വിക്കി : മോനെ നീ ഇങ്ങനെ വിഷമിച്ചു നിൽക്കല്ലേ…
ആദം : ചേട്ടന് അറിയാമല്ലോ ക്ലാര അവൾ എത്ര എന്റെ സ്വന്തം പെങ്ങൾ അല്ലെങ്കിലും മനസ്സ് കൊണ്ട് അവൾ എന്റെ കുഞ്ഞു പെങ്ങൾ ആണ് ആ അവളുടെ കല്യണത്തിന് പോലും എനിക്ക് പോകാൻ പറ്റിയില്ല…
വിക്കി : മോനെ ആദം ജീവിതത്തിൽ പല പ്രേതിസന്ധികളും വരും അത് കാര്യം ആക്കാതെ മുന്നോട്ടു പോണം നമ്മൾ. നിന്റെ അച്ഛൻ ആന്റണി ആ കാര്യത്തിൽ മിടുക്കൻ ആയിരുന്നു ഒന്നും അവനെ അലട്ടിയിരുന്നില്ല നല്ല ആത്മവിശ്വസിയും ധൈര്യ ശാലിയും ആണ് നിന്റെ അച്ഛൻ ആ അച്ചന്റെ മോൻ ഇങ്ങനെ ഇരിക്കല്ലേ… അവൻ എപ്പോഴും പറയുമായിരുന്നു
(അന്റോണിയുടെ വാക്കുകൾ )
“എടാ വിക്കി നീ നോക്കിക്കോ നാളെ എന്റെ മോൻ ഒരു നല്ല പൈലറ്റ് ആയില്ലെങ്കിലും ഒരു നല്ല മനുഷ്യൻ ആയിരിക്കും ഒരു യുഗം തന്നെ അവനെ വായ്ത്തും എല്ലാവർക്കും ഒരു പ്രേതിക്ഷയും ധൈര്യവും നൽകുന്നവൻ ആയിരിക്കും എന്റെ മകൻ ആദം കരുണയുള്ളവനും നീതിമാനും സുന്ദരനും ആണ് ” അവനെ പെറ്റേതിൽ എനിക്ക് അഭിമാനം ഉണ്ട് എന്ന് എന്റെ മനസ്സ് പറയുന്നു ”
ശേഷം വിക്കി തുടർന്നു
വിക്കി : അതുകൊണ്ട് നീ അതൊക്കെ വിട് ദാ നോക്ക് ഈ ഫ്ലൈ ഓവറും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു നമ്മൾ 6 പേരും കൂടെ നാട്ടിലേക് പോകുന്നു ക്ലാരയെ കാണുന്നു കുറച്ചു നാൾ അവിടെ അടിച്ചു പൊളിക്കുന്നു… ആൽബിനും ചിശോയും എപ്പോഴും പറയും അവർക്ക് നമ്മുടെ നാട് ഒക്കെ കാണണം എന്ന് നമ്മുക്ക് ഒരുമിച്ചു അങ്ങ് പോവട നീ ടെൻഷൻ അടിക്കാതെ… ഷേ.. ഒന്ന്.. ചിരികേടാ.. ഉവ്വേ…
വിക്കി യുടെ ആ വാക്കുകൾ മതിയായിരുന്നു ആദമിന്റെ ആ ദുഃഖം ഒന്ന് മാറി കിട്ടാൻ ആദം മനസ്സ് അറിഞ്ഞു കൊണ്ട് ചിരിച്ചു….
വിക്കി : ഹാ… ഇത്രേ ഉള്ളു ഒന്ന് മനസ്സറിഞ്ഞു ചിരിച്ചാൽ തീരാവുന്നതേ ഉള്ളു എല്ലാ പ്രേശ്നവും…..
ഇതുകേട്ട
അൻവർ : മ്മ് ഇയാളെ കൊണ്ട് തോറ്റല്ലോ ഡാ ആദം എങ്ങെനെ സഹിക്കുന്നു ഇങ്ങേരുടെ ഉപദേശം… ഹോ…