അനിതഃ അയ്യോ അപ്പോഴേക്കും പിണങ്ങിയോ. ഞാന് ഒരു തമാശ പറഞ്ഞയല്ലെ.
കണ്ണന്ഃ അതെയൊ.
അനിതഃ അതെ. പിന്നെ രേഖയെ കണ്ടിട്ട് എന്തായി. അവള് എന്ത് പറഞ്ഞു.
കണ്ണന് അനിതയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. എന്തൊ കാര്യമായിട്ട് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് അവള്ക്ക് മനസ്സിലായി.
കണ്ണന്ഃ അത്യാവശ്യം വിഷയമുണ്ടായിരുന്നെടി.
അനിതഃ എന്താ?
കണ്ണന് അനിതയോട് രേഖയുടെ കഥകള് എല്ലാം പറഞ്ഞു. എല്ലാം കേട്ട് കഴിഞ്ഞ് അനിത ചിന്താമഗ്നയായി.
അനിതഃ കേട്ടിട്ട് എന്റെ അതെ അവസഥയാണല്ലോ.
കണ്ണന്ഃ അതേടി.
കണ്ണന്ഃ രണ്ട് പേരുടെയും രക്ഷകന് ഒരാള്. കൊള്ളാം, രക്ഷകന് കണ്ണന്, നല്ല പേര് അല്ലെ?
അനിത കളിയാക്കികൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
കണ്ണന്ഃ ഒന്ന് പോടീ.
അനിതഃ ആഹ് എന്തായാലും അവള് ഇപ്പോള് ഫ്രീയാണല്ലോ. നിനക്ക് ലാഭവുമായി. ഇനി എന്താ മോന്റെ പ്ലാന്?
കണ്ണന്ഃ എനിക്ക് അവളെ കെട്ടിയാല് കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്.
അനിതഃ ങേ ശരിക്കും?
അവള് ചെറുതായി ഒന്ന് ഞെട്ടി.
കണ്ണന്ഃ അതെ, എനിക്ക് അവളെ കൂടെ കൂട്ടിയാല് കൊള്ളാമെന്നുണ്ട്. നിനക്ക് അറിയാലോ നിനക്ക് ശേഷം ഞാന് വേറെ ആരെങ്കിലും സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില് അത് അവളാണ്.
അനിതഃ എനിക്കറിയാം കുട്ടാ. പക്ഷെ അവള് സമ്മതിക്കുമോ.
കണ്ണന്ഃ അറിയില്ലെടി. ചോദിച്ച് നോക്കാം.
അനിതഃ ചോദിച്ചിട്ട് സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കില്?
കണ്ണന്ഃ സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കില് തിരിച്ച് പോരാം. ഉളള കാലം നിന്നെ പണ്ണി ജീവിക്കാം.
അവന് അവളുടെ മുലയില് പിടിച്ച് ഞെക്കി തമാശയോടെ പറഞ്ഞു.
അനിതഃ ഓ അതിന്റെ ഇടയിലൂടെ, പോ ചെറുക്കാ അവിടുന്ന്.
അനിത അവനെ തളളിമാറ്റി ബാത്രൂമിലേക്ക് നടന്നു.
നടക്കുമ്പോള് ഇളകിയാടുന്ന അവളുടെ കുണ്ടികളെ നോക്കി അവന് ചിന്തയിലാണ്ടു.
കണ്ണന്ഃ ആഹ് നിക്ക് അനു.
അവന് അനിതയെ പിടിച്ച് മടിയിലേക്കിട്ടു.
കണ്ണന്ഃ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥയില് വരുമെന്ന് ഒരിക്കലും വിചാരിച്ചില്ല. രേഖയെ കണ്ടപ്പോള് തൊട്ട് പഴയത് എല്ലാം പൊങ്ങി വന്നു. അവളോടുള്ള സ്നേഹവും ആഗ്രഹവുമെല്ലാം. എനിക്ക് അവളെ വേണം. അവള്ക്ക് എന്നെ വേണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല. പക്ഷെ എനിക്ക് അവളെ വേണം.
അനിതഃ നിനക്ക് അവളെ അത്രയക്ക് ഇഷ്ടമാണേല് കാര്യം പറ അവളോട്. ബാക്കി വരുന്നിടത് വെച്ച് കാണാം.