പേരില്ലാത്ത സ്വപ്നങ്ങളിൽ ലയിച്ചു 7 [Malini Krishnan] [Climax]

Posted by

“അത്ര ഒന്നും വെട്ടിയില്ല, അറ്റത് മാത്രം കുറച്ച്”

അവൾ പറഞ്ഞു. ഇത് ആണോടി നിന്റെ കുറച്ച്… ഏകദേശം അരക്കെട്ട് വേറെ ഉണ്ടായിരുന്നു മുടി ഇപ്പൊ കഴുത്തിന്റെ ജസ്റ്റ്‌ താഴെ വരെ ആയി.

“ഓഹ് അങ്ങനെ എങ്കിൽ അങ്ങനെ…” ഞാൻ അവളുടെ മുടി തലോടി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. ഭക്ഷണം കഴിക്കലും സംസാരവും ഒക്കെ ആയി ഞങ്ങൾ അവിടെ കൂറേ നേരം ഇരുന്നു. അവളുടെ ചെറിയ ചെറിയ ആഗ്രഹങ്ങളും എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങളും ഞാൻ പറഞ്ഞു, പിന്നെ ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി

“എന്താടി നടക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടോ” അവളുടെ നടത്താതിലെ ചെറിയ ഞൊണ്ടൽ കണ്ടിട്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു. ഒന്നും ഇല്ല എന്നുള്ള രീതിയിൽ അവൾ തലയാട്ടി, പക്ഷെ മുഖം കണ്ടപ്പോ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി, അവൾ സമ്മതിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രം.

അങ്ങനെ പാതിരാത്രി ഞങ്ങൾ തിരിച്ച് ഹോസ്പിറ്റലിൽ എത്തി. ബൈക്കിൽ നിന്നും ഇറങ്ങി ഞങ്ങൾ ലിഫ്റ്റിന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. നടക്കാൻ ചെറിയ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളത് പോലെ തോന്നിയപ്പോ ഞാൻ സഹായിക്കാൻ പോയി.

“എനിക്ക് കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലടാ”

“ഹ്മ്മ്, കണ്ടാലും പറയും”

“സംശയം ഉണ്ടോ…” എന്നും ചോദിച്ച് അവൾ അവൾ ചുറ്റും നോക്കിയാ ശേഷം ലിഫ്റ്റ് ചൂണ്ടി കാണിച്ചു.

“അവിടെ ആരാണ് ആദ്യം ഓടി ഏതാ എന്ന് നോക്കാം”

“ശെരി സമ്മതിച്ചു നീ ഓ.കെ ആണ് പോരെ, ഇതിന്ടെ ഒന്നും ആവിശ്യം ഇല്ല”

“എന്താടാ പേടി ആയിപോയോ” വീണ്ടും അവളുടെ വെല്ലുവിളി ടോണിൽ അവൾ ചോദിച്ചു. തർക്കിച്ച് ഇരുന്നിട്ട് കാര്യം ഇല്ല എന്ന് മനസിലാക്കിയ ഞാൻ ഓടാൻ റെഡി ആയി. ഓടുമ്പോൾ ഞാൻ വല്യ സ്പീഡിൽ ഒന്നും ആദ്യം ഓടിയില്ല, പക്ഷെ പെട്ടന് എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ആവേശത്തിൽ ഞാൻ ഒറ്റത്തിന്റെ സ്പീഡ് കൂട്ടി, നീന്തലിലും തൊട്ടു, ഇതിൽ തോൽക്കരുത് എന്ന് ഒരു തോന്നൽ.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *