ഞങ്ങൾ മുന്നോട്ടു ബസ്സ്റ്റോപ്പിലേക്കു നടന്നു…”അവളെ പിരിഞ്ഞിരുന്നിട്ടില്ല സുഹൃത്തേ….അതിന്റെ ഒരു വിഷമം….തള്ള ഇന്നലെ മുതൽ മൂക്കുപിഴിയാൻ തുടങ്ങിയതാ…..ഞാനങ് എത്തുന്നിടം വരെ ഓൾക്ക് ഒരു സമാധാനവും കാണില്ല…അതാ പെട്ടെന്ന് തിരിക്കുന്നത്……അല്ലാതെ അവളെ വിട്ടേച്ചു പോകാൻ മനസ്സുണ്ടായിട്ടല്ല……
“എന്നായാലും വേണ്ടേ…ജി.കെ…നാളത്തെ മന്ത്രിയാവേണ്ടുന്ന ആൾ ഇങ്ങനെ ഇമോഷണൽ ആവാതെ……ഞാൻ അയാളുടെ മനസ്സ് തണുപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു……അപ്പോഴേക്കും ബാംഗ്ലൂർ സിറ്റിക്കുള്ള ബസ് വന്നു..ജി.കെ അതിൽ കയറി കൈ വീശി മറഞ്ഞു….ഞാൻ തിരികെ ഹോട്ടലിലേക്കും……
ഖത്തറിലെ സുന്നീറിന്റെ നമ്പറിൽ നിന്നും കാൾ വന്നു….
“അളിയാ സുഖമായി എത്തി….ഷോപ്പിലേക്ക് പോകാൻ ഇറങ്ങുകയാണ്……
“ഒകെ ഡാ…..നീ അവനോടു കൊമ്പു കോർക്കാൻ നിൽക്കരുത്…ഇപ്പോൾ…എല്ലാം ഒന്ന് ശരിയാകട്ടെ…ഞാനും കൂടി വന്നിട്ടാകാം…ആദ്യം നസീറയെ ആണ് നയിപ്പിക്കട്ടെ…..പിന്നെ ഒരു വിസ എടുത്തു നസീറയെ കൂടി അങ്ങ് കൊണ്ടുപോകാം….
“കൊണ്ടുവരണം എന്നിട്ടു ഞാൻ പറഞ്ഞ കാര്യം അളിയൻ സാധിച്ചു തരണം….
“നീ ഫോൺ വച്ചേ…അന്നേരത്തെ ദേഷ്യത്തിന് നിന്നെ ചൊടിപ്പിക്കാൻ ഞാൻ വല്ലതും പറഞ്ഞെന്നു കരുതി….ഒന്ന് പോയെ…..
“വാ…വന്നിട്ട് പറയാം വാക്കി….അളിയന്റെ കുട്ടനെ റസ്റ്റ് കൊടുക്കാതെ ഞാൻ നിർത്തും…..നോക്കിക്കോ…ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ഫോൺ കട്ട് ചെയ്തു….
ഇങ്ങനെ ഒരു മൈരൻ…കുണ്ണ ഭ്രാന്തൻ….
പക്ഷെ അവൻ ഇന്നലെ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങൾ……എല്ലാം മനസ്സിലുണ്ട്….ഒരു സീൻ ബൈ സീൻ പോലെ…..സത്യമാണ് അത്….അവൻ ഹൃദയത്തിലെ വികാരം അഴിച്ചു വിട്ടതാണ്…..ഞാൻ ആലോചിച്ചുകൊണ്ട് റൂമിലെത്തി കതകിനു തട്ടി….”ആരാ….ഫാരിയുടെ സ്വരം…..
“ഞാനാ മോളെ….അവൾ കതകു തുറന്നു…..ഞാൻ അകത്തു കയറി….ചേട്ടത്തി കട്ടിലിലെ ഒരു സൈഡിൽ ഇരിക്കുന്നു..വേഷം മാറിയിട്ടുണ്ട്….ഒരു ബൗണ് നിറത്തിലുള്ള മാക്സിയാണ് വേഷം….
“അല്ലെ വേഷമൊക്കെ മാറിയോ….ഈ കൊച്ചുങ്ങളെ വിടാൻ പോകണ്ടേ…..
“അത് അനിയൻ പോയിട്ട് വാ…എനിക്കിനി നടക്കാൻ വയ്യ…..