അതേ സമയം, ഗുഹയിൽ നിന്നവൻ പുറത്തേക്കു നടന്നു.അവന്റെ കാലടികൾ സ്പർശിച്ച മണ്ണ് പച്ചയായി മാറി.
വർഷങ്ങളായി ഉണങ്ങിക്കിടന്ന പുഷ്പങ്ങൾ വീണ്ടും പൊട്ടിത്തളർന്നു.വായുവിൽ സ്ത്രീകളുടെ സ്വരം നിറഞ്ഞു അത് ആ ദ്വീപിന്റെ ആത്മാവിന്റെ പാട്ടായിരുന്നു.
അവൻ ഒറ്റയായി കടലിന്റെ വക്കിൽ നിന്നു,
മുന്തിരിപ്പൊലെയുളള ആകാശം തീയിൽ പെയ്തു കൊണ്ടിരുന്നു.അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോൾ ഒരു ഭയവും,ഒരുമിച്ചു കത്തുന്ന കരുണയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
> “ഞാൻ എന്താണ് ഉണർത്തിയത്?”
അവൻ മന്ദമായി ചോദിച്ചു.
ഒരു കാറ്റ് മറുപടി ആയി വീശി —
അത് ഒരാൾ പോലെ അവന്റെ മുഖം സ്പർശിച്ചു,
സ്ത്രീയുടെ സ്പർശം പോലെ.
> “നീ ഉണർത്തിയത് സ്ത്രീയുടെ ഹൃദയമാണ്…
അവൾ ഇനി ഉറങ്ങുകയില്ല.”
ദൂരെയായി, ദ്വീപിലെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ മുകളിലേക്കു ഒരു നീല പ്രകാശം ഉയർന്നു.
അവിടെ ദ്വീപിന്റെ പ്രാചീന രക്ഷാധികാരികൾ
മൂന്നുപേർ സ്ത്രീകൾ, അർദ്ധദേവതകൾ
തങ്ങളുടെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നുയർന്നു.
അവരുടെ കണ്ണുകൾ തീപോലെ തെളിഞ്ഞു.
അവർ തമ്മിൽ നോക്കി ചിരിച്ചു.
> “അവൻ മടങ്ങിയിരിക്കുന്നു…”
ആദ്യവൾ പറഞ്ഞു.
> “അവന്റെ രക്തം ഉണർന്നു…”
രണ്ടാമത്തി.
> “അപ്പോൾ നമുക്ക് തയ്യാറാകണം…”
മൂന്നാമത്തി പറഞ്ഞു,
“കാരണം ഈ തവണ ദ്വീപ്
മനുഷ്യരോടും ദേവതകളോടും
ഒരുപോലെ സംസാരിക്കും.”
ആകാശം നീലയായി മങ്ങിപ്പോകുമ്പോൾ,
കടൽ പാടുന്നത് പോലെ മുഴങ്ങി.
അവന്റെ കണ്ണുകൾ അടഞ്ഞു —