ഗോപിക മുന്നിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി വണ്ടിയോടിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ആണോടീ മോളേ… മോൾക്ക് കടി തുടങ്ങിയോ….?”
പിൻസീറ്റിലിരിക്കുന്ന ശിവരാമൻ മുന്നോട്ടാഞ്ഞ് രജനിയുടെ പിൻകഴുത്തിലൊന്ന് നക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
“ ൽസ്.. സ്.. സ്…എപ്പഴാ അച്ചാ കടിയില്ലാത്തെ…?
എപ്പഴും പൂറ് കുത്തിപ്പറിയാ അച്ചാ…”
കുറുകിക്കൊണ്ട് രജനി പറഞ്ഞു.
“ഇന്നത്തോടെ എല്ലാ കുത്തിപ്പറിയും മാറ്റാടീ… അച്ചന്റെ പൊന്നിന് കടിയുണ്ടോടീ..?”
അയാൾ ഗോപികയോട് ചോദിച്ചു.
“എന്റച്ചാ… പാന്റിയൊക്കെ കുതിർന്നിരിക്കുകയാ… ഈ തണുപ്പ് കൂടിയായപ്പോ ഒലിപ്പ് കൂടി….”
“നിനക്കൊലിക്കുന്നുണ്ടോ മോളേ… ?”
അയാൾ രജനിയോട് ചോദിച്ചു.
“പിന്നച്ചാ… വണ്ടിയിൽ കയറിയപ്പഴേ തുടങ്ങിയതാ… ജീൻസ് വരെ നനയാൻ തുടങ്ങി….”
“വെറുതെ ഒഴുക്കിക്കളയല്ലെടീ പിള്ളാരേ… ഞാൻ പിന്നെന്ത് നക്കിക്കുടിക്കും….”
“എത്ര ഒഴുക്കിയാലും അച്ചനുള്ളത് ഞങ്ങൾ തരും…പിന്നെ അച്ചന് അതിലേറെയിഷ്ടം ഞങ്ങളുടെ മൂത്രമല്ലേ… അച്ചാ…?”
ഗോപിക അച്ചനെ കളിയാക്കിച്ചോദിച്ചു.
“നീയെന്തിനാടീ അച്ചനെ കളിയാക്കുന്നേ…. അച്ചാ… എല്ലാം പൊന്നച്ചന് ഞങ്ങള് തരും… തേനോ, മൂത്രമോ, ഇനി വേറെന്തെങ്കിലും വേണേൽ അതും…”
അത് പറയുമ്പോ രജനിയുടെ കൂതിത്തുളയൊന്ന് വിങ്ങി..
“വേറെന്തേലുമെന്ന് പറഞ്ഞാ… ?”
ഗോപിക ചോദിച്ചു.
“അതച്ചന് മനസിലായിക്കാണും… അല്ലേ അച്ചാ… ?”
പിന്നിലേക്ക് നോക്കി കണ്ണിറുക്കിക്കൊണ്ട് രജനി ചോദിച്ചു.
“മനസിലായെടീ പൂറി…. എല്ലാം വേണം അച്ചന്…”
നല്ല തണുത്ത കാറ്റേറ്റ്, പതിയെയുള്ള യാത്രയിൽ ഇത്തരം സംസാരം മൂന്ന് പേർക്കും നല്ല സുഖം നൽകുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്ത് പറയാനും ആർക്കും ഒരു മടിയും ഇല്ലാതായി.