ഇന്ന് തന്റെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും തീർക്കണം.. മകളും, മരുമകളും വഴുവഴുത്ത, വടിച്ച് മിനുക്കിയ പൂറും, പിളർന്ന മൂലവുമായി എന്തിനും റെഡിയായിട്ടിരിക്കുകയാണ്. താനെന്ത് ചെയ്താലും അതെല്ലാം അവർ സന്തോഷത്തോടെ ആസ്വദിക്കും. ഇന്നൊരൽപം കഴിക്കണമെന്ന് ശിവരാമന് തോന്നി.
അവിടെയെത്തട്ടെ… സംഘടിപ്പിക്കണം.
ചായ കുടി കഴിഞ്ഞ് ഗോപിക വണ്ടിയെടുത്തു. കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലുള്ള പുതുപുത്തൻ സ്വിഫ്റ്റ് കാർ പതിയെ ചുരം കയറാൻ തുടങ്ങി.
കുറച്ച് മുന്നോട്ട് പോയപ്പോൾ തന്നെ ഭൂപ്രകൃതിയും, കാലാവസ്ഥയും മാറാൻ തുടങ്ങി.
രജനി വണ്ടിയിലെ AC/ ഓഫാക്കി ഗ്ലാസുകൾ താഴ്തിയിട്ടു. പതിനൊന്ന് മണി നേരത്തും പുറത്ത് നല്ലതണുപ്പ്. വണ്ടിക്കുള്ളിലേക്ക് തണുത്ത കാറ്റ് അടിച്ച് കയറി.
ഒന്നാം വളവ് കഴിഞ്ഞതും താഴ് വാരത്ത് മൂടൽമഞ്ഞ് കാണാൻ തുടങ്ങി. മുന്നോട്ട് കയറുംതോറും തണുപ്പ് കൂടിക്കൂടി വരാൻ തുടങ്ങി.
“ഗോപൂ… ശ്രദ്ധിച്ചോടിച്ചോട്ടോ… വലിയ ലോറികളൊക്കെ വരും… നല്ല കോടമഞ്ഞുമുണ്ട്…”
പിന്നിലിരുന്ന് ശിവരാമൻ പറഞ്ഞു.
ചൂടിൽ നിന്നും നല്ല തണുപ്പിലൂടെയുള്ള യാത്ര മൂന്ന് പേരും നന്നായി ആസ്വദിച്ചു. താഴ് വാരത്തുള്ള കാഴ്ചകളൊക്കെ കണ്ട് സാവധാനമാണ് ഗോപിക വണ്ടിയോടിച്ചത്.
“നല്ല തണുപ്പ്… അല്ലേ അച്ചാ… നല്ല സുഖം… ഇവിടെയെങ്ങാനും വീട് വെച്ചാ മതിയായിരുന്നു….”
രജനികൈകൾ കൂട്ടിത്തിരുമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
തുടകൾ കൂട്ടിയമർത്തി അവൾ പൂറിതളുകളും ഞെരിച്ചു. അത് ഗോപിക ശ്രദ്ധിച്ചു.
“അച്ചാ.. തണുപ്പ് കേറിയപ്പോ ഇവിടൊരാൾക്ക് കടി തുടങ്ങി…”