Posted by
പക്ഷേ, ഓരോ ചുവടും അവന്റെ ഹൃദയത്തെ അലട്ടിയൊരു ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കി.
കടലിന്റെ അറ്റത്ത് നിന്ന് കേൾക്കുന്ന ശബ്ദം —
പഴയപ്പോലെയുള്ള മണൽമണ്ണിന്റെ താളത്തിൽ ഒരു അന്യമായ ഉച്ചം.
അവൻ ശ്രദ്ധിച്ചു —
ചില നിഴലുകൾ ചലിക്കുന്നു, പക്ഷേ കാണാനാവില്ല,
പക്ഷേ അവയുടെ സാന്നിധ്യം, കാറ്റിന്റെ താളം, വെള്ളത്തിന്റെ കുലുക്കം,
എല്ലാം ഒരു അന്യശക്തി ഉള്ളതായി തോന്നിക്കുകയാണ്.
കണ്ടുമോ, ഒരു പൊട്ടൽ പാറയുടെ മുകളിൽ
അവൻ അടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ, ചെറിയൊരു നീലയുള്ള മിന്നൽ അതിൽ പതിച്ചു.
നേരെ നോക്കാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു,
പക്ഷേ മിന്നൽ പെട്ടെന്ന് മറഞ്ഞു,
അവൻ തലച്ചോറിൽ മാത്രമേ സൂചന എടുത്തു.
കൂടുതൽ മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ,
വെള്ളത്തിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന ആകാശത്തെക്കാൾ തണുത്ത കണ്ണുകൾ കാണുന്ന തോന്നൽ.
വായനക്കാർക്ക് അത് ഒരു സ്വഭാവമാറ്റം പോലെ തോന്നും,
പക്ഷേ നായകൻ ബോധ്യമാവുന്നു — ആദൃശ്യമായി ആരോ അവനെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു.
രാത്രിയുടെ മൂടൽക്കാറ്റ് കാതുകളിൽ ഒരു നിശ്ശബ്ദ പാട്ട് പോലെ ഒഴുകി,
വെള്ളത്തിന്റെ ചലനത്തിനൊപ്പം മാറി,
ആ ശബ്ദത്തിൽ ആരോ പഴയ മനുഷ്യശക്തിയുടെ അടയാളം സൂചിപ്പിക്കുന്നു എന്ന തോന്നൽ.
അവൻ തലോടാതെ,പിന്നീട് വീണ്ടും ഒരു പാറവട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ള പുകപോലെ നീല നിഴൽ വീണു.അത് അന്യശക്തിയുടെ സൂചന മാത്രമാണ്.
അവൻ മന്ദമായി പടിയെടുത്തുകൊണ്ട്
കാടിന്റെ അടിയിൽ കടന്നു.കാറ്റ് വീണ്ടും ചുറ്റിപ്പൊങ്ങി,പാറകളിലൂടെ പടർന്ന നീല മിന്നലുകൾ ഒരു താളത്തിൽ മുഴങ്ങി.
നിറമില്ലാത്ത വെളിച്ചം ഗുഹയുടെ അരികുകളിൽ വിരിയുന്നു,