അത് പറഞ്ഞ് അവള് വശ്യമായി ചിരിച്ചു. അച്ഛന് അവളുടെ ഇരിപ്പിലും നോട്ടത്തിലും പന്തികേട്പോലെ തോന്നി അച്ഛന്.
“എലിസബെത്തെ, നേരം ഒരുപാടായി. എന്റെ മുറീല് ഇങ്ങനെ ഒരുപാട് നേരം ഇരിക്കുന്നത് ശരിയല്ല. നമുക്ക് കൌണ്സിലിംഗ് ഒക്കെ നാളയാകട്ടെ. നാളെ കൊറച്ചുംകൊടെ നേരത്തെ വാ. തന്നെ വരണ്ട. വീട്ടീന്ന് ആരെയേലും കൂട്ടിവരണം,”
എലിസബത്ത് എഴുന്നേറ്റു.
വാതില്ക്കലേക്ക് തിരിയുന്നതിന് പകരം അവള് അച്ഛന്റെ നേരെ പതിയെ നീങ്ങി.
“എന്നാ ടീച്ചറെ?”
അച്ഛന്റെ വിളിയില് പരിഭ്രമമുണ്ടായിരുന്നു.
അവളുടെ വലിയ മാറിടം ശ്വാസഗതിയില് ഉയര്ന്ന താഴുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു. അച്ചന് തന്റെ മാറിടത്തിലേക്ക് നോക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോള് എലിസബത്ത് നാണിച്ചുമുഖം താഴ്ത്തി. ആ നോട്ടം നല്കിയ കുറ്റബോധം അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് നിഴലിച്ചു.
“അച്ചന് എന്നേത്തിനാ പേടിക്കുന്നെ? ഇവിടെ ഇപ്പം വേറെ ആരും ഇല്ലല്ലോ…”
പുരോഹിതന്റെ കണ്ണുകള് ചുവന്നു. അദ്ധേഹത്തിന്റെ സൌഭഗം നിറഞ്ഞ മുഖത്തേക്ക് യോര്ദ്ദാന് നദി കടക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഫറവോയുടെ സൈന്യം മുമ്പില് കണ്ട മോശയുടെ മുഖത്തേക്കെന്ന പോലെ വിളര്ച്ച കടന്നു വന്നു. തൊണ്ട വരളുകയും ഞരമ്പുകള് പിടഞ്ഞെഴുന്നേല്ക്കുകയും ചെയ്തു. അടുത്ത നിമിഷം എലിസബത്ത് പുരോഹിതന്റെ കവിളില് സ്പര്ശിച്ചു. എലിസബത്ത് മാറില് നിന്ന് സാരിത്തുമ്പ് താഴ്ത്തി.
“പ്ലീസ് അച്ഛാ…”
വിതുമ്പുന്ന അധരങ്ങളോടെ അവള് പറഞ്ഞു.
“എത്രനാളായി ഞാന് കൊതിക്കുന്നതാ അച്ഛനെക്കണ്ടിട്ട്….എത്ര ദിവസവായി ഞാന് ഒന്ന് ശരിക്ക് ഒറങ്ങീട്ട് എന്നറിയുവോ? ഒരു തവണ മതി….ഒരു പ്രാവശ്യം എങ്കിലും എന്നെ ഒന്ന് അച്ഛന്റെ മണവാട്ടിയാക്കാമോ?”
അദ്ധേഹത്തിന്റെ കണ്മുമ്പില് താഴ്ത്തി വെട്ടിയ നീല ബ്ലൌസ്സിനുള്ളില് അവളുടെ നിറമാറിന്റെ കൊഴുത്ത, വെളുത്ത മാംസം ഉയര്ന്നു താഴ്ന്നു. ബ്രായിടാതെയാണ് വന്നിരിക്കുന്നത്. ബ്ലൌസ്സിന്റെ ഇരുവശത്തും മുമ്പോട്ട് കുതിക്കാന് തയ്യാറെടുത്ത പാറ്റന് ടാങ്കുകളുടെ പീരങ്കി മുനകള് പോലെ മുലക്കണ്ണുകള് കൂര്ത്തു തെറിച്ചു നില്ക്കുന്നു.
അവിഹിത ഗര്ഭം [Smitha]
Posted by