Posted by
വളരെ കര്ക്കശക്കാരിയാണ് ലൈബ്രറിയന്.
നേരിയ ശബ്ദം മതി അവര്ക്ക് കുട്ടികളെ ലൈബ്രറിയില് നിന്നും പുറത്താക്കാന്.
ശബ്ദം കേട്ട് അവള് വായനയില് നിന്നുമുണര്ന്ന് അവനെ നോക്കി.
“ഹായ്, ജോയല്,”
അവളും മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തില് അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈവീശിക്കാണിച്ചു.
“എന്താ?”
“ആരേലും ഈ കവര് ഇവിടെ കൊണ്ടുവന്നു ഇടുന്നത് കണ്ടോ?”
കവര് ഉയര്ത്തിക്കാണിച്ചുകൊണ്ട് അവള് ചോദിച്ചു.
“ഇല്ലല്ലോ? എന്ത് കാര്ഡ് ആണ് അത്, ജോയല്?”
പുഞ്ചിരിയുടെ തിളക്കം കൂട്ടി, നോട്ടത്തില് കുസൃതിയുടെ ഭംഗി തീവ്രമാക്കി അവള് തിരക്കി.
“അതോ!”
അവന് ഉത്സാഹത്തോടെ പറയാന് തുടങ്ങി.
പിന്നെ എന്തോ ഓര്ത്ത് വേണ്ടാന്ന് വെച്ചു.
“ഏയ്! ഒന്നുമില്ല!”
അവന് പറഞ്ഞു.
“എന്താണ് എന്നെങ്കിലും പറയൂന്നെ! എന്നോടല്ലേ!”
നല്ല കുട്ടിയാണ് ഗായത്രി.
ജോയല് ഓര്ത്തു. എല്ലാവര്ക്കും നല്ല അഭിപ്രായമാണ്.
ഇഷ്ടവും.
സുന്ദരിയാണ് എന്നതുകൊണ്ടോ, വളരെ സ്വാധീനമുള്ള ഒരു കേന്ദ്രമന്ത്രിയുടെ മകളാണ് എന്നതുകൊണ്ടോ അവളുടെ സ്വഭാവത്തിലും പെരുമാറ്റത്തിലും ഒരു തരിമ്പും അഹങ്കാരമോ നിഗളിപ്പോ ഇല്ല എന്ന് അവനോര്ത്തു.
ഗായത്രിയോട് പറഞ്ഞാലോ?
ചിലപ്പോള് അവള് വിചാരിച്ചാല് തന്നെ ഇങ്ങനെ പറ്റിക്കുന്നത് ആരാണെന്ന് ചിലപ്പോള് കണ്ടുപിടിക്കാന് സാധിച്ചേക്കാം.
“ശരി!”
അവന് എഴുന്നേറ്റു. എന്നിട്ട് തന്റെ ബാഗും കാര്ഡും എടുത്ത് അവളുടെ അരികിലേക്ക് പോയി. അവള്ക്ക് അഭിമുഖമായി ഇരുന്നു.
“ഇന്നലെ മുതല് എന്നെ ഒരാള് വല്ലാതെ പറ്റിക്കുന്നു ഗായത്രി,”
അല്പ്പം ലജ്ജയോടെ, എന്നാല് വിഷമത്തോടെയും അവന് പറഞ്ഞു.
“എങ്ങനെ?”
അവള് തിരക്കി.
“അതോ?”
അവന് പറഞ്ഞു.