സ്നേഹരതി [മുത്തു]

 

“““എന്ത് ചെയ്യാനാ ചെറിയമ്മേ….. തൊഴിൽരഹിതനായി പോയില്ലേ””””

ഞാൻ മുഖത്ത് നോക്കാതെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നോക്കി തലചൊറിഞ്ഞു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു…..

 

“““ഓ പറയുന്നത് കേട്ടാ വർഷങ്ങളായി ജോലീം കൂലീം ഇല്ലാതെ നടക്കാന്ന് വിചാരിക്കും….. നിനക്ക് എന്തായാലും ആദ്യത്തേനെക്കാൾ നല്ല ജോലി കിട്ടും, അത് വരെ പൊന്നുമോൻ തൽകാലം ഞങ്ങളെയൊക്കെ കൂടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്ക്””””

 

അപ്പോഴാണ് പുറകിൽ വാതിലിന്റെ അടുത്ത് വന്ന് നിൽക്കുന്ന കിരണെ ഞാൻ കാണുന്നത്….. അവന്റെ മുഖത്ത് നിന്ന് എന്നോടുള്ള ദേഷ്യം വായിച്ചെടുക്കാം…… അവനെ കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല, ഇങ്ങനൊരു സാഹചര്യത്തിൽ കോളിംഗ്ബെൽ അടിച്ച ആളെ കൊല്ലാനുള്ള ദേഷ്യം തോന്നുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്……

 

“““ആ കണ്ണാ നീയിവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നോ….. എന്താ പരിപാടി””””

ഞാൻ അവനോട് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരിച്ചു….. അവൻ തിരിച്ച് ഒരു ചിരി മുഖത്ത് വരുത്താൻ കഷ്ടപ്പെട്ടതല്ലാതെ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല….

 

“““അവനിപ്പോ അങ്ങനെ പുറത്തേക്കൊന്നും പോവുന്നില്ലടാ….. നല്ല കുട്ടിയായിട്ട് വീട്ടിലിരിക്കുന്നുണ്ട്””””

മകൻ മാറിയെന്ന് വളരെ സന്തോഷത്തോടെയാണ് ചെറിയമ്മ പറഞ്ഞത്….. ആ മാറ്റത്തിന്റെ കാരണം നേരിട്ട് കണ്ടതുകൊണ്ട് ഞാനും ചെറുതായി പുഞ്ചിരിച്ചു……

 

“““ഉം…. ഞാനെന്നാ പോട്ടെ ചെറിയമ്മേ….. സമയായി””””

 

“““ഹാ മോനെ പോയി വാ””””

 

“““കണ്ണാ””””

ഞാൻ അവനെ നോക്കി കൈ കാണിച്ചു

 

“““ആഹ്””””

അവൻ തിരിച്ചുമൊന്ന് കൈ കാണിച്ചു….. വേഗം പോയി താ മൈരേ എന്നാവുമവൻ മനസ്സിൽ കരുതിയത്…..