Posted by
“നിൻ്റെ ഹൃദയത്ത്ന്ന് ഞാനാ മാഞ്ഞ് പോയതൂന്നാ വിചാരിച്ചേ കണ്ണാ…. നീ കോഴിക്കോടിന് പോയപ്പോ നീയെന്നെ മറന്നിട്ടുണ്ടാവും. പുതിയ കൂട്ടുകാരികളെ ഒക്കെ കിട്ടീട്ടുണ്ടാവൂന്ന് വിചാരിച്ചു”
“കൂട്ടുകാരിയൊക്കെണ്ട്. നീഹാരികാ മാത്തൻ. പക്ഷേ… എനിക്ക് മനസ്സിലാവത്തത് അതല്ല. എങ്ങനെയാ ഈ മാഞ്ഞ് പോണത്? അങ്ങനെ മായ്ച്ച് കളയാൻ പറ്റുന്ന ഒരാളാണോ അമ്മൂ നീ? ഒന്നോർത്ത് നോക്കേ…. നീ ശരിക്കും എവിടെയാന്നറിയോ?….എൻ്റെ മനസ്സില്? ഞാനിങ്ങനെ കണ്ണടക്കുമ്പോ എന്താ കാണുന്നതൂന്നറിയോ? ഒരു ആർച്ച്. സ്റ്റോൺ ആർച്ച്. ഉള്ളിലേക്ക് കല്ല് പതിച്ച ഒരു വഴി. പച്ചപ്പുല്ലും ചെടികളും പൂമരങ്ങളും. അല്ലെങ്കില് വേണ്ട. തിങ്ക് ആൻ ഓർച്ചേഡ്. അതിൻ്റെ നടൂക്കൂടെ കല്ല് പതിച്ച വഴി. ആ വഴിയിലൂടെ ഇങ്ങനെ നടക്കുമ്പോ മുന്നില് ഒരു ചെറിയ കുളം. കുളത്തിൻ്റെ കരയില് മരം കൊണ്ടുള്ള ഒരു തട്ട്. അതിൽ ഒരു ഗോൾഡൻ ലാംപ്. ലാംപില് വെളുത്ത സ്റ്റെഡി ആയിട്ടുള്ള ഫ്ലെയിം. ദ ഫ്ലെയിം ഓഫ് മൈ കോർ സെൽഫ് ആൻഡ് ദ റിഫ്ലക്റ്റീവ് വാട്ടർ ഓഫ് മൈ സബ് കോൺഷ്യസ് ആർ ബോത്ത് ദേർ. അവിടെ ആ കുളത്തിൻ്റെ വക്കത്ത് ഗോൾഡൻ ലാംപിൻ്റെ അടുത്ത് നീ കുളത്തിലേക്കും നോക്കി ഇരിക്കുമ്പോ ഞാനങ്ങനെ നടന്ന് വന്ന് നിൻ്റെ അടുത്തിരിക്കും. യൂ ആർ ദേർ. യൂ ആർ ഇൻ ദി സെൻ്റർ ഓഫ് മൈ ഇന്നർ വേൾഡ്. അപ്പോ പിന്നെ എങ്ങനെയാ ഞാൻ മറക്കണത്”?
“ഐ തോട്ട് യൂ മേ ഹാവ് ഫൊർഗോട്ടൺ മി..”
“ആൻഡ് ഐ തോട്ട് യൂ മേ ഹാവ് ഫോർഗോട്ടൺ മി”
“ക്ലാസിക് കേസ് ഓഫ് മിസ് കമ്മ്യൂണിക്കേഷൻ”