എന്നൊക്കെ മനസ്സിൽ ചിന്തിച്ചോണ്ട് ഇരുന്നു നിർമ്മാലയുടെ അമ്മ.
നിർമല യാത്ര കഴിഞ്ഞു വന്ന ക്ഷീണം ഒകെ മാറി കുളിച്ചൊരുങ്ങി വന്നതും ലക്ഷ്മി അവളെ ഒന്ന് നോക്കി.
പതിവിലും സുന്ദരിയായി കണ്ട മോളോട്.
എന്താ മോളെ വിശേഷിച്ചു.
ഒന്നുമില്ല അമ്മേ എന്ന് നിറഞ്ഞ സന്തോഷം ഉള്ളിലടക്കി പിടിച്ചോണ്ട് തിരിച്ചു പറഞ്ഞു നിർമല.
ഹ്മ്മ് ഞാൻ കാണുന്നുണ്ട് മരണ വീട്ടിലേക്ക് ആണ് പോയതെങ്കിലും തിരിച്ചു വന്നപ്പോലുള്ള അമ്മയുടെയും മോളുടെയും ഒരു സന്തോഷം.
അതമ്മേ എന്നു വാക്കുകൾ കിട്ടാതെ വിഷമിക്കുന്ന നിർമ്മലയുടെ തലയിൽ ഒന്ന് തഴുകികൊണ്ട് ലക്ഷ്മി നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.
മോളെ മോൾക്ക് അവനോടു അങ്ങിനെ ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ടോ.
എന്താ അമ്മേ അമ്മ എന്താ ചോദിക്കുന്നെ.
ദേ മോള് അമ്മയുടെ മുൻപിൽ പൊട്ടൻ കളിക്കേണ്ട കെട്ടോ.
പറമോളെ മോൾക്ക് അവനോടു അങ്ങിനെ ഒരാഗ്രഹം ഉണ്ടോന്നു.
ആരുടെ കാര്യമാ അമ്മേ.
ദേ എന്റെ കയ്യിന്ന് വാങ്ങിക്കും കേട്ടല്ലോ.
എന്താ അമ്മേ.
മോളെ മോൾക്ക് ശ്രീയോട് വല്ല താല്പര്യവും.
അത് കേട്ട് നിരമലയുടെ മുഖം ചുവന്നു തുടുത്തത് ലക്ഷ്മി നോക്കി കണ്ടു.
മോളെ മോൾക്ക് അങ്ങിനെയൊരാഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നേൽ എന്തിനാ മോളു അമ്മയോട് മറച്ചു വെച്ചേ.
മോളുടെയും മീനുമോളുടെയും സന്തോഷം അല്ലേ അമ്മക്ക്.
ഞാൻ മുന്നേ പറഞ്ഞത് ഒന്നും മോള് മനസ്സിൽ വെക്കേണ്ട.
മോൾക്ക് അവനോടു തോന്നിയ പൊലെ അവന് മോളോടും ഉണ്ടോ.
അറിയില്ല അമ്മേ.
ഹ്മ്മ് ഞാൻ ചോദിക്കണോ മോളെ.
അയ്യോ അമ്മേ വേണ്ട വേണ്ട.
പിന്നെ ഇതും മനസ്സിൽ വെച്ചോണ്ട് അവനെ കുരങ്ങു കളിപ്പിക്കാൻ ആണോ മോളു ആഗ്രഹിക്കുന്ന.