ഞാൻ ഗന്ധർവി 2 [തൂലിക]

” ആനന്ദ് അല്ല ചേച്ചി അനന്തൻ അത്രക്ക് സ്റ്റൈലൻ പേരൊന്നും അല്ല അവൻ്റെ…പിന്നെ അവൻ വെറും ഒരു അവനല്ല ഉയിരാണ്,ചങ്കിലെ ചോര…”
വീണ്ടും പെഗ് വായിലേക്ക് കമഴ്തികൊണ്ട് രഘു തട്ടിവിടുകയാണ്
അവൻ്റെ വർത്താനം കേട്ട ഉണ്ണിമായ ക്ക് ചിരി വന്നു…
” ഹഹഹ താൻ ആള് കൊള്ളാല്ലോ…രസികൻ തന്നെ,എവടെ ആയിരുന്നു ഈ തമാശ ഓക്കെ ഓഫീസിൽ ഒന്നും കാണാറില്ലല്ലോ..!!”
” അത് പിന്നെ ചേച്ചി…പണ്ട് തൊട്ടേ പെണ്ണുങ്ങളെ കണ്ടാൽ കയ്യും കളും വിറക്കും അതും കാണാൻ കൊള്ളാവുന്ന ചേച്ചിമാർ ആയൽ പിന്നെ പറയുവേ വേണ്ട, അതാ ഓഫീസിൽ കണ്ടാൽ മിണ്ടാൻ ഒരു വൈക്ലഭ്യം”
” ആ അതങ്ങ് സുഖിച്ച് കേട്ടോ…പിന്നെ ഈ ചേച്ചി വിളി വേണ്ട, എനിക്കത്ര പ്രായം ഒന്നും ഇല്ലാഡോ” കോൾ മീ മായ അത് മതി”
” ഓക്കെ ചേ…അല്ല മായ ഡീൽ” അവളെടുത് ഒഴിച്ച് വെച്ചിരുന്ന അടുത്ത പെഗ്ഗും അവനെടുത് കമഴ്ത്തി…
” ഡാ ഡാ അത് എനിക്ക് ഒഴിച്ചതാടാ…. ആട്ടെ എനിക്ക് എത്ര പ്രായം വരും നിൻ്റെ ഒരു ഇതിൽ?”
” ഇതെന്നാ വാട്ട വെള്ളം ആണോ മായ അംഗ്ഡ് പിടിക്കുന്നില്ലല്ലോ….അത് പിന്നെ കാണാതെ എങ്ങനാ പറയുക?”
രഘു നിഷ്കളങ്കമായി ആണത് പറഞ്ഞതെങ്കിലും ഉടൻ തന്നെ അതിലെ ദ്വയാർത്ഥം അവന് കത്തി…
കലിതുള്ളി ഇരിക്കുന്ന മായയെ പ്രതീക്ഷിച്ച അവനെ ഞെട്ടിച്ചു കൊണ്ട് അത് മൈൻഡ് ആക്കാതെ അടുത്ത പെഗ് രണ്ട് ഗ്ലാസിലായി ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ ഒഴിക്കുന്ന മായയെ ആണ് അവൻ കണ്ടത്…
കുറച്ചു നേരം ഈ മുറിയിൽ നിശ്ശബ്ദത ആയിരുന്നു..
ടിക്ക് ടിക്ക്…. ഡിം ഡോങ് ഡിങ്…. മണി ഒൻപതായി എന്ന് പറഞ്ഞു കൊണ്ട് മയയുടെ ഫ്ലാറ്റിലെ ഘടികാരം ഒൻപത് തവണ കൂവി…
…” എന്നാ ഞാൻ റൂമിലേക്ക് ചെല്ലാറ്റെ ചേ…അല്ല മായ”
അവൻ സോഫയിൽ നിന്ന് എണീക്കാൻ രണ്ട് വശത്തും കൈകൾ ഊന്നി…
” അല്ല നീ പറഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്ത് പ്രായം വരും എനിക്ക്?”
അവന് മുന്നേ ചാടി എണീറ്റ മായ കൈ രണ്ടും രണ്ട് വശത്തേക്ക് നിവർത്തി പിടിച്ച് അവന് മുന്നിൽ മെല്ലെ ഒന്ന് വട്ടം ചുറ്റി.
കൈ ഊന്നി എണീക്കാൻ ശ്രേമിച്ച രഘു, തിരികെ ആയ സോഫയിൽ തന്നെ ഇരുന്ന് മേശപ്പുറത്തിരുന്ന രണ്ട് പെഗ്ഗ് എടുത്തടിച്ചു…
ധൈര്യം സംഭരിച്ച് അവൻ പറഞ്ഞു…
” ഇതിപ്പോ മൊത്തം കാണാത്തത് കൊണ്ട് ഒരു 27″
ഒരു കറുത്ത ജിം സ്‌കിൻഫിറ്റ് പാൻ്റ്സും വയറൊരു പൊട്ട് കാണിക്കുന്ന നിലയിൽ വന്ന് അവസാനിക്കുന്ന ക്രോപ്പ് ടോപ്പും ആയിരുന്നു മായ ഇട്ടിരുന്നത്…
മായ തിരിഞ്ഞപ്പോളാണ് അവൻ ഈ കാഴ്ച കാണുന്നത്, അവളുടെ കുണ്ടിപന്ദുകളുടെ ഷേപ്പ് ശെരിക്കും അറിയുന്ന തരത്തിലാണ് ആ ജിം പാൻ്റ് ൻ്റെ ഘടന…
ഇത്ര നേരവും ഇത്ര വലിയ ഒരു ചരക്കിൻ്റെ അടുത്തിരുന്നിട്ട് അതറിയാതെ പോയല്ലോ എന്ന കുറ്റബോധം രഘുവിനെ മൂടി…