Posted by അങ്ങനെ കോവിഡ് കാലം തുടങ്ങി. രാത്രി ആകുമ്പോൾ ഞാനും അമ്മയും കുളി കഴിഞ്ഞ് വയലിലൂടെ നടക്കും ആരും കാണാൻ ഇല്ലല്ലോ അങ്ങനെ പോയി റയിൽ ട്രാക്കിൽ കയറി കുറച്ചു നടക്കും.
ട്രെയിനുകൾ തീരെ ഓടിയില്ലാരുന്നു ആ സമയത്ത്. ഇപ്പോളും ഇതുവഴി കുറച്ചു ട്രെയിനുകൾ ഒള്ളൂ. അങ്ങനെ പോയി തിരികെ വയലിലൂടെ വീട്ടിൽ വരും കുറച്ചു നേരം മുറ്റത്തിരിക്കും അത് കഴിഞ്ഞ് കഞ്ഞികുടിക്കും. അങ്ങനെ ആരുന്നു അന്നേരം പതിവ്.
നല്ല നിലാ വെളിച്ചമുള്ള ഒരു ദിവസം നടപ്പിനിടെ എനിക്ക് മൂത്രം ഒഴിക്കാൻ തോന്നി അപ്പോൾ അമ്മ പറഞ്ഞു. “സോനൂ നീ വെറുതേ. എനിക്കും ഒഴിക്കാൻ വരുന്നു” ഞാൻ “അതിനെന്താ അമ്മേ ഇതുവഴി ഒരാളും വരാനോ കാണണോ ഇല്ലല്ലോ,
ഇവിടെ ഇരുന്നു സുഖായിട്ട് മൂത്രം ഒഴിക്കാമല്ലോ” അപ്പൊ അമ്മ നാണം കുണുങ്ങി ചിരിയോടെ “നീ തിരിഞ്ഞു കണ്ണ് പൊത്തി നിൽക്ക് സോനൂ. നീ ഇങ്ങനെ നിന്നാൽ മൂത്രം വരില്ല ”
‘അമ്മ പറഞ്ഞ പോലെ ഞാൻ കണ്ണ് പൊത്തി നിന്ന്. ‘അമ്മ തിരിഞ്ഞ് നിന്ന് മുടി വാരി കെട്ടി. നയിറ്റിയും അടിപാവാടയും പൊക്കി നല്ല പോലെ തുട പൊളിച്ച് വച്ച് ഇരുന്നു. ആ സമയം ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത് ‘അമ്മ അറിഞ്ഞില്ല. ഞാൻ മൊത്തമായി തിരിഞ്ഞു നിന്നപ്പോ അമ്മ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
പോടാ എന്ന് കള്ളച്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു. ഞാൻ വീണ്ടും മുഖം തിരിഞ്ഞു നിന്നു. മൂത്രമൊഴി കഴിഞ്ഞ് ഒരു ദീർഘ നിശ്വാസത്തോടെ എണീറ്റ അമ്മ തുടയിടുക്ക് കവച്ച് അടിപാവാടയിൽ തുടച്ചു കൊണ്ട് നിന്നിട്ട് പോകാമെന്നു പറഞ്ഞ്. ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ട് നടക്കുമ്പോ എന്റെ മുണ്ടിൽ അമ്മയുടെ കൈ അറിയാതെ തട്ടി.