അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 2 [ഏകലവ്യൻ]

Posted by

“മ്മ് ഹ്…”

“നോക്ക്., ഇതിനെ ഇങ്ങനെ നിന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പ്രവേശിപ്പിച്ചാൽ എന്നന്നേക്കും നീ എനിക്ക് സ്വന്തമായി. ഇപ്പൊ വേണോ നിനക്കത്.. ഇപ്പൊ തന്നെ ഞാൻ നിന്നെ സ്വന്തമാക്കണോ..?”

“ങ്ഹ്…”

അവൾ പതിയെ കണ്ണ് തുറന്നു. കണ്മുന്നിൽ കാണുന്നത് മാധവന്റെ മുഖം. അതും തന്റെ നഗ്നമേനിയെ വരുതിയിലാക്കി മേല് കിടന്നു കൊണ്ട്.

“പറയ് അശ്വതി..”

അയാളുടെ വാക്കുകൾ ശ്വാസത്തിൽ ലയിച്ചു.

“എനിക്ക് പോണം..മാറ്..ഹ്..”

“എവിടെ..? എവിടെയും പോകേണ്ട.. ഇന്നെന്റെ കൂടെ കിടന്നാൽ മതി. ഇങ്ങനെ..”

“ദയവ് ചെയ്ത് മാറൂ..”

“ഇല്ല..”

“നിങ്ങളൊരു വല്ലാത്ത മനുഷ്യനാണ്. മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയെ തട്ടിയെടുക്കുന്ന ഉളുപ്പില്ലാത്തവൻ..”

“നമ്മളിങ്ങനെ കിടന്നിട്ടും നിനക്കിപ്പോ അങ്ങനെയാണോ തോന്നുന്നേ..?”

“ബോധമില്ലാതെയായ എൻറെ ശരീരം കൈക്കലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചയാളെ പിന്നെന്ത് വിളിക്കണം..??”

“എന്നിട്ടും.. എന്നിട്ടും ഞാൻ നിന്നെ കളിച്ചോ..? ഇല്ലാലോ.? ഇപ്പോഴും നിന്റെ അനുവാദം തന്നെയല്ലേ ചോദിക്കുന്നെ..?”

“ഞാൻ ഉണർന്നില്ലെങ്കിൽ അതും ചെയ്തേനെ..”

“ഹ..ഹ…ഒരിക്കിലുമില്ല..”

അയാളുടെ സ്വർണം കെട്ടിയ പല്ല് കാണുമ്പോൾ അവൾക്ക് നല്ല ദേഷ്യം തോന്നി. മുഖം കെറുവിച്ചു.

“നീ ഇപ്പോൾ അനുഭവിച്ച കണക്കില്ലാത്ത സുഖങ്ങൾക്കും കാരണം ഈ വൃത്തികെട്ടവനാണോ..?”

“ശെഹ്..ഒന്ന് മാറ് പ്ലീസ് ..”

“നിനക്കുമറിയാം അശ്വതി. എന്റെ ഭാഗത്ത്‌ നിന്ന് മോശമായ രീതികളെ ഉണ്ടാവു എന്ന്. എപ്പഴേലും എനിക്ക് വേണ്ടി കിടന്നു തരേണ്ടി വരുമെന്നും നിനക്കറിയാം. നീയൊരു കഴപ്പി തന്നെയാണ്. പതിവ്രതയായ കഴപ്പി..!!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *