അങ്ങനെ ഞാൻ ശില്പ ഓൺലൈൻ ഉണ്ടോ എന്ന് നൊക്കി. കഴിഞ്ഞ 3 , 4 മാസം അവളെ ഓൺലൈൻ കണ്ടാലും ഞാൻ ഒന്നും തന്നെ മിണ്ടിയിരുന്നില്ല. ഞാൻ അവളോട് ഒന്ന് ചാറ്റ് ചെയ്തു നോക്കാൻ എന്ന് വിചാരിച്ചു.
ഞാൻ : ഹായ് ശില്പ
ഒരു 4 മിനിറ്റ എടുത്തതിനു ശേഷം.
ശില്പ : ഹായ് ഡാ , നിന്റ തിരകെല്ലാം കഴ്ഞ്ഞുവോ ? project ??
ഞാൻ : ശെരികയും busy ആയതുകൊണ്ട dear. നിനക്കു അറിഞുടെ എനിക്ക് നിന്നെ വളരെ ഇഷ്ടമാണെന്നു.
ശില്പ : hmmmmm. എത്രെ കാലായി നീ എന്നോട് ഒന്ന് മിണ്ടിയിട്.
ഞാൻ : എൻറെ മുത്തിന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരു പഞ്ചാര ഉമ്മ uuuuuuummmmmmaa ..
ശില്പ : നല്ല മൂഡിൽ ആണെന് തോനുന്നു.?
ഞാൻ : അതെ ചക്കരെ , നിന്റ sweet lips കൊണ്ട് ഒരു ഉമ്മക്കു വേണ്ടി കാത്തിരിക്കാന് ഞാൻ.
ഒരു 3 mint വരെ എനിക്ക് rply ഒന്നും വന്നില്ല.
ഞാൻ : നീ തിരക്കിൽ ആണോ ?? എന്നാൽ ഞാൻ പോവാണ്.
ശില്പ: എന്നോട് ഷെമികയു രാജ് എനിക്ക് ഇനി ഇത് പറ്റില്ല. ഷെമികയു എന്നോട്.
ഞാൻ : എന്ത് പറ്റിയട നിനക്കു ? പറ പ്ളീസ്.
ശില്പ : നിനക്കു അറിയിലലെ ?? 4 മാസമായി നീ എന്നോട് സംസാരിച്ചിട്ടു , ഞാൻ അങ്ങൊട് വന്നാലും നീ ദേഷ്യപ്പെട്ടു എന്നെ ഒഴിവാക്കുക ആയിരുന്നു.
എന്റെ ഉള്ളിൽ കുറ്റബോധം വരാൻ തുടങ്ങി. എങ്ങനെ എങ്കിലും അവളെ തിരിച്ചു കിട്ടാൻ വേണ്ടി ഞാൻ നുണകൾ പറയാൻ തുടങ്ങി.
ഞാൻ : നിനക്കു അറിയില്ല ശില്പ , ഞാൻ studies നു വേണ്ടി അല്ലെ , exam എല്ലാം നിനക്കു അറിയുന്നതല്ലെ ?
ഞാൻ പഠിച്ചു നല്ല ജോലി വാങ്ങിയാൽ അല്ലെ നിന്നെ കല്യാണം കഴിക്കാനും നമുക് ഒപ്പം നന്നായി ജീവികയുവാനും പാറ്റോള്. എന്താ നീ എന്നെ മനസിലാകാത്തത്??
ശില്പ : soryyy രാജ് , എനിക്ക് നിന്നോട് സംസാരിക്കണം.
ഞാൻ അവളെ വിളിച്ചു, അവൾ വിളിച്ചത് മുതൽ കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.
“ശില്പ നീ എന്നോട് ഷെമികയു ഇനി ഒരിക്കലും നിന്നെ വിട്ട് ഞാൻ എവിടെയും പോകില്ല. എന്നോട് ഷെമികട
ചക്കരെ please ” .