രാജി – രാത്രികളുടെ രാജകുമാരി 2 [Smitha]

Posted by

“നീയെന്നാ ഇങ്ങനെ തെറിയൊക്കെ പറയാന്‍ പഠിച്ചേ?”
“എന്‍റെ അമ്മേ ഞാനും ഈ ലോകത്ത് തന്നെയാണേ ജീവിക്കുന്നെ. പിന്നെ എന്നെ ഒരു മൈരന്‍ ബലാല്‍സംഘം ചെയ്ത കാര്യവല്ലേ പറയുന്നെ? അല്ലാതെ വെങ്കടേശ സുപ്രഭാതം ചൊല്ലുവൊന്നുവല്ലല്ലോ? രണ്ടു കൈകൊണ്ടും ഒരു മൊലേപ്പിടിച്ചു ഞെക്കാന്‍ തൊടങ്ങീപ്പം അയാക്ക് രസിക്കാന്‍ തൊടങ്ങി. അയാടെ മുണ്ടിന്‍റെ അകത്ത് കൂടാരം പോലെ പൊങ്ങാന്‍ തൊടങ്ങി…”
കല്യാണിയമ്മയുടെ ശ്വാസഗതി വല്ലാതെ ഉയര്‍ന്നു. അവര്‍ അറിയാതെ അധരം കടിച്ചമര്‍ത്തി. ഏതു നിമിഷവും അവരുടെ ബ്ലൌസ് പൊട്ടിക്കീറുന്നത് പോലെ കനത്ത മാറിടം ഉയര്‍ന്നു താഴ്ന്നു. അവര്‍ അവിടെക്കിടന്ന മേശയുടെ അപ്പുറത്ത്പോയി ഇരുന്നു. രാജി ഇപ്പുറത്തും ഇരുന്നു. മേശവിരി വളരെ താഴ്ന്നുകിടന്നിരുന്നതിനാല്‍ മേശക്കപ്പുറത്തു നടക്കുന്നത് കാണാന്‍ കഴിയില്ല.
“അവിടെയൊക്കെ എന്തിനാ നീ നോക്കാന്‍ പോയേ?”
രാജിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെയാണ് അവര്‍ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്.
രാജി പാവാടയുടെ പുറത്തുകൂടി അരക്കെട്ടില്‍ അമര്‍ത്തി. അപ്പോള്‍ കല്യാണിയമ്മ അവളുടെ കൈയുടെ ചലനത്തിലേക്ക് നോക്കി. അമ്മ അവിടെ നോക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടും അവള്‍ കൈ മാറ്റിയില്ല. അമ്മയുടെ മുഖഭാവം ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ പാവാട പൊക്കിനോക്കി. അപ്പോള്‍ ഷഡ്ഢി ഇട്ടിട്ടില്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ രോമങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ യോനിത്തടം നിറയെ നനഞ്ഞ് വീര്‍ത്തിരിക്കുന്നത് അവള്‍ കണ്ടു.
“നോക്കാന്‍ പോയില്ലാരുന്നേല്‍ ഇന്നിങ്ങനെ അമ്മേടെ മുമ്പി ഇരിക്കാന്‍ എനിക്ക് പറ്റുവാരുന്നോ? കേട്ടിട്ടില്ലേ ഓരോ കഥകള് പത്രത്തില്?”
“ശ്യെ!!”
കല്യാണിയമ്മ പിറുപിറുത്തു.
“ഞാനും അത് തന്നെയാ പറഞ്ഞെ അയാള്‍ടെ മുഴുത്ത സാധനം കണ്ടപ്പോ. അല്ലാതെ ഹൌ ബ്യൂട്ടിഫുള്‍! ഹൌ! ഓസം എന്നൊന്നും പറഞ്ഞില്ല. ഞാന്‍ ശ്യെ എന്ന്‍ പറഞ്ഞത് അയാക്ക് ഇഷ്ട്ടവായില്ല. അയാള് ആ വമ്പന്‍ സാധനോം കാണിചോണ്ട് എണീറ്റ്‌ വന്നു. എന്‍റെ മൊഖത്തിന്‍റെ മുമ്പി നിന്ന്‍ “എന്നാടീ എന്‍റെ കുണ്ണ കണ്ടപ്പം നെനക്കൊരു പുച്ഛം?” എന്ന്‍ ചോദിച്ചു…”
“രാജീ!!”
“എന്താമ്മേ?”
“നീ എന്നതാടീ ഇപ്പം പറഞ്ഞെ?”
“അമ്മേ ഞാന്‍ അയാള് പറഞ്ഞത് അത് പോലെ പറഞ്ഞതല്ലേ? റിപ്പോര്‍ട്ടഡ് സ്പീച്. അല്ലാതെ ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ല”
“എന്നാലും…!”
‘മോളെ നെനക്ക് ശരിക്കും പേടിയായില്ലെടീ അന്നേരം?”
“പിന്നെ പേടിയായോന്ന്‍…ഇതെന്നാ സ്ഥിരം കണ്ടോണ്ടിരിക്കുന്ന സാധനം വല്ലതുമാണോ? എന്‍റെ അമ്മേ…ദാ നമ്മടെ പറമ്പില്‍ നിക്കുന്ന ആ ചേനയില്ലേ, അതിന്‍റെ തണ്ട് പോലെയിരുക്കും. നെറത്തി മാത്രവേ വ്യതാസവോള്ളൂ. ചേനത്തണ്ട് പച്ച. അയാടെ സാധനം കറുത്ത്…”
“ഈശ്വാ…”
കല്യാണിയമ്മ പറഞ്ഞു. പെട്ടെന്ന്‍ അവര്‍ സ്വരം മാറ്റി.
“മോളെ അന്നേരം ഏതു വിധേനെയും അവിടുന്ന്‍ ഓടിപ്പോരാന്‍ നോക്കാന്‍ മേലാരുന്നോടി?”
“നടക്കുന്ന കാര്യം വല്ലോം പറയമ്മേ,”
തുടയിടുക്കില്‍ വിരലുകളാഴ്ത്തി അവള്‍ പറഞ്ഞു. അമ്മയുടെ കൈയും പ്രത്യേക താളത്തില്‍ ചാലിക്കുന്നത് അവള്‍ കണ്ടു.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *