Posted by ഇന്നലെ വിറകുപുരയിലും ഇതേ അവസ്ഥയാണ്. രേണുകയാണെങ്കില് കുറച്ച് സമയം കൂടെ അടിച്ചു കൊടുക്കാന് കിട്ടുമായിരുന്നു. താന് സുഖം പിടിച്ചുവരുമ്പോളേക്കും ഇവള്ക്ക് പോയിട്ടുണ്ടാവും. ചെറുപ്പക്കാരിയായതുകൊണ്ടാവാം. അപ്പോളും അഷിത മാധവന്റെ കുണ്ണ വായയിലിട്ട് ഊമ്പുകയായിരുന്നു. അഷിതയുടെ ചുണ്ടുകള് മാധവന്റെ കുണ്ണയില് ആഴ്ന്നിറങ്ങി. ആഹാ മാധവന് തീരെ ക്ഷമയില്ലാതായി. അഷിത ഊമ്പുമ്പോളും അയാള് തന്റെ കുണ്ണ അഷിതയുടെ വായയില് വെച്ചുതന്നെ ചലിപ്പിക്കാന് തുടങ്ങി. അധികം സമയം വേണ്ടി വന്നില്ല.. ഹാാ ഹാാാ മാധവന് വരാന് തുടങ്ങി. അഷിത ഊമ്പുന്നതിന്റെ വേഗത കൂട്ടി. അയാളില് തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആ.. ആ.. ആ.. ആ.. അയാളുടെ പാല് അഷിതയുടെ വായയിലേക്ക് വന്നു. ഒരറുപ്പും കൂടാതെ അഷിത അത് കുടിച്ചിറക്കി. മാധവന് കിടന്നു കിതച്ചു. അപ്പോളും അഷിത ഊമ്പുകയായിരുന്നു. അവസാന തുള്ളി ശുക്ലവും അഷിത കുടിച്ചിറക്കി. അഷിത വേഗം തലയുയര്ത്തി ചുണ്ടുതുടച്ചു. മാധവന് കാറ്റുപോയ ബലൂണ് പോലെയുള്ള തന്റെ കുണ്ണ ഷെഡ്ഡിക്കുള്ളിലേക്കിട്ടു മുണ്ടുശരിയാക്കി. അഷിത മുടിയും ചുരിദാറും ഷാളും ശരിയാക്കി. മാധവന് കാറിലെ ഏ.സി കൂടുതലാക്കി. അപ്പോളേക്കും മഴ ചെറുതായി കുറഞ്ഞിരുന്നു. കാര് സ്റ്റാര്ട്ട് ചെയ്തു വീട്ടിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു.
മഴ ഏതാണ്ട് പെയ്തു തോര്ന്നിരുന്നു. അപ്പോളേക്കും മാധവന്റെ ഷിഫ്റ്റ് ഡിസയര് കാര് വിജയന് നായരുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തേക്ക് വന്നുനിന്നു. കാറിന്റെ മുന്സീറ്റില്നിന്ന് വേഗം ഡോര് തുറന്ന് ഇറങ്ങുന്ന അഷിതയെ നോക്കി വീടിന്റെ കോലായിയില് വിജയന് നായര് നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പിന്നാലെ വിമലയും. വിമലയെ കണ്ട അഷിത നേരെ ഓടി ചെന്ന് അമ്മയെ കെട്ടിപിടിച്ചു ഉമ്മകൊടുത്തു. അഷിതയുടെ ബാഗ് കാറില് നിന്നെടുത്ത് വീടിന്റെ മുന്നിലേക്ക് കയറുന്ന മാധവനെ കണ്ട് അങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ട് വിജയന് നായര്: ഇതൊക്കെ ഞാനെടുത്തോളാം. മാധവേട്ടന് വാ
മാധവന്: വിജയന് ഇന്ന് ലീവായിരിക്കുമല്ലോ…?
മാധവന്റെ കയ്യില് നിന്ന് ബാഗുവാങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് കയറികൊണ്ട് വിജയന്: അതെ..
വിമല: വരൂ മാധവേട്ടാ.. മഴയായപ്പോള് ഞങ്ങള് കരുതി മാധവേട്ടന് വരൂല്ലാന്ന്
ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മാധവന്: ഹോ ഇതൊക്കെ എന്ത് മഴ..? പിന്നെ ഇനിക്ക് വരാതിരിക്കാന് പറ്റില്ലല്ലോ
എന്നു പറഞ്ഞു അഷിതയെ നോക്കി കള്ളച്ചിരി ചിരിക്കുന്ന മാധവന്. ഇതുകണ്ട് മാധവനെ നാണത്തോടെ നോക്കി ചിരിക്കുന്ന അഷിത.
വീടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നുകൊണ്ട് വിജയന്: ഉം, ഇതുപോലെ മഴയുണ്ടായിരുന്നു എന്റെയും വിമലയുടെയും കല്ല്യാണ ദിവസം. അല്ലേ വിമലേ..?
എന്നു പറഞ്ഞു വിമലയെ നോക്കുന്ന വിജയന്. നാണത്തോടെ തല താഴ്ത്തുന്ന വിമല.
അഷിതയെ പോലുള്ള ഒരു പെണ്ണിന് വിത്ത് പാകിയതും ഇങ്ങനെയുള്ള കാലത്താണല്ലേ.. മാധവന് ചിന്തിച്ചു.
വിജയന്: മാധവേട്ടന് ഇരിക്ക്.
മൂളികൊണ്ട് മാധവന് അവിടെയുള്ള ഒരു കസേരയില് ഇരുന്നു. കയ്യിലെ ബാഗു വിമലയ്ക്കുകൊടുക്കുന്ന വിജയന്. അതുവാങ്ങി അഷിതയെ നോക്കി വിമല: വാ മോളെ..