അങ്ങിനെ മറക്കുന്ന വഴികൾ ആണോ ചേച്ചി ഇത്.
ഞാൻ മറന്നാലും എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും മോഹങ്ങളും മറക്കുമോ ഈ വഴികൾ എന്റെ ചേച്ചി.
ഹോഹോ വല്യ വല്യ ചിന്തകൾ ഒക്കെ ആണല്ലോ ഇന്ന്.
ഹ്മ്മ് ഇല്ലാണ്ടിരിക്കുമോ ഇന്നല്ലേ എനിക്ക് ഒരു സത്യം മനസ്സിലായെ.
അതെന്തു സത്യം ആണാവോ.
കാത്തിരിക്കാൻ ആളുണ്ട് എന്ന സത്യം.
അത് കേട്ടതും നിർമല ഒന്ന് ചൂളിയ പോലെ നിന്നു.
കണ്ടോ കണ്ടോ എന്ന് പറഞ്ഞു കളിയാക്കിയതും .
ഒന്ന് പോടാ പിന്നെ കാത്തിരിക്കാൻ നിക്കുവല്ലേ എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അവൾ തിരിഞ്ഞു നടന്നു.
കാത്തിരിപ്പ് വെറുതെ ആകില്ല എന്ന് എനിക്കറിയാല്ലോ ശ്രീ. അതുകൊണ്ട് എത്രവേണേലും കാത്തിരിക്കാൻ ഞാൻ ഒരുക്കമാ എന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞോണ്ട് നിർമല അവനും മോൾക്കും ഉള്ള ചായ കപ്പിലേക്കു ഒഴിച്ചോണ്ടിരുന്നു.
ദിവസങ്ങൾ മാറി പോയിഞ്ഞോണ്ടിരുന്നു
അവരു തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കൂടുതൽ കൂടുതൽ ആഴത്തിലേക്കു കടന്നു പോയി കൊണ്ടിരുന്നു.
ശ്രീ യെ കാണാതെ ഒരുനിമിഷം പോലും ഇരിക്കാൻ പറ്റാത്തപോലെ ആയിരുന്നു നിർമലക്.
തട്ടിയും ഉരസിയും ശ്രീ അത് മുതലെടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.
ഓരോ ദിവസവും കടന്നു പോകുമ്പോൾ രണ്ടുപേരുടെയും ഹൃദയങ്ങൾ അടുത്ത് കൊണ്ടേയിരുന്നു.
കൂടെ മീനുമോളും.
ദിനവുഎന്തേലും ഒക്കെ പറഞ്ഞോണ്ട് ശ്രീ വീട്ടിൽ വന്നു പോയികൊണ്ടിരുന്നു.
നിർമലക്കും അതൊരു സന്തോഷം ആയിരുന്നു.
അവന് വേണ്ടി അവളെ സമർപ്പിക്കാൻ തായാറെടുക്കുകയായിരുന്നു നിർമല.
എന്തുകൊണ്ടോ അത് നടക്കാതെ മുൻപോട്ടു തള്ളി പോയികൊണ്ടിരുന്നു
അമ്മ വീട്ടിലുണ്ട് എന്നാ സത്യം അവരെ പിന്തിരിപ്പിച്ചോണ്ടിരുന്നു.