ഹാ അമ്മേ.
മോളെ മീനു മോൾക്ക് ഇപ്പൊ എങ്ങിനെയുണ്ട്.
കുഴപ്പം ഒന്നുമില്ല അമ്മേ.
അവള് ഉറക്കത്തിലാ.
മോളോറ്റക് അവിടെ.
അല്ല അമ്മേ ശ്രീയുമുണ്ട്.
അവൻ പോയില്ലേ മോളെ.
ഇല്ല അമ്മേ
ഞങ്ങൾക്ക് തുണയായി ആരെങ്കിലും ഒക്കെ വേണ്ടേ അമ്മേ അതായിരിക്കും.
ഹ്മ്മ്.
രാത്രിയിലോ മോളെ.
അവൻ ഉണ്ടാകും അമ്മേ.
മോളെ.
അമ്മ അതോർത്ത് വിഷമിക്കേണ്ട.
ആ അമ്മേ അവൻ ചിലപ്പോ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു അങ്ങോട്ട് വരും അവന്റെ കയ്യിൽ കുറച്ചു എന്റെ ഡ്രസ്സ് കൊടുത്തയക്കണെ.
പിന്നെ മോൾക്കുള്ള കഞ്ഞിയും.
അപ്പൊ നിനക്കോ മോളെ.
ആ എന്നാ എനിക്കും ശ്രീക്കും എടുത്തോ അമ്മേ.
ഹ്മ്മ് ശരിമോളെ.
സൂക്ഷിച്ചോണെ.
ശരി അമ്മേ
ഞാൻപറഞ്ഞത്
ഇല്ലഅമ്മേ അങ്ങിനെ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല ഹോസ്പിറ്റൽ അല്ലേ അമ്മേ.
ഹ്മ്മ്
ശ്രീ ഇറങ്ങിയതും നിർമല ഫോണിൽ നിന്നും മുഖം മാറ്റി അവനെ ഒന്ന് നോക്കി.
ശരി അമ്മേ ഞാൻ വിളിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് നിർമല ഫോൺ ഓഫാക്കി.
അവളുടെ നോട്ടം കണ്ട ശ്രീ.
ചേച്ചി ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്തേക്കു പോയി വരാം
അതെന്തേ.
ഒന്നുമില്ല വെറുതെ.
എന്നാ ഇപ്പൊ പോകേണ്ട.
പിന്നെ.
ദേ ഇങ്ങോട്ട് കിടന്നോ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് നിർമല മീനുമോളെ ചുമരിനോട് ചേർത്തു കിടത്തികൊണ്ട് അവളും കുറച്ചു നീങ്ങി കിടന്നു.
ആഹാ എന്നിട്ടാണോ എന്നു ചോദിച്ചോണ്ട് ശ്രീ അവൾക്കരികിലേക്ക് കിടന്നു.
നിർമല പറയാൻ പറഞ്ഞു വെങ്കിലും അങ്ങിനെ കിടക്കാൻ അവൾക്കു നാണം തോന്നിയിരുന്നു.
അവൾ മീനു മോളെ കെട്ടിപിടിച്ചോണ്ട് കിടന്നു.
ശ്രീ അവളുടെ മേലെ കൈവെച്ചോണ്ട് മെല്ലെ അവളുടെ അരികിലേക്ക് ഒട്ടി കിടന്നതും നിർമല മീനുവിനെ ചുംബിച്ചു.
കൊണ്ടിരുന്ന്.