ഊണ് കഴിഞ്ഞ് സിറ്റൗട്ടിൽ കസേരയിട്ട് മൂന്നുപേരും ഇരുന്ന് വർത്തമാനം പറയുന്നതിനിടെയാണ് മേനോൻ ഇത് പറഞ്ഞത്.
“റഫീക്കേ… പ്ലീസ്. ചേട്ടൻ ആ സ്ഥലത്തെപ്പറ്റി പറഞ്ഞ് കൊതിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് എത്ര കാലമായെന്നറിയാമോ ? പുഴയും പുഴയുടെ തീരത്തുള്ള ആ നാലേക്കറും എന്റെ മനസ്സിൽ ഞാൻ വരച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്. അത് എനിക്കൊന്നു നേരിൽ കാണണം. ഒന്ന് കൊണ്ടുപോകുമോ എന്നെ..?? ജുനൈദായോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാം റഫീക്ക് ഇന്ന് വരില്ലെന്ന് . പ്ലീസ്…ഡാ…”
കൊച്ചുകുട്ടികളെപ്പോലുള്ള അവളുടെ പിടിവാശി കണ്ട് മോനോൻ പൊട്ടിച്ചിരിച്ചു.
“കണ്ടോ….ഇതും പറഞ്ഞ് എന്നെ കുറേനാള് കൊണ്ടു ഇവൾ തോണ്ടുന്നു. ഇന്ന് നമുക്ക് ഒന്നവിടം വരെ പോകാം. നീ വീട്ടിൽ വിളിച്ച് ഒന്നു പറഞ്ഞേരെ നാളെയെ വരുള്ളൂന്ന് ”
പിന്നെ ഒഴിഞ്ഞുമാറാൻ അവന് ആകുമായിരുന്നില്ല. അല്ലെങ്കിലും അവിടെനിന്നും പോകാൻ അവനു സത്യത്തിൽ മനസ്സില്ലായിരുന്നു. അത്രയ്ക്ക് അവൻ അവളുടെ ആകർഷണ വലയത്തിൽ പെട്ടുപോയിരുന്നു. നെറുക തലോടിത്തന്നപ്പോൾ ആ വിരലുകളുടെ മാന്ത്രിക സ്പർശം. പിന്നെ മേനോൻ സാർ എഴുന്നേറ്റു പോയപ്പോൾ മുലകൾ തലയ്ക്കു പിന്നിൽ അമർത്തി തള്ളിയത്. ഹോ…എന്തായിരുന്നു ആ നിമിഷം തോന്നിയത്. !!!
ഹൃദയത്തിലേക്ക് മലരമ്പന്റെ പുഷ്പശരം തുളഞ്ഞു കയറിയ ലഹരി. കൈയുയർത്തി ഒന്നു തൊടാൻ ഉള്ളം കൊതിച്ചു. കൊതിച്ചത് മാത്രമല്ല, ഇടതുകൈ മെല്ലെ ഉയർത്താൻ തുടങ്ങിയതുമാണ്. അപ്പോഴാണ് മുൻ വാതിൽ അടയുന്ന ശബ്ദം കേട്ടതും അവൾ അകന്നു മാറിയതും. തൊടണ്ട…ആ