“ അച്ചാ… ഒഴിച്ചോ… വാ പൊളിച്ചല്ലേ അച്ചാ നിൽക്കുന്നേ… ശക്തിയിൽ ഒഴിച്ചോ… ഉള്ളിലേക്ക് കയറണം..”
ഗോപികയുടെ കൂർത്ത കന്തിലേക്ക് തന്നെ മൂത്രം ചീറ്റുകയായിരുന്ന ശിവരാമൻ ഒറ്റയടിക്ക് നിർത്തി. പിന്നെ ഡോഗിയിൽ നിൽക്കുന്ന രജനിയുടെ പിന്നിൽ വന്നു.
മൂലം വലിച്ച് കീറിയിരിക്കുകയാണവൾ. ചുവന്ന നിറത്തിൽ ഗുഹപോലെ തുറന്നിരിക്കുന്നു. അയാൾ അൽപം കുനിഞ്ഞു. കുണ്ണ രണ്ട് വിരൽ കൊണ്ട് മൂലത്തിലേക്ക് കൃതിമാക്കി. പിന്നെ പിടിച്ച് വെച്ച മൂത്രം തുറന്ന് വിട്ടു. കൃത്യമായി അവൾ തുറന്ന് വെച്ച മൂലത്തിലേക്ക്…..
രജനിക്ക് ദേഹമാസകലം പൊട്ടിത്തരിക്കുന്നത് പോലെ തോന്നി. ഏട്ടനോട് പലവട്ടം പറഞ്ഞിട്ട് നടക്കാത്തതാണിത്… ദേഹത്തേക്ക് മൂത്രമൊക്കെയൊഴിക്കും. പക്ഷേ, പൂറ്റിലേക്കോ കൂതിയിലേക്കോ ഒഴിക്കാമ്പറഞ്ഞാ അപ്പോ പിടിച്ച് നിർത്തിയ പോലെ മൂത്രം നിൽക്കും. പിന്നെ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും വരൂല,…
ശിവരാമനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇതൊന്നും ഇങ്ങോട്ട് പോരുമ്പോ പോലും പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ല. അവരുടെ മൂത്രം താൻ കുടിക്കുമെന്നല്ലാതെ, തന്റെ മൂത്രം അവർ കുടിക്കുമെന്നോ, പൂറ്റിലേക്കും, കൂതിയിലേക്കും തന്നെക്കൊണ്ട് മൂത്രമൊഴിപ്പിക്കുമെന്നോ കരുതിയതല്ല..
ഇവിടുന്ന് പോകുമ്പൊഴേക്കും ഇവർ തരുന്ന സുഖം താങ്ങാനാവാതെ താൻ മരിച്ച് പോയില്ലേൽ തനിക്ക് ഭാര്യയെ കാണാം.. അല്ലേൽ ആംബുലൻസിലായിരിക്കും തന്നെ കൊണ്ടുപോവുക. അതും ഡെഡ് ബോഡിയായിട്ട്….
ഇനിയും നിയന്ത്രിച്ച് നിൽക്കാൻ ശിവരാമൻ കല്ലോ, മരമോ ആയിരുന്നില്ല. മജ്ജയും മാംസവുള്ള, ചോരയും നീരുമുള്ളഅയാൾ,ഒരു പച്ചയായ മനുഷ്യനായിരുന്നു…
എല്ലാറ്റിനുപരി, പടവലത്തിന്റെ വലിപ്പമുള്ളൊരു കുണ്ണുയും.