വരുൺ ബസ് സ്റ്റാൻഡിൽ കൂടെ ഒക്കെ ഒന്ന് നടന്നു.. ഒരു കടലാ പാക്കറ്റ് വാങ്ങി അത് കുറിച്ചോണ്ട് പരിസരമൊക്കെ ഒന്ന് നോക്കി…
ഭൂരിഭാഗം ആളുകൾ വഴി യാത്രക്കാരാണ്…
ഇടയിൽ മുല്ലപ്പൂവ് വെച്ച് സാരിയുടുത്ത് രണ്ടുമൂന്നു വെടികളെയും കാണാം…
അങ്ങനെ റാണി നിൽക്കുന്നത് ഓർത്തപ്പോൾ അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒരു കുളിരു കോരി പക്ഷെ വേണ്ട അത് വളരെ വലിയ റിസ്ക് ആണ്.. ഇതാണ് സേഫ്..
അവൻ കുറെ നടന്നിട്ടും റാണിയെ കൂട്ടികൊടുക്കാൻ പറ്റിയ ഒരാളെ കാണാതെ വിഷമിച്ചു ബസ് സ്റ്റാന്ഡിലെ ഒരു ഇരുത്തിയിൽ ഇരുന്നു… സമയം രാത്രി ഒൻപതു കഴിഞ്ഞു…
അപ്പോളാണ് പുറകിൽ നിന്നും ഒരാൾ ബീഡി വലിച്ചു ഇരിക്കുന്നത്…
ആയാൾ :- ലാസ്റ്റ് ബസ് പോയല്ലോ എന്താ ഇവിടെ കറങ്ങി നടക്കുന്നത്…
വരുൺ :- ഏയ്യ് ഒന്നുമില്ല.. ഞാൻ വെറുതെ..
ആയാൾ :- മ്മ് മനസിലായി… മോന്റെ റെയ്ഞ്ചിൽ ഉള്ളതൊന്നും ഈ നാട്ടിൽ ഇല്ല വല്ല സിറ്റിയിൽ പോയി നോക്ക്…
വരുൺ :- അത് ചേട്ടന് എങ്ങനെ അറിയാം..
ആയാൽ :- ദേ അങ്ങോട്ട് നോക്കിയേ അതാണ് ശാന്ത വെടിമറ ശാന്ത.. പിന്നെ അവിടെ വത്സല ചരക്ക് വത്സല പിന്നെ കുറച്ച് അപ്പുറത്തു ഉള്ളത് അവളുടെ മകൾ ജാനു.. ഇതിനെയൊക്കെ പണ്ണി ചവച്ചു തിന്നവനാ ഞാൻ… എനിക്ക് അറിയാം…
വരുൺ :- എന്നാൽ ഞാൻ തിന്നാൻ വന്നതല്ല…
ആയാൾ :- പിന്നെ തീറ്റ തരാൻ വന്നതാണോ ഏഹ് ഹിഹിഹി… അയാൾ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു
വരുൺ :- അതെയെങ്കിലോ…
അയാൾ :- കൊള്ളാല്ലോ നീ.. എന്നിട്ട് ചരക്ക് എവിടെ…
വരുൺ :- ഇവിടെ അടുത്ത് ഒരു ലോഡ്ജ് റൂം ഉണ്ട്.. റൂമിന്റെ കാശ് വേണ്ട എത്ര തരും എന്ന് പറ…