Posted by
അച്ചായൻ ഒരു സിഗരറ്റിന് തീ കൊടുത്തു. പുക പുറത്തേക്ക് വിട്ടുകൊണ്ട് അച്ചായൻ എഴുതി.
അച്ചായൻ: “ചിരിക്കാനൊക്കെ എനിക്കറിയാം കൊച്ചേ… പക്ഷേ അത് എല്ലാവരോടും പറ്റില്ലല്ലോ. പിന്നെ, മേഘാലയയിൽ വെച്ച് നമുക്ക് കാണാം. അവിടെ മഞ്ഞും മഴയും ഒക്കെ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ നിന്റെ ഈ പേടിയും ടെൻഷനും പതുക്കെ മാറിക്കോളും…ഇല്ലെങ്കിൽ മാറ്റാൻ ഉള്ള വഴിയൊക്കെ എനിക്കറിയാം….”
ഗൗരി: “നോക്കാം… അച്ചായൻ തന്നെയാണല്ലോ അത് മാറ്റേണ്ടത്. അപ്പൊ ശരി, ഞാൻ ഉറങ്ങാൻ നോക്കട്ടെ. ഗുഡ് നൈറ്റ് അച്ചായാ.”
അച്ചായൻ: “ഗുഡ് നൈറ്റ് ഗൗരി… നല്ല സ്വപ്നം ഒക്കെ കണ്ട് കിടന്നുറങ്ങിക്കോ.”
ഫോൺ താഴെ വെക്കുമ്പോൾ അച്ചായന്റെ മനസ്സിൽ ഗൗരിയുടെ ആ മുഖം വല്ലാതെ തെളിഞ്ഞു വന്നു. മണി പറഞ്ഞത് പോലെ അവൾ അത്ര നിസ്സാരക്കാരിയല്ലെന്നും, താൻ വിചാരിക്കുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു ‘രസതന്ത്രം’ ഈ യാത്രയിൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടെന്നും അച്ചായന് തോന്നിത്തുടങ്ങി. ഒന്നര മാസം മുമ്പ് കണ്ട ആ ഗൗരിയല്ല ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് അച്ചായൻ ഉറപ്പിച്ചു.
യാത്രയ്ക്ക് ഇനി നാല് ദിവസമേ ബാക്കിയുള്ളൂ. അച്ചായനും ഗൗരിയും തമ്മിലുള്ള വാട്സാപ്പ് ചാറ്റുകൾ ഇപ്പോൾ കൂടുതൽ സജീവമാണ്. ഒരു വശത്ത് യാത്രയുടെ ആകാംക്ഷയും മറുവശത്ത് നിവേദ്യയുടെ സർപ്രൈസ് ബർത്ത്ഡേ പ്ലാനിംഗും.
രാത്രി ഏറെ വൈകി ഗൗരിയുടെ മെസ്സേജ് എത്തി: