‘അതല്ലേ അമ്മേ ഏറ്റവും കൊതി…’ ഞാൻ അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ കാമത്തോടെ നോക്കി.
‘ഉം… ശെരി. ഊക്കിക്കോ… പാല് വരുമ്പോൾ ഊരുമോ?’
‘ഊരണോ?’
‘പിന്നേ വേണ്ടേ? ഈ പ്രായത്തിൽ അമ്മയ്ക്ക് വയറ്റിലായാൽ ആളുകൾ എന്തു പറയും?’
‘ഉഫ്ഫ്… അമ്മപ്പൂറീ… അടിച്ചു നിന്റെ വയറ്റിൽ ഉണ്ടാക്കാൻ എനിക്ക് ഉള്ള കൊതി അറിയോ നിനക്ക്. പുണ്ടച്ചിമോളെ… സ്വന്തം മോൻ വയറ്റിൽ ഉണ്ടാക്കിയ കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കെടി കഴപ്പീ നീ…’
അമ്മ എന്നെ നോക്കി. വാത്സല്യത്തോടെ തലോടി: ‘അമ്മയ്ക്ക് അറിയാം അച്ചൂന്റെ കൊതി. അച്ചു ഇപ്പൊ അമ്മയ്ക്ക് ഒരു കുഞ്ഞിനെ ഉണ്ടാക്കിത്തരാൻ മാത്രം വളർന്നെന്നും അറിയാം… അമ്മയ്ക്കും ആഗ്രഹമൊക്കെ ഉണ്ട് അച്ചൂ… പക്ഷെ, നമ്മള് നമ്മുടെ ഭാവിയും ഓർക്കണ്ടേ? അനുവിനെ ഓർക്കണ്ടേ… അവൾക്ക് ഉണ്ടാവാൻ പോകുന്ന കുഞ്ഞിനെ ഓർക്കണ്ടേ…’
‘ആഹ് ശെരിയമ്മേ… ഞാൻ പാല് വരുമ്പോൾ ഊരിക്കോളാം….’ മനസ്സില്ലാ മനസോടെ ഞാൻ സമ്മതിച്ചു.
‘എന്താ അച്ചൂസേ… പിണങ്ങിയോ?’
‘ഇല്ലമ്മേ…’
‘വിഷമിക്കല്ലേ അച്ചൂ… നമുക്ക് നല്ലൊരു സമയം നോക്കി നീ എന്റെ ഉള്ളിൽ കളഞ്ഞോ… സേഫ് സമയത്ത് ഉള്ളിൽ പോയാൽ ഒന്നും പറ്റില്ല. അങ്ങനെ നോക്കി ഒരു ദിവസം അമ്മ അച്ചുവിന് കിടന്നു തരാം… പോരെ?’ അമ്മ എന്റെ മുഖം പിടിച്ചു എന്നോട് ചോദിച്ചു.
‘അങ്ങനെ പാല് കളയാൻ മാത്രമാണെങ്കിൽ അമ്മയുടെ വായിലോ… കുണ്ടിയിലോ ഒക്കെ കളഞ്ഞാൽ പോരെ? അമ്മയുടെ വയറ്റിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെ… അതല്ലേ അമ്മേ എനിക്ക് ഏറ്റവും കൊതി…’
അമ്മ എന്നെ വാത്സല്യത്തോടെ നോക്കി. എന്റെ മുടിയിഴകളിൽ തലോടി. അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ നനഞ്ഞു.
‘അച്ചൂ…’ പ്രണയാർദ്രമായ വിളിയോടെ അമ്മ എന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു. എന്റെ നെറ്റിയിയിൽ ചുംബിച്ചു. വീണ്ടും ഞങ്ങൾ പരസ്പരം കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ നോക്കി നിന്നു. ആ നോട്ടത്തിലൂടെ ഞങ്ങൾ ശബ്ദമില്ലാതെ പലതും സംസാരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഏറെ നേരം അങ്ങനെ നോക്കി നിൽക്കാൻ ഞങ്ങൾക്ക് ആയില്ല. ഞങ്ങൾ ഒട്ടിച്ചേർന്നു. ഞങ്ങളുടെ ചുണ്ടുകൾ പരസ്പരം ഇണ ചേർന്ന്. ഏറ്റവും ചൂടുപ്പിടിച്ച ചുംബനം. ഞങ്ങൾ ഉമിനീരുകൾ പരസ്പരം പകർന്നു നൽകിക്കൊണ്ട്. ചുണ്ടുകൾ നുണഞ്ഞു കുടിച്ചു.