രാജി രാത്രികളുടെ രാജകുമാരി 3

Raji Raathrikalude Rajakumaari 3 bY Smitha | PREVIOUS PART

 

 

അങ്ങനെ ഇരുപതാം വയസ്സില്‍, ബി എ പഠനം കഴിഞ്ഞ് പഠിപ്പുരവീട്ടില്‍ പദ്മനാഭന്‍ മകന്‍ ബാബു രാജിയുടെ കഴുത്തില്‍ താലി കെട്ടി. രാജിയെ നോക്കി രാപകലുകള്‍ നെടുവീര്‍പ്പിട്ടവരും രാജിയെ തട്ടിയും മുട്ടിയും സുഖാസ്വാദനം നടത്തിയവരും സ്വപ്നങ്ങളില്‍ രാജി രാജി എന്ന്‍ പിച്ചും പേയും പറഞ്ഞിരുന്നവരും അന്ന്‍ സങ്കടത്തില്‍ ആയിരുന്നു. ദേവദാസിനെപ്പോലെ അവര്‍ വെളിവ് കെടും വരെ കുടിച്ചു. “സന്യാസിനീ” എന്ന പാട്ടുപാടി അയല്‍ക്കാരെക്കൊണ്ട് തെറി പറയിച്ചു.
പന്തല്‍അഴിക്കുന്നവരുടെയും കലങ്ങളും പാത്രങ്ങളും ഇരിപ്പിടങ്ങളും തിരികെ കൊണ്ടുപോകുന്നവരുടെയും ബഹളങ്ങള്‍ മുറയ്ക്ക് നടക്കുന്നതിനിടയില്‍ രാജി കൂട്ടുകാരികളുമായി പുളിപ്പും എരിവുമുള്ള തമാശകള്‍ പറയുന്നതിനിടയില്‍ ഒരു ചെറുപ്പകാരന്‍ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന്‍ വിളിച്ചു.
“ചേച്ചി ..ആരേലും ഒരാളിങ്ങോട്ടു വന്നേ,”
രാജി ശ്രദ്ധിച്ചു. എവിടെയോ കേട്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ ഈ സ്വരം? പരിചയക്കാരനോ ബന്ധുവോ ആയിരിക്കാം. അവള്‍ വാതില്‍ക്കലേക്ക് ചെന്നു.
“ആരാ, എന്നതാ?”
അവള്‍ വാതില്‍ക്കലേക്ക് ചെന്ന്‍ ചോദിച്ചു.
പുറത്ത് നില്‍ക്കുകയായിരുന്ന ഒരാള്‍ കൈയില്‍ ഒരു കടലാസുമായി പെട്ടെന്ന്‍ അവള്‍ക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
“ചേച്ചീ ഈ ബില്‍ ഇവിടെ കാണിച്ചി …”
രാജിയെക്കണ്ട് അയാള്‍ പെട്ടെന്ന്‍ നിര്‍ത്തി. രാജിയ്ക്ക് അയാളെ കണ്ടിട്ട് ശ്വാസം പോകുന്നത് പോലെ തോന്നി. ദേഹത്ത് കൂടി ഒരു മിന്നല്‍ പാഞ്ഞു.
രണ്ടു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് അമ്പലപ്പറമ്പിനടുത്ത റബ്ബര്‍ തോട്ടത്തില്‍ തന്നെ രതി സുഖത്തിലേക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ട്പോയ ചേട്ടന്‍! ഇപ്പോള്‍ പക്ഷെ വളരെ വൃത്തിയായി, സുന്ദരനായി, മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്നു.
“നീയെ…അല്ല…നിങ്ങള് ഇവിടെ?”
അയാള്‍ ചോദിച്ചു. അയാള്‍ അവളുടെ തലമുടിയിലെ പൂക്കളിലെക്കും ആഭരണങ്ങളിലേക്കും വിശേഷ വസ്ത്രങ്ങളിലേക്കും നോക്കി.
“ഓ, നിങ്ങടെ കല്യാണമാരുന്നോ?”
രാജിയ്ക്ക് പെട്ടെന്നൊന്നും പറയാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ദേഷ്യമോ ഭയമോ വെറുപ്പോ ഒന്നും തോന്നുന്നുമില്ല.