വൈകീട്ട് ജോലി കഴിഞ്ഞ രോഹൻ കാർത്തിക്കിന്റെ ഒപ്പം നടക്കാൻ ഇറങ്ങി.. ഓണത്തിന് നടന്ന സംഭവങ്ങൾ മുഴുവൻ പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും കളി നടന്ന കാര്യം അവൻ കാർത്തിക്കിനോട് പറഞ്ഞിരുന്നു.
“എടാ നീ എന്തായാലും ഈ ലീവിൽ നാട്ടിൽ പോണം.പഴയ പോലെ അല്ലല്ലോ.നിന്നെ കാത്ത് ഒരാൾ ഇപ്പൊ അവിടെ ഇല്ലേ.”
“പോണം.. അത് തന്നെ ആണ് തീരുമാനം. അവള് കെട്ടിയോന്റെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചേക്കുവാ ഇപ്രാവശ്യം.അങ്ങേര് ആണെങ്കിൽ നല്ല കമ്പനി ആടാ.. അങ്ങേരെ പറ്റിച്ച് അവളോട് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുമ്പോ എന്തോ വല്ലാത്ത ഒരു ഫീലിംഗ് ഉള്ളിൽ കടന്നു കേറുവാ..”
“എടാ.നീ ആ ലെവലിൽ ഒന്നും ചിന്തിക്കണ്ട.. അവൾ പണ്ട് മുതലേ നിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആണ്.. ഇപ്പൊ അയാളും നിന്റെ ഫ്രണ്ട് ആയി.. നീ അവളെ ബലം പ്രയോഗിച്ച് നിർബന്ധിച്ചൊന്നുമല്ലല്ലോ ചെയ്യുന്നത്.അവളും ഹാപ്പി നീയും ഹാപ്പി.ഇതൊന്നും അറിയാതെ നിന്നോട് കമ്പനി കൂടുന്ന അയാളും ഹാപ്പി.. ഇതൊക്കെ ഇപ്പൊ എല്ലായിടത്തും സർവ്വ സാധാരണം അല്ലെ.”
“ആാാ.. എന്തെങ്കിലും ആവട്ടെ. അവള് ഇന്നോ നാളെയോ ഒക്കെ ആയി പറയും. എന്തായാലും വീട്ടിൽ പോണം. അമ്മയും കല്യാണകാര്യം ഒക്കെ നോക്കാൻ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി.നീയും നോക്കെടാ ഇങ്ങനെ കള്ളവെടി വച്ച് നടക്കാതെ.”
“ഹ്മ്മ്മ്.. കല്യാണം… അതൊക്കെ ഒരു ബാധ്യത ആണെടാ.എനിക്ക് അതൊന്നും വർക്ക് ആവില്ല.ഈ സ്വാതന്ത്ര്യം ഞാൻ ആസ്വദിക്കുന്നു. ഇപ്പൊ നീ ആണേലും ഈ അവിഹിതം ഇഷ്ടപ്പെടുന്നില്ലേ.. ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ.. ഈ സുഖം കല്യാണം കഴിച്ചാൽ കിട്ടില്ല മോനെ.”
“എന്ന് വിചാരിച്ചു ഇങ്ങനെ എന്നും നടക്കാൻ പറ്റോ. നീ എന്തെങ്കിലും ആയിക്കോ. കല്യാണം കഴിയുമ്പോ എനിക്ക് പിന്നെ ഭാര്യ മാത്രം ആയിരിക്കും ലോകം.”