Posted by
“ഇല്ല. ഇന്നും സ്കൂളിൽ വരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾക്ക് ഒന്നും മതിയായില്ല. രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞു വരാം. ഞങ്ങൾ പതിയെ ചെയ്തോളാം . സാർ അത് ഓർത്ത് പേടിക്കേണ്ട.”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞു ശ്യാമ ഫോൺ വെച്ചു. എന്നിട്ട് ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ കരഞ്ഞു.
“ഏയ്! എടോ ശ്യാമേ താൻ കരയല്ലേ.. നമുക്ക് എല്ലാത്തിനും വഴി ഉണ്ടാക്കാം. ഇനി അയാൾ തന്റെ പിറകെ വരാതിരുന്നാൽ പോരെ അത് ഞാൻ നോക്കി കൊള്ളാം. എന്തായാലും താൻ പൊളിച്ചു. തന്റെ മറുപടി എനിക്ക് ഇഷ്ട്ടം ആയി. ഇങ്ങനെ വേണം മറുപടി പറയാൻ. എന്ന് കരുതി എന്നോട് ഇങ്ങനെ ഒന്നും പറയല്ലേ.. ഞാൻ തകർന്നു പോകും.”
അങ്ങനെ പറഞ്ഞു സുധി ചിരിച്ചു. ശ്യാമയും. ശ്യാമ അവിടെയുള്ള സ്റ്റൂളിൽ സുധിയുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു ശ്യാമ പറഞ്ഞു.
“അയാൾ ഇനി എന്നെ പറ്റി എന്തൊക്കെ പറയും.. എനിക്ക് അതോർക്കുമ്പോൾ.. ”
“അതൊന്നും ഇപ്പോൾ ശ്യാമ ഓർക്കേണ്ട. എല്ലാത്തിനും എന്തേലും വഴി ഉണ്ടാകും നമുക്ക് നോക്കാം..” സുധി പറഞ്ഞു
കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു ശ്യാമ ചോദിച്ചു.
“അപ്പു ഏട്ടാ ഇത് എന്താ പറ്റിയത്…? അപ്പു ഏട്ടൻ എങ്ങനെയാ വീണത്.?”
“അത് ഒന്നുമില്ല. ഞാൻ ശ്യാമയോട് ചെയ്തതിന്റെ ശിക്ഷ ആയിരിക്കും. അത് സാരമില്ല. പോട്ടെ. എന്നെ നോക്കാൻ എനിക്ക് ശ്യാമ ഇല്ലേ…? അപ്പോൾ ഇതൊന്നും സാരമില്ല.”
ശ്യാമയുടെ കണ്ണ് വീണ്ടും നിറഞ്ഞു. സുധി ചിരിച്ചു. എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു
” ശ്യാമ കരയേണ്ട. ഇത് ഞാൻ ചോദിച്ചു വാങ്ങിയതാ. കാല് നേരെ അല്ലെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടും. ശ്യാമ ഇന്നലെ രാത്രിയിൽ ഒന്നും മിണ്ടാതെ പോയപ്പോൾ ശ്യാമയെ വിളിച്ചിട്ടും ശ്യാമ നിൽക്കാത്തപ്പോൾ ശ്യാമയെ തടയാൻ ആയി ഇറങ്ങി നടക്കാൻ നോക്കി. അപ്പോഴേക്കും ഡും. എന്ന് പറഞ്ഞു വീണു. വീണിട്ടും ഞാൻ ശ്യാമയെ കുറെ വിളിച്ചു. ശ്യാമയോട് കുറേ സോറി പറഞ്ഞു. പക്ഷെ അതൊന്നും ശ്യാമ കേട്ടില്ല.