മദജലമൊഴുക്കുന്ന മോഹിനിമാര്‍ [യോനീ പ്രകാശ്‌]

Posted by

അതിനിടയില്‍ ഭയന്നരണ്ട എന്റെ നോട്ടം അറിയാതെ ആ മുഖത്തെത്തി.
ശരിക്കും ഞാന്‍ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.

വെറുപ്പോ ദേഷ്യമോ ഒന്നുമില്ല ആ മുഖത്ത്… എന്തോ തമാശ കണ്ടത് പോലെ പൊട്ടി വന്ന ചിരി ചുണ്ടുകള്‍ കൂട്ടിപ്പിടിച്ചു അടക്കുകയാണ് അവര്‍.

ഞാന്‍ അന്തം വിട്ടു നിന്നു…അവരില്‍ അങ്ങനൊരു ഭാവത്തിന്റെ അര്‍ത്ഥമെനിക്ക് മനസ്സിലായില്ല.

അവരുടെ കണ്ണുകളില്‍ നിന്നു ആ കുസൃതി നിറഞ്ഞ ഇളം ചിരി മാഞ്ഞിരുന്നില്ല.

“ഇതെന്താ ന്റെ കുട്ടീ..അയ്യേ…ആരേലും കണ്ടിരുന്നേല്‍…അയ്യയ്യേ…”

ഒരു കൈ എളിയില്‍ കുത്തി മറുകൈ താടിയ്ക്ക് താങ്ങിക്കൊണ്ടാണ് നില്‍പ്പ് .

“…ഒറ്റ ദിവസം കൊണ്ട് എന്തോരം മാറ്റമാ ഈ കാണണേ..ന്നാലും ആ പുസ്തകം എന്ത് ദുര്‍മന്ത്രവാദമാണോ കാണിച്ചത്..”

തരിച്ചു ചൂളി നില്‍കുന്ന എന്നെ അവര്‍ അല്പനേരം ആശ്ചര്യത്തോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ നിന്നു.

ആ നോട്ടം എനിക്ക് തീ പോലെ പൊള്ളാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.
അതില്‍ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനായി ഞാന്‍ നോട്ടം മാറ്റിയെങ്കിലും ,അത് അങ്ങനെ തന്നെ തുടരുന്നുണ്ടെന്ന ഓര്‍മ്മ എന്നെ വല്ലാതെ അലട്ടി.

പെട്ടെന്ന് ഏട്ടത്തിയമ്മ എന്റെ തോളില്‍ കൈ വച്ചു.

“നല്ല പാഠങ്ങള്‍ ഇനിയും ഒരുപാട് പഠിക്കാനുണ്ടല്ലോ ന്റെ കുട്ടി…നല്ലതും ചീത്തയും ഇനിയെപ്പോഴാ തിരിച്ചറിയണേ..ശരിക്കും നല്ല അടിയാ തരേണ്ടത്‌..പക്ഷെ..വേണ്ട..!
അടിയൊന്നും നമുക്ക് വേണ്ട…ഏടത്തി സ്നേഹത്തോടെ പറഞ്ഞാ മനസ്സിലാവാനുള്ള വിവരമൊക്കെ അമ്പുട്ടനുണ്ട്.. അതുകൊണ്ട് ഈ രാത്രി ഞാന്‍ കൊറച്ചു കഷായം തരാന്നാ വിചാരിക്ക്ണേ..!

ഞാന്‍ ഒരു ഞെട്ടലോടെ അവരെ നോക്കി.

അവര്‍ അല്പം ശബ്ദത്തില്‍ തന്നെ ഒന്ന് ചിരിച്ചു.ശേഷം ശബ്ദമൊരല്പം താഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് തുടര്‍ന്നു.

“..ഈ സ്വഭാവം ഇങ്ങനെ തന്നെ വിടാനേ..ഏടത്തിയ്ക്ക് ലേശം പേടിണ്ടെന്ന്‍ വച്ചോളു..”

പെട്ടെന്നെന്തോ ഓര്‍ത്ത പോലെ തിരുത്തി.

“..അമ്പുട്ടനെയല്ലാട്ടോ ..ഈ പ്രായത്തെ പേടിയാന്നാ ഏടത്തി പറഞ്ഞെ..സാരോല്ല..നമുക്കത് മാറ്റിയെടുക്കാം..ഇന്ന് ഏടത്തി ഇവിടെയാ കെടക്കണേ..ഈ മനസ്സില്‍ അടിഞ്ഞു കൂടിയതൊക്കെ കളഞ്ഞ് നല്ലൊരു കുട്ടിയാക്കി കാണിച്ചു തരാം.!”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *