ഇവിടെ ജനിച്ചവർക്കും ദ്വീപിൽ ഉയർന്നവർക്കും പ്രകൃതിയുടെ താൽപര്യത്തിന്റെയും, സൃഷ്ടിശക്തിയുടെയും പ്രതീകം ആയിരുന്നു.
[ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിന്റെ ഇടക്കഴികളിൽ, കരുത്തുറ്റ തിരകളാൽ ലോകത്തിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നും മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ടൊരു രഹസ്യദ്വീപ്. പുരാതനകാലത്ത് ‘ശിലാനഗരി’ എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ആ ദ്വീപ്, ഇന്നും മേഘവും കടലും ചേർന്ന് രൂപപ്പെടുത്തുന്ന അതിരുകളിൽ മാത്രം നിലനിൽക്കുന്ന, ഭൂമിയിലെ ഭൂപടങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്താത്ത ഒരു അമൃതസ്ഥാനമാണ്.]
ആ ദ്വീപിന്റെ ആത്മാവ് സ്ത്രീകളായിരുന്നു – പണിയിലും കരുത്തിലും, സ്നേഹത്തിലും കല്പനയിലും. പുരുഷന്മാർക്ക് സംഖ്യ കുറവായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവർ സമുദ്രം കയറി മീൻ പിടിച്ച് ദ്വീപിന്റെ ജീവൻ പോറ്റി.
മാർക്കറ്റുകൾ ദൂരെയായതിനാൽ, അവർ ദിവസങ്ങളോളം കടലിൽ ജീവിച്ചു.
ഒരു ദിവസം സമുദ്രത്തിനപ്പുറം നിന്നെത്തിയ “കലാമൃതം” എന്നൊരു മരുന്ന് (പെരുമഴയെപ്പോലെ കരിയില നിറം, ചെറു കല്ലുകളെപ്പോലെ മുറുകിയ പൊടി).
ആ മരുന്ന് വിറ്റവൻ പറഞ്ഞു –
“ഇത് കഴിച്ചാൽ മീൻ പിടിക്കാൻ കരുത്തും, ശരീരത്തിൽ തീപോലെ ശക്തിയും ലഭിക്കും.”
പുരുഷന്മാർ വിശ്വസിച്ചു.
കലാമൃതത്തിന്റെ ഘടകങ്ങൾ :
മരവാളി എന്ന കടൽപ്പായൽ,
കുറുനാരങ്ങയുടെ ഉണക്കച്ചാറ്,
കരിങ്കുരുവിന്റെ പൊടി,
ചെറിയ അളവിൽ വിഷമഞ്ഞൾ.
പുറത്തേയ്ക്ക് നോക്കുമ്പോൾ ഔഷധസസ്യങ്ങൾ, പക്ഷേ അതിനകത്ത് മാരകമായ വിഷമാണ്.
ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ, പുരുഷന്മാരുടെ ശരീരങ്ങളിൽ വിചിത്രമായ മാറ്റം വന്നു.