കിതപ്പോടെ അവൾ അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് വീണു..
കൊഴുത്ത പുറത്ത് തലോടിക്കൊണ്ട് ഉമ്മർ അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു..ഇണക്കമുള്ള പൂച്ചക്കുഞ്ഞിനെപ്പോലെ ജയ അവന്റെ ദേഹത്ത് പറ്റിക്കിടന്നു..
വെറും നിലത്ത് ബോധമില്ലാതെ കിടക്കുന്ന രാമേട്ടൻ എല്ലാം കേട്ടു..
ജയയുടെ പ്രശ്നവും അതിനുള്ള പരിഹാരവും അയാൾക്ക് മനസിലായി..
ജയ തകർത്താടാൻ കൊതിക്കുകയാണെന്നും അയാൾക്ക് മനസിലായിരുന്നു..
താനതിനൊരു തടസമാകാൻ പാടില്ല,
ഒരു നിയന്ത്രണവുമില്ലാതെ അവൾ ആർത്തുല്ലസിക്കട്ടെ എന്ന് കരുതി അയാൾ മനപ്പൂർവം ഫിറ്റായത്പോലെ അഭിനയിക്കുകയായിരുന്നു..
അവളുടെ സ്വഭാവം ക്രൂരമായതിന് താനൊരാൾ മാത്രമാണ് ഉത്തരവാദി എന്നയാൾ മനസിലാക്കി..
പക്ഷേ, ഇനി ഒരിക്കലും അവൾ പഴയ സ്വാഭാവത്തിലേക്ക് പോകില്ല എന്നൊരു പ്രതീക്ഷ അയാൾക്കുണ്ടായി..
തനിക്ക് സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാമെന്നും..
തനിക്കൊന്നും വേണ്ട…
ഇത്രയും കാലം ജീവിച്ച പോലെത്തന്നെ ജീവിച്ചോളാം..
പക്ഷേ, ഇനിയെങ്കിലും സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കണം..
അവളെ സുഖിപ്പിക്കാൻ ഇനിയും തനിക്കാവില്ല..
അവൾക്ക് സുഖം കിട്ടുന്നത് അവൾ ചെയ്തോട്ടെ..
താനൊന്നിനും തടസമല്ല..
ഒരു മനുഷ്യനായി തന്നെ കണ്ടാ മതി..
സ്നേഹത്തോടെ പെരുമാറിയാ മതി..
ഉമ്മറിന്റെ ദേഹത്ത് പൂർണ സംതൃപ്തിയോടെ കിടക്കുന്ന ജയയെ രാമേട്ടൻ തലയുയർത്തി നോക്കി..
പിന്നെ വീണ്ടും ബോധം പോയ പോലെ കിടന്നു..
ഒന്നും കേൾക്കാത്ത പോലെ..
ഒന്നും കാണാത്ത പോലെ..
✍️✍️✍️
“ രാമേട്ടാ… എണീക്ക്…
പണിക്ക് പോണ്ടെ… ?.
ദേ, നേരം എത്രയായീന്നറിയോ… ?.
എണീറ്റേ,മതിയുറങ്ങിയത്…”