ഇതുകേട്ട് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് വിജയന് അയാളുടെ കയ്യിലെ മോതിരം വിമലയുടെ വിരലിലേക്കും വിമലയുടെ കൈയിലെ മോതിരം വിജയന്റെ വിരലിലും ഇടുന്നു. വിമലയുടെയും വിജയന്റെയും അഷിതയുടെയും മുഖത്തു ഇതുവരെ കാണാത്ത സന്തോഷവും ചിരിയും മാധവന് കാണുന്നു. അപ്പോളും മാധവന്റെ മനസില് വിഷമം തന്നെയായിരുന്നു. ചായ കുടിച്ച് അയാള് വേഗം പോയി വിജയന്റെ മുറിയില് കിടന്നു. എന്തെക്കെയോ ആലോചിച്ചു. ഒടുവില് എപ്പളോ ചെറിയൊരു മയക്കത്തിലേക്ക് അയാള് വീണു. തന്നെ ആരോ തട്ടിവിളിക്കുന്നത് കേട്ടാണ് മാധവന് ഉണര്ന്നത്. നോക്കിയപ്പോള് വിജയന്.
വിജയന്: ങാ മാധവേട്ടാ.. എന്തൊരു ഉറക്കമാണ്.
ബെഡ്ഡില് എഴുന്നേറ്റിരുന്നുകൊണ്ട് മാധവന്: ങാ.. ഞാന് ഉറങ്ങിപ്പോയി.
വിജയന്: ഉറക്കായതോണ്ടാ ഞാന് വിളിക്കാതിരുന്നത്. ദേ ചോറ് വിളമ്പീട്ട്ണ്ട് വരൂ..
ഇതുകേട്ട് മാധവന് ഭിത്തിയിലെ ക്ലോക്കിലേക്ക് നോക്കുന്നു. അതില് സമയം രാത്രി 9.45 ആവുന്നു. മാധവന് വേഗം എഴുന്നേറ്റ് ഇടനാഴികയിലേക്ക് നടന്നു. അപ്പോളും പുറത്ത് മഴ ശക്തമായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. വാഷ്പേസിന്റെ അടുത്ത് പോയി കൈയും കണ്ണും കഴുകി നേരെ ഭക്ഷണം വിളമ്പിയ ടേബിളില് ചെന്നിരുന്നു. മാധവന്റെ തൊട്ടടുത്ത് വിജയനും അഭിമുഖമായി അഷിതയും ഇരുന്നു.
ഇതുകണ്ട് അഷിത: ങാ.. ഇന്ന് വിവാഹ വാര്ഷികമല്ലേ..? നിങ്ങള് ഒരുമിച്ചിരുന്നു കഴിക്ക്
എന്നു പറഞ്ഞ് അഷിത എഴുന്നേറ്റ് വിമലയെ വിജയനൊപ്പം ഇരുത്തി പ്ലേറ്റും കറിപാത്രവുമെടുത്ത് വിളമ്പികൊടുക്കുന്നു. കൂടെ മാധവനും. മാധവനെ ചോറ് വിളമ്പി കൊടുക്കുമ്പോള് അഷിത തന്റെ ദേഹം മാധവനില് നന്നായി മുട്ടിയുരുമുകയായിരുന്നു.
ചെറുതായെങ്കിലും അവളുടെ ചന്തിയുടെയും തുടയുടെയും മാംസളത മാധവന് അനുഭവിച്ചു. അവള് ചോറുവിളമ്പി മാധവന്റെയടുത്ത് വലതുഭാഗത്ത് വന്നിരുന്നു ചോറ് വിളമ്പി കഴിക്കാന് തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് കറന്റുപോയി. ഞെട്ടലോടെ വിമല: ഹോ കറന്റ് പോയി. ഞാന് വെളിച്ചം എടുക്കാം.
അഷിത: വേണ്ടമ്മേ ഞാനെടുത്തുവരാം.. എവിടെയാ വെച്ചിരിക്കുന്നേ…?
വിമല: അടുക്കളയിലെ ടേബിളില് കാണും
അഷിത: ഉം..
എന്നു മൂളി എഴുന്നേറ്റ് പോവുന്ന അഷിത. അവിടെ ആകെ ഇരുട്ട്. അവള് തപ്പി തടഞ്ഞു പോവുന്നു. കുറച്ചകലെ നിന്ന് എമര്ജന്സിയുടെ വെളിച്ചം വരുന്നു. അതുമായി അഷിത അവിടേക്ക് വന്ന് മാധവന്റെ ഇടതുഭാഗത്തും വിജയന്റെ വലതുഭാഗത്തും വെയ്ക്കുന്നു. എന്നിട്ട് മാധവന്റെ വലതുഭാഗത്ത് വന്നിരിക്കുന്ന അഷിത.
വിജയന്: ഹോ കറന്റ് പോവാന് കണ്ട സമയം.
അഷിതയുടെ തന്റെ കാല് മാധവന്റെ കാലില് തടവാന് തുടങ്ങി. അയാള് ഞെട്ടലോടെ അത് അനുഭവിച്ചറിഞ്ഞു.
മാധവന്: മഴ പെയ്താല് ഇങ്ങനെയാ…? ചിലപ്പോള് ഇപ്പൊ വരും
അഷിത തന്റെ ജോലി വളരെ സാവധാനം മാധവനില് നടത്തികൊണ്ടിരുന്നു. മാധവന് ആകെ ഒരു തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെടുന്ന പോലെയായി. എന്നാലും അയാള് ഭക്ഷണം കഴിച്ചുകൊണ്ടേയിരുന്നു.
വിജയന്: വന്നത് തന്നെ.. വന്നാല് വന്നെന്ന് പറയാം.. ചിലപ്പോള് നാളെ നോക്കിയാല് മതി
കല്ല്യാണപെണ്ണ് 8 [ജംഗിള് ബോയ്സ്]
Posted by