” എന്താണുമ്മാ ഇത്രയ്ക്ക് സസ്പെൻസ് …?”
” ഒന്നുമില്ല മോളേ … ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക് പോയപ്പോൾ മനസ്സുകൊണ്ട് റബ്ബിന് നേർന്നിട്ടതാ ഏർവാടി വരെ പോകാൻ … റസൂലിന്റെ കാരുണ്യം കൊണ്ട് ഇപ്പോ സുഖമായി… നമുക്കൊന്ന് പോയാലോ …..?”
ജാസ്മിന് സന്തോഷവും കരച്ചിലും ഒരുമിച്ചു വന്നു …
” അതിനിപ്പോൾ എന്താണുമ്മാ ….” ജാസ്മിൻ അവരെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു …
“നമുക്ക് പോയേക്കാംന്ന് … ”
” ഇത്ര ദൂരമില്ലേ .. ഷാഹിർ സമ്മതിക്കുമോ …?”
“ഏർവാടിയിലേക്കാണെന്നൊന്നും അറിയില്ല , മാഷുപ്പാ പറഞ്ഞിട്ടുമില്ലായിരുന്നല്ലോ … സമ്മതിക്കാതെ എവിടെ പോകാൻ ?”
ജാസ്മിൻ അവരെ നെഞ്ചോടു ചേർത്തു …
” ഇനി അതല്ല, ഇക്ക സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും വരും … ന്റുമ്മായ്ക്ക് വേണ്ടിയല്ലേ ….”
ജാസ്മിൻ അവരുടെ നിറഞ്ഞ മിഴികൾ തുടച്ചു …
” അപ്പോ എന്നാ യാത്ര ……? ” അവരുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി പുഞ്ചിരിയോടെ അവൾ ചോദിച്ചു …
“മാഷ് പറയുമെടോ….” അവരും സന്തോഷത്തോടെ അവളുടെ മൂക്കിൻ തുമ്പിലൊന്ന് പിച്ചി … “ഏതായാലും അധികം വൈകില്ല ….”
മാഷും അയ്യപ്പനും ഹാളിലേക്കു വന്നു… അവരുടെ ചിരി കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ മാഷിന് കാര്യം മനസ്സിലായി …
” അപ്പോൾ എന്നാ അയ്യപ്പാ യാത്ര ..?”
മാഷ് അയ്യപ്പനെ നോക്കി …
” ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ ഒന്നുറങ്ങണം … എനിക്കത്രയേ വേണ്ടൂ….” അയ്യപ്പൻ പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു …
” എന്നാൽ വണ്ടി ഷോപ്പിൽ ഒന്ന് കാണിച്ചേക്ക് … ” മാഷ് പറഞ്ഞു …
” ഞാൻ വീട്ടിലേക്കു പോകുമ്പോൾ കൊടുത്തിട്ടേ പോകൂ മാഷേ ……”
“അപ്പോൾ രണ്ടു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ പോകാം ല്ലേ …?” മാഷ് മുംതാസിന്റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി … അവർ തലയാട്ടി … ക്ഷീണമുള്ളതിനാൽ അയ്യപ്പന്റെ കൂടെ തന്നെ അവരും ഇറങ്ങി …. മുറ്റത്തു നിന്ന് ഇന്നോവ റോഡിൽ കയറി മറയുന്നതുവരെ ജാസ്മിൻ സിറ്റൗട്ടിൽ നോക്കി നിന്നു.
തിരികെ വാതിലടച്ച് ജാസ്മിൻ സെറ്റിയിൽ വന്നിരുന്നു … ഇത്ര കാലത്തിനിടയ്ക്ക് എങ്ങോട്ടും പോകുവാൻ സാഹചര്യമൊത്തിട്ടില്ല, അങ്ങനെയായിരുന്നു ജീവിതം … വയനാട് ജില്ല വിട്ട് പുറത്തു പോയത് ഒരിക്കൽ കോഴിക്കോട് മെഡിക്കൽ കോളേജിലേക്കായിരുന്നു എന്നവൾ ഓർത്തു … അന്നും പോയത് ഉമ്മയുടെ കൂടെയാണ് … അല്ലാതെ ഒരു സാഹചര്യവും ഉണ്ടായിട്ടില്ല … ഷാനു പക്ഷേ വൺഡേ ടൂറിനൊക്കെ പോകാറുണ്ടായിരുന്നു , അധികം രാത്രിയാകാതെ തിരിച്ചെത്തുമായിരുന്നു …