Posted by അച്ഛന് കഴപ്പ് മാറ്റാന് സുഖിക്കണം. പക്ഷെ പിള്ളേരുണ്ടായാല് അവരെ നോക്കാന് വയ്യ; അതാണ് അമ്മയുടെ പ്രശ്നം. കാര്യം സാധിക്കാന് അടുത്തുകൂടി ഒരു പണി പണിഞ്ഞാല് മതി അച്ഛന്. പിന്നെ ഒമ്പത് മാസം വയറ്റില് ചുമന്ന് കഷ്ടപ്പെട്ട് പ്രസവിച്ച് മുലയൂട്ടി വളര്ത്തേണ്ടത് അമ്മയല്ലേ? കല്യാണം കഴിച്ച് എന്നെ അമ്മ പ്രസവിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും തറവാട്ടു വകയായി അച്ഛന് കിട്ടിയതില് പകുതി ഏതോ നസ്രാണിക്ക് വിറ്റ് കഴിഞ്ഞിരുന്നു എന്നാണ് കേഴ്വി. എനിക്ക് രണ്ടു വയസ് ആയതോടെ ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്ന പറമ്പും വീടുള്പ്പെടെ അയാള്ക്ക് തന്നെ കൊടുത്തത്രേ. ജോലിക്ക് പോകുന്നത് ബുദ്ധിയില്ലാത്തവരുടെ രീതിയാണെന്ന് ഒരുപക്ഷെ അച്ഛന് വിശ്വസിച്ചിരുന്നിരിക്കാം. പിതൃസ്വത്തായി കിട്ടുന്ന വസ്തുക്കള് വിറ്റ് ജീവിക്കുന്നത് അക്കാലത്തെ മാടമ്പി സംസ്കാരം ആയിരുന്നത്രെ.
പക്ഷെ അങ്ങനെ ജീവിച്ച പല മാടമ്പിമാര്ക്കും ബോധം വച്ചത് വളരെ വൈകിയായിരുന്നു; ഉടുതുണിക്ക് മറുതുണി ഇല്ലാത്ത ഗതിയിലേക്ക് അവരുടെ വീട്ടുകാര് എത്തിയ ശേഷം മാത്രം. എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട അവരൊക്കെ അസൂയ മൂത്ത് നസ്രാണികളെ കുറ്റം പറയുന്നത് കാണുമ്പോള് എനിക്ക് പുച്ഛം തോന്നാറുണ്ട്. സ്വത്തും പണവും മുടിപ്പിച്ച് കള്ളുംകുടിച്ചു പെണ്ണും പിടിച്ച് ഈ ‘തറവാട്ടുകാര്’ ആഘോഷിച്ചു ജീവിച്ചപ്പോള്, നസ്രാണികള് കഷ്ടപ്പെട്ട് ജോലി ചെയ്ത് സ്ഥലവും സ്വത്തും ഉണ്ടാക്കി. അവരുടെ ആണ്മക്കളെയും പെണ്മക്കളെയും വിദ്യാഭ്യാസം ചെയ്യിച്ചു. അതവരുടെ കഴിവല്ലേ? അങ്ങനെ വീടും പറമ്പും പോയതോടെ ഞങ്ങള് വാടകയ്ക്കായി താമസം. അമ്മ ചില ഇല്ലങ്ങളില് പാത്രം കഴുകാന് പോയി കിട്ടുന്ന അരിയും പണവും കൊണ്ടാണ് എന്നെ വളര്ത്തിയത്. ഒരു രാത്രി കഴപ്പ് മൂത്ത് അച്ഛന് വീണ്ടും ചെന്നപ്പോള് ഇനി ഒരാളെക്കൂടി വളര്ത്താന് സൌകര്യമില്ല എന്ന് അമ്മ അച്ഛന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു. അതോടെ അച്ഛനും അമ്മയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധോം തീര്ന്നു. എന്നാലും രണ്ടാളും ഒരേ വീട്ടില് ഭൂമിയുടെ ഉത്തര-ദക്ഷിണ ധ്രുവങ്ങള് പോലെ ഒരുമിച്ചുതന്നെ ജീവിക്കുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഒരു അച്ചുതണ്ടായി ഞാനും.
അന്ന് ഞങ്ങളെക്കാള് ദാരിദ്ര്യത്തിലായിരുന്നു അമ്മാവന് ജീവിച്ചിരുന്നത്. അമ്മയുടെയും അമ്മാവന്റെയും അച്ഛനും എന്റെ അച്ഛനെപോലെ തന്നെ മഹാനായ ഒരാളായിരുന്നത്രേ. ഉണ്ടായിരുന്ന വീടും പറമ്പും എല്ലാം വിറ്റ് മാടമ്പി കളിച്ചു കുടിച്ചും പെണ്ണ് പിടിച്ചും അദ്ദേഹവും തീര്ത്തു. മക്കള്ക്ക് നല്കാന് ഒരു സെന്റ് സ്ഥലം പോലും ബാക്കി വയ്ക്കാതെയാണ് ആ ദ്രോഹി ചത്തത് എന്ന് അമ്മ ഇടയ്ക്കിടെ (സ്വന്തം അച്ഛനെക്കുറിച്ച്) പറയാറുണ്ട്. അമ്മയുടെ ജീവിത ഭാഗ്യത്തിന് പക്ഷെ അതുകൊണ്ടും അവസാനമുണ്ടായില്ല. കല്യാണം കഴിച്ച ആളും അച്ഛന്റെ മറ്റൊരു പകര്പ്പ് തന്നെയായത് കൊണ്ട് ആ ഭാഗ്യാവസ്ഥ തുടരാനുള്ള ഭാഗ്യം അമ്മയ്ക്കുണ്ടായി. അങ്ങനെ സാദാ ഗതിയില് നിന്നും അധോഗതിയിലേക്ക് അമ്മയുടെ ജീവിതം ഉന്നതി പ്രാപിക്കുകയും ചെയ്തു.