അലിയുന്ന പാതിവ്രത്യം 2 [ഏകലവ്യൻ]

Posted by

“ങ് ഹ്.. വിട്…”

“നീയും ഒരു പെണ്ണല്ലെടി.. സുഖിക്കേണ്ടെടി നിനക്ക്..?”

മാധവന്റെ ചോദ്യങ്ങളും, തന്നെ ഇറുക്കെ പിടിച്ച് വയറിലുള്ള കൈ ചലനങ്ങളിലും മനസ്സ് ചാഞ്ചല്യപ്പെടുമോ എന്ന് ഭയന്ന അശ്വതിയുടെ വെപ്രാളവും ഭയവും വളരെയധികം കൂടി. മനസ്സ് പൂർണമായും ശൂന്യമായി ബോധ നില മറയുന്നത് പോലെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ മഞ്ഞളിച്ചു. ശരീരം തളർന്നു. അപകടമെന്ന് തോന്നുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ചെറുപ്പം തൊട്ട് അനുഭവിച്ചിരുന്ന ചെറു മോഹാലസ്യം. പെണ്ണിന്റെ ഭാരം മുഴുവൻ തന്റെ കൈകളിലേക്ക് വന്നമരുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ച മാധവന് എന്താണെന്ന് പിടികിട്ടിയില്ല. അശ്വതിയുടെ കണ്ണുകൾ മൂടി ബോധം മറഞ്ഞു. അയാൾ വേഗം തന്നെ അവളെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്ത് ബെഡിൽ കൊണ്ടു കിടത്തി.

“മൈര്…”

നിരാശയോടെ പിറു പിറുത്ത്, ഫാൻ ഓൺ ചെയ്ത് അവൾക്കരികിൽ വന്നിരുന്നു. ബോധം പോവാൻ കണ്ട നേരം. നല്ലൊരു ചാൻസ് ഒത്തു വന്നതായിരുന്നു. ഇനി ഇതിവൾ അഭിനയിക്കുന്നതാണോ എന്നും ചിന്തിച്ച് പല്ലിറുമിക്കൊണ്ട് മാധവൻ അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. ഒരു മൊന്ത വെള്ളം കുടിച്ചിറക്കി അതിൽ തന്നെ കുറച്ചു വെള്ളവുമായി തിരികെ നടന്നു. മുറിയുടെ വാതിലടക്കാതെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അരികിൽ ചെന്നിരുന്നു.

അശ്വതിയുടെ പൊന്മേനി കാണുമ്പോൾ നിമിഷങ്ങൾ വീണ്ടും കാമ മോഹത്താൽ പൂക്കുകയാണ്. എല്ലാമറിഞ്ഞിട്ടോ അല്ലെങ്കിൽ ഒന്നുമറിയാതെയോ എന്തോ ആവട്ടെ. ഇപ്പൊ തന്റെ ബെഡിൽ കിടക്കുകയാണ് താൻ സ്വപ്നം പോലെ മോഹിച്ചിരുന്ന സ്വപ്ന സുന്ദരി..!

കിടത്തം കണ്ട് തന്നെ കുണ്ണ കമ്പിയടിച്ചിരിക്കുവാണ്. വെള്ളം തെളിക്കുന്നതിനു മുൻപ് അവളുടെ അംഗലാവണ്യം ഒന്നാസ്വദിക്കാൻ അയാൾക്ക് ത്വര വന്നു. ചിലപ്പോ ഇനി ഇങ്ങനെ ഒരവസരം ഉണ്ടായില്ലെങ്കിലോ. നാഭിയഴകിൽ പാതി മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന സാരി അയാൾ പതുക്കെ വശത്തേക്ക് നീക്കി. ഇരു നിറമുള്ള മിനുസമായ ചർമം, അതി സുന്ദരമായ ആഴമുള്ള പൊക്കിൾ ചുഴി കാണിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ പതു പതുത്ത വയറ്. മാധവന്റെ കണ്ണുകൾ തുടിക്കുകയാണ്. ഇത്രയധികം അഴക്..!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *