Posted by ‘Shakespeare’s ഉദ്ധരണികൾ’ എന്നായിരുന്നു. ഉദ്ധരണികൾ എന്താണാവോ ദൈവമേ !!
“നീ എപ്പോ എത്തി” റാഷിക ചോദിച്ചു. പെട്ടന് അവളുടെ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി അപ്പൊ തന്നെ ബുക്കും പൂട്ടി.
“ഞ..ഞാൻ കുറച്ച് നേരമായി, എണീപ്പികണ്ടാലോ എന്ന് വിചാരിച്ചിട്ടാ വെറുതെ ഈ ബൂ.. ബുക്ക് എടുത്തേ” എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാൻ ബുക്ക് അവൾക്ക് നേരെ നീട്ടി.
“ഓ അത് സാരമില്ല, പെട്ടന് അവൾ വന്നപ്പോ ഇതിലെ എഴുതി വെച്ച ഒരു കാര്യം ഓർമ വന്നു അതാണ്… അല്ല അവൾ എന്ന് പറഞ്ഞ…”
“മനസ്സിലായി, പറഞ്ഞു എന്നോട്” ഞാൻ പറഞ്ഞതിന് മറുപടി ആയി അവൾ ഒന്ന് മൂളുക മാത്രം ആണ് ചെയ്തത്. മുഖം കണ്ടപ്പോ ഒരു വിഷമം ഉള്ളത് പോലെ തോന്നി
“സാരില്ലെടോ പോട്ടെ, വേണം എന്ന് വെച്ച് ചെയ്തത് ആയിരിക്കില്ല, അറിയാതെ…”
“നമുക്ക് വേറെ എന്തെങ്കിലും സംസാരിക്കാം” aval കുറച്ച് ഗൗരവത്തിൽ പറഞ്ഞു.
“അല്ലെങ്കിൽ വേണ്ടാ സംസാരിക്കാൻ നിക്കണ്ട, പാട്ട് കേൾക്കാം”
അവൾ അടുത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ടേബിളിലേക് കൈ നീട്ടി ഒരു ബാഗ് എടുക്കാൻ ശ്രേമിച്ചു പക്ഷെ അവൾക് എത്തുന്നില്ല. ഞാൻ എടുത്ത് തരാം എന്ന് പറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റു, ബെഡിന്റെ ഇപ്പുറത് ഞാനും അപ്പുറത്തും ആണ് ടേബിൾ. ഒരു കൈ ബെഡിൽ കുത്തി മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് ബാഗ് എടുക്കാൻ നോക്കി,
ബാഗ് കിട്ടാൻ വേണ്ടി ഞാൻ പിന്നെയും എന്തി, ഞാൻ അറിയാതെ എന്റെ ശരീരം അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി തുടങ്ങി, എന്റെ കഴുത്ത് അവളുടെ മുഖത്തിന്റെ അടുത്ത് എത്തി, എന്റെ കഴുത്തിൽ അവളുടെ ചുടുനിശ്വാസം അനുഭവപെട്ടു… ഞാൻ കുറച്ച് പിന്നിലേക്ക് നീങ്ങി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി, നേരത്തെ കരഞ്ഞതിൻടെ നനവ് ഇപ്പോഴും ഉണ്ട്, അതിന്ടെ ഭംഗി ഒന്ന് വേറെ തന്നെ ആയിരുന്നു, അവൾ പെട്ടന് കണ്ണുരുട്ടി എന്നെ നോക്കി… ഇവൾക്ക് ഇത്രെയും വല്യ കണ്ണ് ഉണ്ടായിരുന്നോ.