ചിലർ അപ്രതീക്ഷിതമായി മരിച്ചുപോയി.
ചിലർ ആഴമേറിയ ഉറക്കത്തിൽ പതിഞ്ഞു — വർഷങ്ങളോളം കണ്ണുതുറക്കാത്ത ‘ശവസ്വപ്നത്തിൽ’.
ഇങ്ങനെ, ദ്വീപിലെ പുരുഷന്മാരുടെ ഭൂരിപക്ഷം ഇല്ലാതെയായി.
ജനസംഖ്യയുടെ 20% മാത്രം പുരുഷന്മാർ.
ബാക്കി, കരുത്തോടെ ജീവിച്ചവർ സ്ത്രീകൾ.
ആ ദുരന്തത്തിന് ശേഷം സ്ത്രീകൾ മുന്നോട്ട് വന്നു.
അവർ നെൽകൃഷിയും, കായ്കൃഷിയും, വീടുവളപ്പിലെ തൊഴിലും ഏറ്റെടുത്തു.
മക്കളെ പഠിപ്പിക്കാൻ “നീലപാതശാല” സ്ഥാപിച്ചു.
ആരോഗ്യത്തിനായി “ധാത്രാലയം” പണിതു.
വനിതകളുടെ കൂട്ടായ്മകൾ ദ്വീപിനെ പുതുജീവിതത്തിലേക്ക് കൂട്ടി.
പുരുഷന്മാർ ദുർബലരായി മാറിയപ്പോൾ, വിവാഹത്തെ സ്ത്രീകൾ പേടിച്ചു തുടങ്ങി.
“ഈ ദുർബലരിൽ ആശ്രയിച്ച് വീണ്ടും നമ്മൾ നശിച്ചുപോകും” – എന്നാണ് അവരുടെ ഭയം.
സ്ത്രീകൾ മുൻ തൂക്കം ഉള്ള ദ്വീപിന്റെ നേതാവായി “നായികാവതി” എന്ന പ്രബലസ്ത്രീ ഉയർന്നു.
പുരുഷ സാന്നിധ്യം കുറവായതു കൊണ്ട്, ദ്വീപിലെ സ്ത്രീകളെ സംരക്ഷിക്കാൻ, നിയമങ്ങൾ കൊണ്ട് വന്നു.
1. പുരുഷന്മാർക്ക് അധികാരം ഇല്ല – ഭരണത്തിൽ, ഭൂമിയിലും, തീരുമാനങ്ങളിലും.
2. സ്ത്രീകൾക്ക് മാത്രം ഭൂമി ഉടമസ്ഥാവകാശം.
3. പുരുഷന്മാരെ വിവാഹം കഴിക്കാൻ സ്ത്രീകൾക്ക് നിർബന്ധമില്ല.
4. പുറത്തുനിന്ന് ഒരാളും ദ്വീപിലേക്ക് കടക്കാൻ പാടില്ല – കലാമൃതം വീണ്ടും വരാതിരിക്കാൻ.
ശിലാനഗരി ദ്വീപിന്റെ സമുദ്രം, കാറ്റും തിരയും, ദ്വീപിന്റെ പ്രകൃതിശക്തിയുടെ ഒരു ഉപാധി ആയി മാറി.