ഇനി എല്ലാ കാര്യങ്ങളും പറയാ എന്ന് അല്ലാതെ ജീവിനോട് ഇരിക്കാൻ അവൾക്ക് മറ്റൊരു മാർഗം ഇല്ല. അവൾ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞ് തുടങ്ങാൻ അവരുടെ നോട്ടം തന്നെ ധാരാളം ആയിരുന്നു. അവൾ കുളത്തിൽ വെച്ച് സംസാരിച്ചതും അടുത്ത ദിവസം കാഫെയിൽ നടന്നതും എല്ലാം അവൾ പറഞ്ഞു കൊടുത്തു. ഇതെല്ലാം കേട്ട് എന്താ ഇവിടെ നടക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാതെ ഒരു കൂട്ടം അവിടെ ഇരുന്ന് ഇവരെ നോക്കി ഇരുന്നു. അവർക്കും കൂടി മനസ്സിലാവാൻ വേണ്ടി രമ്യ അവർക്ക് ചെറിയ രീതിയിൽ കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം പറഞ്ഞ് കൊടുത്തു…
“ഓ പിന്നെ… പേര് പറയാതെ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഇത്ര കമ്പനി ആവണോ??? എനിക്ക് ഈ കഥ വിശ്വസിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ട്”
“നീ വിശ്വസിക്കണ്ടെടി, നിന്നെ ബോധിപ്പിച്ചിട്ട് വേണ്ടലോ ഞാൻ ഓരോന്ന് ചെയ്യാൻ” അവൾ പറഞ്ഞു. അവൾ എഴുനേറ്റ് മറ്റവളുടെ അടുത്തേക്ക് പോകാൻ പോയപ്പോഴേക്കും അവളെ എല്ലാരും പിടിച്ച് അവിടെ തന്നെ ഇരുത്തി.
“കണ്ട ലോജിക് ഇല്ലാത്ത പടം കാണുമ്പോ ഇവൾ ഇങ്ങനെ ഒന്നും ചോദിക്കില്ലാലോ, ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞപ്പോ നിനക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ വയ്യാ ലെ… ഓരോ പൊട്ടാ കളി കളിക്കാം എന്ന് പറഞ്ഞ് എന്നെ പെടുത്തിയപ്പോ സന്തോഷമായില്ലേ നിനക്ക്” അവൾ തുടർന്നു. അപ്പോഴും അവളുടെ കൂട്ടുകാരികൾ എല്ലാം അവൾ തുറിച്ച് നോക്കി കൊണ്ടിരിക്കുക ആയിരുന്നു.
“ശെരിയാണ് നിങ്ങളോട് പറയാതെ ഇരുന്നത് വല്യ തെറ്റ് ആയിപോയി എന്നോട് ഒന്ന് ക്ഷേമിക്ക് നിങ്ങൾ…” അവൾ ശബ്ദം വളരെ താഴ്ത്തിട്ട് പറഞ്ഞു, എന്നിട്ടും അവരുടെ മുഖത്ത് ബാവവെത്യാസം ഒന്നും തന്നെ ഉണ്ടായില്ല.