പലർക്കും കാണാതെ പോകുന്ന, പുരാതന പുസ്തകങ്ങളുടെ മണവും, പഴയ ഗ്രന്ഥങ്ങളുടെ പൊടിപിടിച്ച പേജുകളും നിറഞ്ഞ കൊച്ചിയിലെ ഒരു ലൈബ്രറി അവന്റെ ഏക ആശ്രയമായിരുന്നു. ദിവസങ്ങളോളം അവൻ അവിടെ ഇരുന്നു വായിച്ചിരുന്നത്, മനുഷ്യന്റെ പഴയ കഥകളെ, രാജവംശങ്ങളുടെ വീരഗാഥകളെ, കടലിൽ മുങ്ങിയ സംസ്കാരങ്ങളെ.
ഒരു ദിവസം, ലൈബ്രറിയിലെ പൊടിപിടിച്ച അലമാരകളിൽ നിന്ന് പുറത്തുവന്നത്, പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞ കവറുകളുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥം. “സമുദ്രത്തിന്റെ മറവിലുള്ള രഹസ്യങ്ങൾ” എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന ആ പുസ്തകം, അവന്റെ കണ്ണുകൾക്ക് മുമ്പിൽ ഒരഭിഷിക്ത ഗ്രന്ഥമായി തുറന്നു നിന്നു.
പുസ്തകത്തിലെ വാചകങ്ങൾ, സാധാരണ കഥകളല്ലായിരുന്നു. അത് ഒരു പൗരാണിക രേഖ പോലെ തോന്നി.
അവിടെ പറയുന്നത് —
കടലിന്റെ ഇടക്കഴികളിൽ മനുഷ്യർ അറിയാതെ മറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന ഒരു ദ്വീപ്.
സ്ത്രീകളുടെ രാജ്യവും, പ്രകൃതിയുടെ നിയമങ്ങൾ മാത്രമേ അവിടെ നിലനിൽക്കുകയുള്ളൂ എന്നും.
‘ശിലാനഗരി’ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ആ ദ്വീപ്, മനുഷ്യരുടെ ഭൂപടങ്ങളിൽ ഒരിക്കലും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടില്ല. അത് തേടിപ്പോകുന്നവർ മാത്രമേ അതിന്റെ പ്രത്യക്ഷം കാണുകയുള്ളു എന്നും.
അവൻ ആ വരികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു.
വാക്കുകൾ ഒരിക്കൽ വായിച്ച കഥകളെപ്പോലെ തോന്നിയില്ല;
അതൊരു വിളി പോലെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ മുഴങ്ങുകയുണ്ടായി.
“ഈ ദ്വീപ് സത്യമായിട്ടുണ്ടോ?
എങ്കിൽ ഞാൻ അത് കണ്ടേ മതിയാവൂ…”
അവന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു തീ പിടിച്ചു. നഗരത്തിന്റെ തിരക്കിൽ അടങ്ങിയിരുന്ന അവന്റെ ആത്മാവ്, അന്നേരം മുതൽ സമുദ്രത്തിന്റെ ദിശയിൽ മാത്രം നോക്കിത്തുടങ്ങി.