സമയം രാത്രി എട്ടുമണി കഴിഞ്ഞതും മൂത്ത മകന് ചോറും കൊടുത്തു ഉറങ്ങാൻ കിടത്തിയ അവൾ ബാത്റൂമിലേക്കു കയറി ദേഹമൊക്കെ ഒന്ന് കഴുകിയിട്ടു ഡ്രെസ്സുമാറി കുഞ്ഞിന്റ് കരച്ചില് മാറ്റാനായി പുറത്തു സിറ്റ്ഔട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി….
ചാരുപാടിയിലേക്കിരുന്നു കുഞ്ഞിനെ മടിയിൽ ഇരുത്തി താരാട്ടുമ്പോഴാണ് അവളുടെ കണ്ണുകൾ കടയുടെ മേലേക്കൊന്നു പാഞ്ഞത്.
കടിമൂത്തുഇരിക്കുന്ന അവൾക്കിപ്പോൾ ആശ്വാസം ആയി വേണ്ടത് അനീഷിന്റെ സാമിപ്യം മാത്രമായിരുന്നു.
അവിടെയൊക്കെ പരാതിനോക്കിയെങ്കിലും അവനെ പുറത്തെങ്ങും കണ്ടില്ലായിരുന്നു…..
വളരെ നിരാശയോടെ അവിടേക്കും നോക്കിയിരുന്നു സമയം കളയുമ്പോഴാണ് ആരോ നടന്നുവരുന്ന കാൽപ്പെരുമാറ്റം കേട്ടത്.
സൈഡിലേക്ക് ഇരുന്ന സൽമ വേഗം തിരിഞ്ഞു മുന്നിലേക്ക് നോക്കിയതും അതാ തൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്ന ആൾ തന്റെ മുന്നിൽ…..
ഇരുട്ടിൽ നിന്ന് വെളിച്ചത്തിലേക്ക് വന്ന അനീഷിനെ കണ്ട സൽമയുടെ മുഖം പെട്ടന്നായിരുന്നു വിടർന്നത്.
“”ഹ്ഹ ……… ഞാനിപ്പം അങ്ങോടു ഓർത്തതെയുള്ളൂ അനീഷിന്റെ കാര്യം””
“”എന്താ താത്താ ………?
ഞാൻ കടയിൽ കഴിക്കാനായി പോയിട്ടു വരുമ്പോഴാ താത്താ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്ന കണ്ടത്.”” അനീഷ് വന്നപാടെ തന്നെ ഒരു കള്ളം തട്ടിവിട്ടു.
“”ഹ്മ്മ്മ്… കുഞ്ഞു കരഞ്ഞപ്പോൾ പുറത്തേക്കിറങ്ങിയതാ അനീഷേ….. അപ്പോൾ ഞാൻ മേലേക്ക്നോക്കി തൻ അവിടെ ഉണ്ടോയെന്ന്.””
“”അങ്ങനെ ആയിരുന്നോ.?
ഞാൻ കരുതി വല്ല പണിയും ഏൽപ്പിക്കാൻ ആയിരിക്കുമെന്ന്.”” അവൻ പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളുടെ അടുത്തേക്കായി നടന്നുവന്നു.