വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍ [ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്]

Posted by

 

ഹായ് കൂട്ടുകാരെ,

ഇതൊന്ന് വായിച്ചു പോവൂ…
ഞാന്‍ നിങ്ങളുടെ ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ്.. എല്ലാവര്‍ക്കും സുഖം തന്നെയല്ലേ..? നിങ്ങളുടെ
ജംഗിള്‍ ബോയ്‌സ് എന്ന എനിക്ക് കൊറോണകാരണം ഒരു വര്‍ഷവും രണ്ടുമാസവുമായി ജോലി ഇല്ല.
ഒരുരൂപ പോലും വരുമാനമില്ല. ജോലി ഇനി ശരിയാവണം. അപ്പോള്‍ നിങ്ങള്‍ കുറച്ച് പേരെ
സന്തോഷിപ്പിക്കാമെന്ന് കരുതി. ജീവിതം മടുത്തു. അതുകൊണ്ട് കഥ എഴുതാന്‍
താല്‍പര്യമില്ലായിരുന്നു. വെറുതെ കടന്നുപോവുന്ന ദിവസങ്ങള്‍. നിങ്ങള്‍
പ്രാര്‍ത്ഥിക്കില്ലാന്ന് അറിയാം എന്നാലും ഒരു അപേക്ഷ.. എനിക്ക് വേണ്ടി ഒന്ന്
പ്രാര്‍ത്ഥിക്കോ….?

”നിനക്ക് വേണ്ടി പ്രാര്‍ത്ഥിക്കാ… വേറെ പണിയില്ല.” ഇതാണ് നിങ്ങളെ മറുപടിയെന്ന്
എനിക്കറിയാം എന്നാലും പറഞ്ഞന്നെയുള്ളൂ.. നിങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് ഇവിടെ വരിക കഥ
വായിക്കുക, ആനന്ദം കൊള്ളുക പോവുക.. അതല്ലേ… ശരി അത് നടക്കട്ടെ… എന്റെ കഥ പറഞ്ഞു
ഞാന്‍ നിങ്ങളെ ബോറടിപ്പിക്കുന്നില്ല. പിന്നെ വീണ്ടും ഒരു കഥയുമായി ഞാന്‍
വന്നിരിക്കുന്നു. പതിവുപോലെ രൂപസാദൃശ്യത്തിനുവേണ്ടി മാത്രം സിനിമാ-സീരിയല്‍
നടിമാരുടെ ഫോട്ടോ വെച്ചിരിക്കുന്നു.

ശരി എല്ലാവരും കഥ വായിച്ചോളൂ….

 

വില്‍ക്കപ്പെട്ട കനികള്‍
VILKKAPETTA KANIKAL | AUTHOR : JUNGLE BOYS

[https://i.imgur.com/ol0epCy.jpg]
വര്‍ഷം 2012. കേരളത്തിലെ ടൗണില്‍നിന്ന് 10 കിലോമീറ്റര്‍ മാറി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന ഒരു
ഗ്രാമം. അവിടെയാണ് ഈ കഥ നടക്കുന്നത്. അവിടെ അറിയപ്പെടുന്ന ഒരു കൊല്ലനാണ് വേലു.
അയാള്‍ക്ക് ഒരു മകളും ഒരു മകനുമാണുള്ളത്. മകന്‍ തമിഴ്‌നാട്ടില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്നു.
മകള്‍ മൂത്തതാണ്. അവളെ കെട്ടിച്ച് വിട്ടത് അടുത്ത ജില്ലയിലേക്കാണ്. അവള്‍ക്ക് ഒരു
മകനുണ്ട്. പേര് കുട്ടാപ്പു എന്ന് വിളിക്കുന്ന അരുണ്‍. 56 വയസുള്ള വേലുവിന്റെ
വീട്ടില്‍ അയാളെ കൂടാതെ അയാളുടെ ഭാര്യയും മകളുടെ മകന്‍ കുട്ടാപ്പുവുമാണ് ഉള്ളത്.
എസ്എസ്എല്‍സി പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ വേനല്‍ അവധി സമയമായതുകൊണ്ട് കുട്ടാപ്പു വേലുവിന്റെ
വീട്ടിലാണ് വന്ന് നില്‍ക്കാറ്. സമയം അര്‍ദ്ധരാത്രി. വേലുവിന്റെ വീട്ടില്‍ രണ്ടു
മുറികള്‍. അതില്‍ ഒന്നില്‍ വേലുവും അയാളുടെ ഭാര്യയും. മറ്റേ മുറിയില്‍
കുട്ടാപ്പുവും. സമയം ഏറെ വൈകിയിട്ടും കുട്ടാപ്പു ഉറങ്ങിയില്ല. അവന് ഉറക്കമില്ല. ആ
മുറിയില്‍ പുതപ്പ് തലയോടെ മൂടിപുതച്ച് കിടക്കുന്ന കുട്ടപ്പുവിന്റെ അരയുടെ
ഭാഗത്തുള്ള പുതപ്പിനുള്ളില്‍ കൈകള്‍ ചലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കാരണം
എന്താണെന്നല്ലേ.. താനിന്ന് അങ്ങാടിയില്‍ അമ്മൂമ്മയുടെ അടിച്ച ബ്‌ളൈസും വാങ്ങാന്‍
തയ്യല്‍ കടയില്‍ പോയപ്പോള്‍ അവിടെനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്ന ഒരു ചേച്ചിയെ കണ്ടു. കഴിഞ്ഞ
ഏതോ ഒരു വര്‍ഷത്തില സ്‌കൂള്‍ അവധിക്ക് ഇവിടെ വന്ന് നിന്നപ്പോളാണ് അവന്‍ ആ ചേച്ചിയെ
ആദ്യമായി കണ്ടത്. അന്ന് കണ്ടപോലെയല്ല ഇന്ന്. കണ്ടയുടനെ അവനില്‍ എന്തോ ഓരു മാറ്റം.
പക്ഷെ, വയസ് പതിനഞ്ച് കഴിഞ്ഞതും കൂട്ടുകാരുടെ കൂട്ടുകെട്ടില്‍ നിന്ന് പഠിച്ച ലൈംഗിക
വിദ്യാഭ്യാസവും എല്ലാം എത്തിയതോടെ ആ ചേച്ചിയെ വീണ്ടും കണ്ടപ്പോള്‍ കുട്ടാപ്പുവിന്
അത് പതിവ് കാഴ്ചയായിരുന്നില്ല. സാരിയാണ് വേഷം. വെളുത്ത് നീളം കുറഞ്ഞ് കണ്‍മഷിയില്‍
കുതിര്‍ന്ന കണ്ണും പുറത്തേക്ക് തള്ളിനില്‍ക്കുന്ന മാറിടവുമുള്ള ഓമനത്തമുള്ള നല്ലൊരു
ചേച്ചി. താന്‍ ആ ചേച്ചിയെ നോക്കിയിട്ടും അവര്‍ തന്നെ നോക്കാതെ കടന്നുപോയി. പിന്‍
തിരിഞ്ഞ് നോക്കിയ കുട്ടാപ്പുവിന് ആ ചേച്ചിയുടെ മുടി ചന്തിയെ മറച്ചിരിക്കുന്നു.
എന്നാലും ആ ചന്തികള്‍ താളത്തിനനുസരിച്ച് ചലിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എവിടെയാണ് ആ
ചേച്ചിയുടെ വീട്..? എന്താണ് പേര്..? ഇതൊന്നും കുട്ടാപ്പുവിന് അറിയില്ല. അവന്‍ തന്റെ
നാലിഞ്ച് നീളമുള്ള കുണ്ണ വേഗത്തില്‍ ചലിപ്പിച്ചു. അവന് കണ്ടതില്‍ വെച്ച് ഏറ്റവും
സുന്ദരിയായ പെണ്ണായിരുന്നു ആ ചേച്ചി. അവളെ വര്‍ണിക്കാന്‍ കുട്ടാപ്പുവിന് ഭാവനകള്‍
മതിയാവാതെ വന്നു. അവന്‍ അവളെ വീണ്ടും വീണ്ടും ഓര്‍ത്തു. അവന്റെ അരക്കെട്ടുകള്‍
വെട്ടിവിറക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അതേ ആ പുതപ്പിലേക്ക് കുട്ടാപ്പു പാല്‍ ചീറ്റി. ആ
പതിനഞ്ചുകാരന്റെ പാല്‍ചീറ്റല്‍ ഇന്ന്് മൂന്നാംതവണയാണ്. പാല്‍ പോയ ക്ഷീണത്തോടെ
കിടക്കുമ്പോള്‍ ആ പതിനഞ്ചുകാരന്‍ കുട്ടാപ്പു ചിന്തിച്ചു. ഇതെല്ലാം ആ ചേച്ചിക്ക്
വേണ്ടിയാണ്. താന്‍ അറിയാത്ത, തന്നെ അറിയാത്ത ആ ചേച്ചിക്ക് വേണ്ടി, അല്ല ആ
അപ്‌സരസിനുവേണ്ടി. ഇത് കുട്ടാപ്പുവിന്റെ കാര്യം മാത്രമല്ല. ആ നാട്ടിലെ ഭാരിഭാഗം
ആണുങ്ങളും അവള്‍ക്ക് വേണ്ടിയാണ് പാല്‍ കളയുന്നത്.

ചമ്പകശേരി തറവാട്. ആ നാട്ടിലെ വലിയ പേരുകേട്ട തറവാട്ടുകാരാണ്. ആറര ഏക്കറയോളം സ്ഥലം
ഇവര്‍ക്കുണ്ട്. അതില്‍ രണ്ടേമുക്കാല്‍ ഏക്കറോളം നെല്‍വയലാണ്. ഭാക്കിയുള്ള ഭാഗം
മാവും പ്ലാവും ചേര്‍ന്ന് വലിയ വൃക്ഷങ്ങളുള്ള പറമ്പ്. അതിനൊത്ത നടുവിലാണ്
ഇരുനിലയോടുചേര്‍ന്ന പഴയ വീട് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. വീടിന്റെ കുറച്ച് കിഴക്ക് മാറി
ഒരു കുളമുണ്ട്. അതിനു കുറച്ച് അകലെ ഇരുനിലയോടു ചേര്‍ന്ന ഒരു ചെറിയ വീടും. പണ്ട്
കാര്യസ്ഥന്മാരെ കുടുംബത്തിന് താമസിക്കാന്‍ ഉണ്ടാക്കിയതാണ്. പക്ഷെ ഇന്ന് ആ വീട്ടില്‍
കാര്യസ്ഥന്മാര്‍ ആരും ഇല്ല. അതുകൊണ്ട് അത് പൊടിപിടിച്ച് കിടക്കുകയാണ്. പഴയ ആ ഇരുനില
വീടിനോടു ചേര്‍ന്ന് കുറച്ചകലെ ഒരു കിണറും അതിനോടനുബന്ധിച്ച് ഒരു വിറകുപുരയുമുണ്ട്.
പഴയ വീടായതുകൊണ്ട് തന്നെ ബാത്ത് റൂമൊന്നും അകത്തില്ല. വിറകുപുരയോട് ചേര്‍ന്നാണ്
കുളിമുറിയും കക്കൂസും സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. പൈപ്പ് വെളിയില്‍ കാണുന്ന രീതിയിലുള്ള
വയറിംഗാണ് ആ വീട്ടിലുള്ളത്. താഴെ മൂന്ന് മുറി. കൂടാതെ അടുക്കള, കോലായി. മുകളിലും
അതേപോലെ മൂന്ന് മുറികള്‍. അതാണ് വീടിന്റെ പ്ലാന്‍. അവിടെ കാരണവര്‍ ഗംഗാധരന്‍ നായര്‍
ഇരുപത് വര്‍ഷം മുമ്പ് മരിച്ചു. ഇപ്പോള്‍ അയാളുടെ ഭാര്യ ഗൗരിയമ്മ( വയസ് 65)
ആണുള്ളത്. കാലിന് വാതത്തിന്റെ പ്രശ്‌നമുള്ളതിനാല്‍ അധിക ദൂരം നടക്കാന്‍
ബുദ്ധിമുട്ടാണ്. അവര്‍ക്ക് രണ്ട് ആണ്‍ മക്കള്‍. ഒരാള്‍ വിനയന്‍ നായര്‍ (വയസ് – 37),
മറ്റൊരാള്‍ വിനോദ് നായര്‍(വയസ് 30). വിനയന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞു. അവന്റെ ഭാര്യ അംബിക
നായര്‍(വയസ്-24). വിനയനും അംബികയ്ക്കും ഒരു മകളുണ്ട്. പേര് കിരണ്‍. അവള്‍ക്ക് അഞ്ച്
വയസാവുന്നു. വിനയനും വിനോദും ടൗണില്‍ പലചരക്ക് കട നടത്തുകയാണ്. ടൗണിലെ വലിയ നാല്
കടകളെടുത്താല്‍ അതില്‍ ഒന്ന് ഇവരുടേതാണ്. കാരണം അത്രക്ക് കച്ചവടമുണ്ട്. കൂടാതെ
അവര്‍ കച്ചവടം ചെയ്യുന്ന കട വിനയന്റെയും വിനോദിന്റെയും അച്ഛന്‍ പെങ്ങളെ വിവാഹം
ചെയ്ത രാമന്‍ നായരെ കടയാണ്. അമ്മാവന് അതുകൂടാതെ ടൗണില്‍ കുറെ കടകളുണ്ട്. വയസ്
മുപ്പതായിട്ടും വിനോദിന് വിവാഹം ശരിയായിട്ടില്ല. കാരണം ഗൗരിയമ്മ തന്നെ. തന്റെ മൂത്ത
മരുമകള്‍ അംബികയെപോലെ ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയെ വേണമെന്ന ആവശ്യമാണുള്ളത്. പല ബ്രോ്ക്കര്‍
മുഖേന വിവാഹം അന്വേഷിച്ചെങ്കിലും അതുപോലെയൊരു പെണ്ണിനെ കിട്ടിയില്ല. കാരണം
അംബികയുടെ സ്വഭാവവും വിനയവും ബഹുമാനവും സ്‌നേഹവും ഗൗരിയമ്മയ്ക്ക്
ഒരുപാടിഷ്ടപ്പെട്ടു. മരുമകളായല്ല, മകളായാണ് ഗൗരിയമ്മ അവളെ സ്‌നേഹിക്കുന്നത്. ഏത്
ആവശ്യത്തിനും അംബിക തന്നെ മതി ഗൗരിയമ്മയ്ക്ക്. പിന്നെ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ കാര്യം
പറയേണ്ട. വിനയന്‍ അവളെ കെട്ടികൊണ്ടുവന്ന നാള്‍ മുതല്‍ അയല്‍പക്കത്തുള്ളവരും
കുടുംബക്കാരും അംബികയുടെ സൗന്ദര്യത്തെപറ്റി തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്. പണ്ടൊക്കെ അവളുമായി
പുറത്തുപോവുമ്പോള്‍ പല ആണുങ്ങളും അംബികയെ നോക്കുന്നത് ഗൗരിയമ്മ കാണാറുണ്ട്. അതിന്
ശേഷം അംബികയെ തനിച്ച് പുറത്ത് പറഞ്ഞയക്കാറില്ല. അവള്‍ക്ക് എന്തെങ്കിലും
തയ്ക്കാനുണ്ടെങ്കില്‍ നാട്ടിലുള്ള ശരദയുടെ തയ്യല്‍ കടയില്‍ ഒന്ന് പോവും, അത്ര
തന്നെ. പ്രീഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞ് പതിനെട്ട് വയസു പൂര്‍ത്തിയായപ്പോള്‍ തന്നെ വിനയന്‍ അവളെ
വിവാഹം ചെയ്തു. അന്ന് വിനയന് വയസ് 31. വിവാഹം കഴിഞ്ഞിട്ട് ഇപ്പോള്‍ ആറ് വര്‍ഷം
ആവുന്നു. വിനോദിനും വയസ് മുപ്പത്തിയൊന്നിലേക്ക് അടുക്കുന്നു. അന്ന് ബ്രോക്കര്‍
നാരായണന്‍ പറഞ്ഞ കാര്യം ഗൗരിയമ്മ ഓര്‍ത്തു.

ബ്രോക്കര്‍ നാരായണന്‍: ന്റെ ഗൗരിയമ്മേ. വിനയന് പെണ്ണ് കാട്ടി കൊടുത്ത കാരണമാണ്
വിനോദിന് എന്നോട് പെണ്ണ് നോക്കാന്‍ നിങ്ങള്‍ പറഞ്ഞതെന്ന് എനിക്കറിയാം. ഞാനീ
ബ്രോക്കര്‍ പണി തുടങ്ങീട്ട് ഇരുപത്തിയഞ്ച് കൊല്ലം കഴിഞ്ഞ്. ആ കാലയളവില്‍ നിങ്ങളെ
മൂത്ത മരുമോളെ പോലത്തെ ഒരു സുന്ദരി പെണ്ണിനെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടില്ല. ഇതേ ഇത്
നോക്കിയേ..

എന്നു പറഞ്ഞു കയ്യിലെ ഫോട്ടോ നീട്ടുന്ന നാരായണനില്‍ നിന്ന് ആ ഫോട്ടോ വാങ്ങി നോക്കിയ
ഗൗരിയമ്മ. ഫോട്ടോയിലെ ഇരുനിറമുള്ള പെണ്ണിനെ കണ്ട്.

ഗൗരിയമ്മ: നിറം കുറവാണല്ലോ…?

നാരായണന്‍: പിന്നെ എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളും അംബികക്കൊച്ചിനെ പോലെയുണ്ടാവോ..
വിനോദിനാണെങ്കില്‍ പലചരക്ക് കടയിലല്ലേ ജോലി. അല്ലാതെ ഗവണ്‍മെന്റ് ജോലിയൊന്നും
ഇല്ലല്ലോ.

ഗൗരിയമ്മ: എന്നാലും….

നാരായണന്‍: ഒരു എന്നാലും ഇല്ല. ഇനിയിപ്പോ നല്ല ജോലിയുണ്ടെങ്കിലും അംബികയെ പോലത്തെ
മരുമോളെയൊന്നും ഈ കാലത്തൊന്നും കിട്ടില്ല. കുറെ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരും. അപ്പോളേക്കും
പ്രായം അങ്ങ് പോവും.

ഗൗരിയമ്മ: ഞാന്‍ ഒന്നാലോചിക്കട്ടെ.

നാരായണന്‍: ആലോചിക്കാന്‍ എന്താ.. കുറച്ച് നിറം കുറവുണ്ട് കുട്ടിക്ക്. നായര്
തന്നെയല്ലേ ജാതി. പിന്നെ കാശും ഉണ്ട്. പഠിപ്പും ഉണ്ട്. ആട്ടെ വിനോദ് എവിടെ..?

ഗൗരിയമ്മ: അവന്‍ സാധനം എടുക്കാന്‍ ആന്ധ്രയിലേക്ക് പോയി.

നാരായണന്‍: ഹോ അപ്പോ രണ്ട് ദിവസം കഴിഞ്ഞേ വരൂ അല്ലേ..?

ഗൗരിയമ്മ: ങാ.. വിനയനും കൂടെ പോയാല്‍ പിന്നെ ഇവിടെ ഞാനും അംബികയും ഒറ്റക്കാവില്ലേ..

നാരായണന്‍: ഉം.. നിങ്ങളിതില്‍ ഒരു തീരുമാനം പറ. എന്നിട്ട് വേണം അവരോട് എനിക്ക്
പറയാന്‍.

ഗൗരിയമ്മ: ഞാന്‍ അവന്‍ വന്നിട്ട് പറയാം.. ഇവള്‍ക്ക് എത്ര വയസുണ്ട്.

നാരായണന്‍: ഇരുപത്തിരണ്ട്.

ഗൗരിയമ്മ: ഹാ അത് എങ്ങനെ ശരിയാവും. അംബികയ്ക്ക് ഇരുപത്തിനാല് വയസേ ആയിട്ടുള്ളൂ..
മോള്‍ക്ക് അഞ്ച് വയസാവുന്നു.

നാരായണന്‍: അംബിക കൊച്ചിന് പതിനെട്ട് തികയുമ്പോളെല്ലേ വിനയന്‍ അവള്‍ കെട്ടുന്നത്.
പിന്നെ അങ്ങനെയല്ലേ വരൂ..

ഗൗരിയമ്മ: എന്നാലും നാരായണാ

നാരായണന്‍: അംബികകൊച്ച് പ്രീഡ്രിഗിവരെ പോയിട്ടുള്ളൂ, സാമ്പത്തികവും കുറവ്.
ഇവളെണെങ്കില്‍ ഡിഗ്രി കഴിഞ്ഞു. അതും പട്ടണത്തില്‍ നല്ല കോളേജീന്ന്

ഗൗരിയമ്മ: ഉം ഞാന്‍ ആലോചിക്കാം..

നാരായണന്‍: ആലോചിച്ചോ… ആലോചിച്ചോ… അധികം വൈകാതെ പറയണം. എല്ലാംകൊണ്ടും അംബിക
കൊച്ചിനെപോലെ ഒരു കൊച്ചിനെ എനിക്ക് ആ വീട്ടിലെത്തിക്കാന്‍ പ്രയാസമാവും.
വേണമെങ്കില്‍ എന്നെ മാറ്റി വേറെ ബ്രോക്കറെ നോക്കിക്കോളൂ…

എന്നുപറഞ്ഞുപോവുന്ന നാരായണന്‍. കയ്യിലെ ആ ഫോട്ടോയിലേക്ക് നോക്കുന്ന ഗൗരിയമ്മ.
ബ്രോക്കര്‍ പറഞ്ഞതില്‍ കാര്യമുണ്ട്. അംബികയെപോലുള്ള ഒരു മരുമോളെ ഇനി തനിക്ക്
കിട്ടില്ല. പണം കുറഞ്ഞാലും അവളുടെ സ്വഭാവം വളരെ നല്ലതാണ്. അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും ഏക
മകള്‍. ഒരു അനിയനുണ്ട്. അവന്‍ നാട്ടുപണിക്ക് പോവുന്നു. അന്ന് അംബികയുടെ സൗന്ദര്യം
കണ്ട് അവള്‍ മതി തന്റെ വിനയന് പെണ്ണായെന്ന് തീരുമാനിച്ച ഗൗരിയമ്മക്ക്
തെറ്റുപറ്റിയില്ല. അംബികയെ പറ്റി പറയുകയാണെങ്കില്‍ 5 അടി അഞ്ച് ഇഞ്ച് ഉയരം.
വെളുപ്പെന്ന് പറയാന്‍ പറ്റില്ല, അതിനെക്കാള്‍ വെളുത്ത നിറം. ചന്തി വരെയുള്ള മുടി.
കണ്‍മഷിയെഴുതിയ കണ്ണ്. ഓമനത്തമുള്ള മുഖം. നീളമുള്ള ചുണ്ടുകള്‍. പുറത്ത് പോവുമ്പോള്‍
സാരിയാണ് വേഷം. വീട്ടിലാണെങ്കില്‍ മാക്‌സിയും. കല്യാണ സമയത്ത് പാകമായ
തടിയായിരുന്നു. കിരണിനെ പ്രസവിച്ച ശേഷം തടി കുറച്ച് കൂടി. അതുപോലെ മാറിടവും
നിതംബവും മാംസളത വര്‍ദ്ധിച്ചു. ബ്രോക്കര്‍ പറഞ്ഞപോലെ ഇനി കാത്തിരുന്നാല്‍ വിനോദിന്
പ്രായം കൂടും. ഗൗരിയമ്മ ബ്രോക്കര്‍ കൊണ്ടുവന്ന ഈ കല്യാണം നടത്താന്‍ തീരുമാനിച്ചു.
ആന്ധ്രയില്‍നിന്ന് വന്ന വിനോദിനോട് കാര്യങ്ങള്‍ ഗൗരിയമ്മ ബോധിപ്പിച്ചു. അവന്
സമ്മതക്കുറവൊന്നുമില്ല. ഇരുനിറമാണെങ്കിലും അമ്മയ്ക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടാല്‍ കെട്ടാം എന്ന
ചിന്താഗതിയായിരുന്നു വിനോദിനും. ചമ്പകശേരിയില്‍ ആണ്‍കുട്ടികള്‍ വിനയനും വിനോദിനും
ഗൗരിയമ്മയുടെ തീരുമാനത്തിനപ്പുറം ഒന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. കാരണം അവര്‍ക്ക്
ഗൗരിയമ്മയുടെ വാക്കുകള്‍ അത്രയ്ക്കും അനുസരണയോടെയും ബഹുമാനത്തോടെയുമാണ് ഇതുവരെ
കണ്ടത്. അങ്ങനെ ആ ഫോട്ടോയില്‍ കണ്ട പെണ്‍കുട്ടിയുമായി വിനോദിന്റെ വിവാഹം നടന്നു.
എല്ലാത്തിനും വിനയനും അംബികയുമായിരുന്നു. കുടുംബക്കാരെയും വീട്ടുകാരെയും
നാട്ടുകാരെയും കൂട്ടി ആഘോഷപൂര്‍വം വിവാഹം നടത്തി.

വിനോദിന്റെ ഭാര്യയുടെ പേര് അനിത (വയസ് 22). ആ വീടിന്റെ താഴെ നിലയിലെ ഒരു മുറിയിലാണ്
വിനയനും അംബികയും താമസിച്ചിരുന്നത്. മുകളിലെ മുറിയില്‍ വിനോദും അനിതയും.
ഇരുനിറമാണെങ്കിലും നിറഞ്ഞ മാറിടവും തള്ളിനില്‍ക്കുന്ന ചന്തിയുമുള്ള ഒരു ഒത്ത
പെണ്ണുതന്നെയാണ് അനിത. ആദ്യരാത്രി പാലുമായി വന്ന അനിതയില്‍ വിനോദിന് ഏറെ ഇഷ്ടം
അവളുടെ മാറിടം തന്നെയായിരുന്നു. അവളെ ആ ഇലക്ട്രിക്ക് വെളിച്ചത്തില്‍ നിര്‍ത്തി
ബ്‌ളൈസു അഴിച്ച് മാറ്റി കൈകളാല്‍ ആ പാല്‍ക്കുടങ്ങള്‍ വിനോദ് തടവി. അങ്ങനെ ഓരോ
ആഗ്രഹങ്ങളായി തന്റെ മുപ്പത് വര്‍ഷത്തെ ആഗ്രഹങ്ങള്‍ വിനോദ് അനിതയില്‍ തീര്‍ത്തു.

പിറ്റേന്ന് പുറത്തെ വിറക് പുറയോട് ചേര്‍ന്ന കുളിമുറിയില്‍ പോയി കുളിച്ച് വന്ന അനിത
അടുക്കളയില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന അംബിക തന്ന ചായയുമായി വിനോദിന്റെ മുകളിലെ മുറിയിലേക്ക്
പോയി. രാവിലെ കുളിച്ച് തലയില്‍ ഈറണിട്ട് വന്ന അനിതയെ കണ്ട വിനോദ് വേഗം അവളെ
പിടിച്ച് ബെഡ്ഡിലിട്ട് വീണ്ടും പൗരുഷം തെളിയിച്ചു. അതുവഴി പോയ വിനയന്‍ ബെഡ്ഡില്‍
കുത്തിമറയുന്ന അനിതയെയും വിനോദിനെയും കണ്ടു നാണിച്ച് താഴോട്ട് പോയി. മുകളിലേക്ക്
കയറുന്ന അംബികയോട്

വിനയന്‍: നീ ഇപ്പോ അങ്ങോട്ട് പോവണ്ട.

അംബിക: എന്ത് പറ്റി..

അവളുടെ ചെവിയില്‍ വിനയന്‍ എന്തോ പറഞ്ഞു. അതുകേട്ട് നാണിച്ച് ചിരിച്ചു
അടുക്കളയിലേക്ക് പോവുന്ന അംബിക.

അംബിക കൊണ്ടുകൊടുത്ത ചായ കുടിച്ച് കടയിലേക്ക് പോകവെ വിനോദിനോട് വിനയന്‍: നീ കുറച്ച്
ദിവസം കടയിലേക്ക് വരേണ്ട. ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം..

വിനോദ്: ചേട്ടന് ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയോ..

വിനയന്‍: അത് സാരല്ല്യ. ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം…

എന്നു പറഞ്ഞു പോവുന്ന വിനയനെ നോക്കിനില്‍ക്കുന്ന വിനോദിനോട്

അംബിക: നീ അവളെ ഈ സ്ഥലമൊക്കെ കാണിച്ച് കൊടുക്ക്

വിനോദ്: ഉം ശരി.

അംബിക നാടന്‍ സ്ത്രീയാണെങ്കില്‍ അനിത കുറച്ച് മോഡേണ്‍ ആയിരുന്നു. മിഡ്ഡിയും
പാവാടയുമൊക്കെയായിരുന്നു വീട്ടിലെ വേഷം അനിതയും വിനോദും പറമ്പിലും പാടത്തും നടന്നു.
അനിതയുടെ എല്ലാ ഭാഗവും ആ സമയത്ത് വിനോദ് തൊട്ടുതലോടിയിരുന്നു. വിനോദ്
വെറുതെയിരിക്കില്ല. ഏത് സമയത്തും അനിതയുടെ മുലയിലും ചന്തിയിലുമായിരിക്കും
വിനോദിന്റെ കൈ. കാരണം വിനോദ് ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി അനുഭവിക്കുന്ന സ്ത്രീ അനിതയാണ്.
അതുപോലെ വിനയന്‍ ആദ്യമായി അനുഭവിച്ചത് അംബികയെയും. വിവാഹത്തിലൂടെ അവരുടെ
ഭാര്യമാരിലൂടെ ബ്രഹ്മചര്യം കളഞ്ഞ രണ്ടു മക്കളായിരുന്നു ചമ്പകശേരിയിലേത്. അതാണ്
തറവാട്ടില്‍ പിറന്ന ആണുങ്ങള്‍. രാത്രിയാവാന്‍ വിനോദും അനിതയും കാത്തിരുന്നു. സ്ഥിരം
കളികള്‍ അവര്‍ തുടര്‍ന്നു. ഗൗരിയമ്മക്ക് മരുമകള്‍ കുറച്ച് നിറം കുറഞ്ഞാലും സ്വഭാവം
വളരെ നന്നായി ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. അതുപോലെ അംബികയ്ക്കും. അവര്‍ നല്ല കൂട്ടായി. വിനോദും
അനിതയും ഒരുപാട് സ്ഥലത്ത് വിരുന്ന് പോയി. കൂടാതെ പാര്‍ക്കിലും ബീച്ചിലുമെല്ലാം
ചുറ്റിയടിച്ചു. ദിവസങ്ങള്‍ക്കുശേഷം വിനോദ് കടയില്‍ ജോലിക്ക് പോയി തുടങ്ങി.
വിനയന്റെയും വിനോദിന്റെയും ഈ പലച്ചരക്ക് കടയില്‍ നിന്ന് ആ ഭാഗത്തുള്ള
പത്തിരുപത്തിയേഴ് കടകള്‍ സാധനങ്ങള്‍ വാങ്ങിയിരുന്നു. ഹോള്‍സെയിലും
സെല്‍യില്‍സുമുള്ള കടയായതിനാല്‍ തന്നെ കടയില്‍ സാധനങ്ങള്‍ വിലക്കുറവിലും നല്ലതും
കിട്ടാന്‍ വേണ്ടി നേരിട്ട് ആന്ധ്രയില്‍ പോയി പര്‍ച്ചേഴ്‌സ് ചെയ്യാറാണ് പതിവ്.
വിനോദിന്റെ വിവാഹം കഴിഞ്ഞതോടെ വിനയന്‍ തനിച്ചായി പിന്നെ പര്‍ച്ചേഴ്‌സിന് പോവാറ്.
ദിവസങ്ങള്‍ കടന്നുപോയി. വിനോദിന്റെ വിവാഹത്തിന് ഏതാണ്ട് മൂന്ന് മാസത്തിന് ശേഷം
അവരുടെ കുടുംബത്തില്‍ ഒരു വിവാഹം വന്നു. കല്ല്യാണത്തിന് പോവാന്‍ പറ്റാത്ത
തിരക്കായിരുന്നു വിനയനും വിനോദിനും. കുടുംബത്തിലെ അടുത്ത കല്ല്യാണമായതിനാല്‍
വാതത്തിന്റെ തകരാറുള്ളതിനാല്‍ ഗൗരിയമ്മയ്ക്ക് പോവാന്‍ പറ്റില്ല. മരുമക്കളെ ആ
കല്യാണത്തിന് അയക്കാന്‍ ഗൗരിയമ്മ തീരുമാനിച്ചു. അങ്ങനെ ഗൗരിയമ്മയ്ക്കുള്ള ചോറും
കറിയുമുണ്ടാക്കി അവര്‍ കല്ല്യാണത്തിന് പോവാന്‍ ഒരുങ്ങി. അനിതയ്ക്ക് നീന്തല്‍
അറിയുന്നതുകൊണ്ട് കുളത്തിലാണ് കുളിക്കാറ്. അംബിക പുറത്തെ കുളിമുറിയിലും അംബികയെ
നീന്തല്‍ പഠിപ്പിക്കാമെന്ന് അനിത പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ ഇരുവരും കുളിച്ച് വേഷം
മാറി. അംബിക പതിവുപോലെ സാരിത്തന്നെ വേഷം. അംബികയുടെ വേഷം പച്ച നിറമുള്ള ബ്‌ളൈസും
പച്ച സാരിയും. മുകളിലെ കോണികളിറങ്ങിവരുന്ന അനിതയെ കണ്ട് അംബിക നോക്കി. അവള്‍
മെറൂണ്‍ കളര്‍ ടൈറ്റ് ചുരിദാറാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്. ഷാളില്ല.

അനിത: എങ്ങനെയുണ്ട് ചേച്ചി..?

അഭിമുഖമായി വന്നുനില്‍ക്കുന്ന അവളുടെ മാറിലേക്ക് നോക്കി. ഉയര്‍ന്ന് നില്‍ക്കുന്ന
മാറിടം കണ്ട് അംബിക: നിന്റെ ഷാള് എവിടെ..?

അനിത: ഷാള് വേണോ ചേച്ചി..?

അംബിക: ദേ മോളെ.. കല്ല്യാണവീട്ടില്‍ എങ്ങനെയുള്ളോരാണെന്ന് അറിയില്ല. നമ്മുടെ
നാട്ടുകാര് അത്ര നല്ലവരല്ല..

അനിത: അത് എന്താ ചേച്ചി..?

അംബിക: ഓരോ ആണുങ്ങളെ നോട്ടം കാണണം..

അനിത: ആരാ അങ്ങനെ നോക്കാ…

അംബിക: ആരാ നോക്കാത്തത്…

അനിത: അത് ചേച്ചി അത്രയ്ക്ക് സുന്ദരിയല്ലേ.. അതുകൊണ്ട് ഏത് ആണായാലും നോക്കും.

അംബിക: നോക്കിക്കോട്ടെ. ഇത് ഒരു മാതിരി.. മനുഷ്യനെ ….

അംബിക മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല.

അനിത: ആരാ ചേച്ചി അങ്ങനെ ഡിസ്റ്റര്‍ബ് ഉണ്ടാക്കുന്ന നോട്ടം നോക്കണ്

അംബിക: അതിവിടെ തേങ്ങ വലിക്കാന്‍ വരുന്ന കുമാരേട്ടന്‍… അങ്ങേര് തെങ്ങില്‍ കയറിയാല്‍
നോട്ടം തെങ്ങിന്‍ കൊലയിലല്ല, നമ്മുടെ…

അങ്ങോട്ട് വന്നുകൊണ്ട് ഗൗരിയമ്മ: മക്കളെ പോവാറായില്ലേ…

അംബിക: പോവാണ് അമ്മേ…

അനിത: ഞാന്‍ ഷാള്‍ എടുത്തുവരാം ചേച്ചീ…

എന്നുപറഞ്ഞു ധൃതിയില്‍ കോണിപ്പടി കയറിപോവുന്ന അനിത. അവളുടെ ചന്തികള്‍ രണ്ടും
ചെറുതായി കുലുങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതിന് കുറച്ച് വലിപ്പം വച്ചോന്ന്
ഗൗരിയമ്മയ്ക്ക് സംശയമുണ്ടായിരുന്നു. മുറ്റത്ത് നില്‍ക്കുന്ന അംബികയുടെ അടുത്തേക്ക്
മാറില്‍ ഷാളിട്ട് അനിത വന്നു.

അനിത: പോവാ ചേച്ചീ…

ഗൗരിയമ്മ: നോക്കി പോയി വാ മക്കളെ

അംബിക: ശരിയമ്മേ…

അനിത: അമ്മേ പോയി വരാം..

ഗൗരിയമ്മ: ശരി മക്കളെ..

അങ്ങനെ ചുരിദാറിട്ട് അനിതയും സാരിയുടുത്ത് അംബികയും ബസ് സ്റ്റോപ്പിലേക്ക് നടന്നു.

അനിത: ചേച്ചി സുന്ദരിയായിട്ടുണ്ട്.

അംബിക: നീയും സുന്ദരിതന്നെയാ. ചുരിദാറിന് ഇത്ര ടൈറ്റ് വേണ്ടായിരുന്നു..

അനിത: അത് സാരല്ല്യ ചേച്ചി… ടൗണിലൊക്കെ ഇത് സാധാരണാ.. ചേച്ചി
ടൗണിലിറങ്ങാത്തതോണ്ടാ..

അംബിക: ഉം.. നാട് കഴിഞ്ഞിട്ടല്ലേ നമ്മള് ടൗണിലെത്തൂ…

നാട്ടിലെ ആണുങ്ങളെ കുറിച്ച് ചേച്ചിക്ക് നല്ലഭിപ്രായമല്ലായെന്ന് അനിതയ്ക്ക്
മനസിലായി.

അങ്ങനെ അവര്‍ ബസ് സ്റ്റോപ്പില്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ ചില ആണുങ്ങള്‍ നോക്കുന്നത് അനിത
കണ്ടു. ചേച്ചി പറഞ്ഞത് ശരിയാണ്. എന്നെയും ചേച്ചിയെയും ചിലര്‍ മാറി മാറി
നോക്കുന്നുണ്ട്. സൈക്കിളില്‍ പോവുന്ന കിളവന്മാര്‍ പോലും നമ്മുടെ അടുത്തെത്തുമ്പോള്‍
ബെല്ലടിക്കുന്നുണ്ട്. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ബസ് വന്നു. അതില്‍ കയറി. നേരെ ഞങ്ങള്‍
കല്ല്യാണ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവിടെയുള്ളവരെ അംബികേച്ചി എനിക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തി
തന്നു. അതില്‍ ഞാനും വിനോദേട്ടനും വിരുന്നിനുപോയ ചില കുടുംബക്കാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു.
വിനയേട്ടന്റെയും വിനോദേട്ടന്റെയും അമ്മാവന്‍ രാമന്‍ അമ്മാവനും അവരുടെ ഭാര്യ പുഷ്പ
അമ്മായിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ വീട്ടില്‍ വിരുന്ന് പോയത് എനിക്ക് ഓര്‍മ്മയുണ്ട്.
കൂടാതെ വിനോദേട്ടനും വിനയേട്ടനും നടത്തുന്ന കട ഈ രാമനമ്മാവന്റേതാണെന്ന് അംബികേച്ചി
എന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. എല്ലാവരും ഞങ്ങളോട് നന്നായി സംസാരിച്ചു. എന്റെ
കയ്യില്‍ വിനോദേട്ടന്‍ വിവാഹത്തോടനുബന്ധിച്ച് തന്ന നോക്കിയയുടെ ക്യാമറയുള്ള ഒരു
ഫോണ്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതില്‍ ചെറുതായി നെറ്റൊക്കെ ഉപയോഗിക്കാം.. ഞാനും
അംബികേച്ചിയും കുറച്ച് ഫോട്ടോയൊക്കെ മറ്റുള്ളവരോട് എടുപ്പിച്ചു. അംബികേച്ചിക്ക്
ഫോട്ടോയെടുക്കുന്നതില്‍ ഒന്നും വലിയ താല്‍പര്യമില്ല. എന്നാലും ഞാനെടുത്തു. ഞങ്ങള്‍
കല്ല്യാണ ബസില്‍ കയറി പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. ഞങ്ങളെ നാട്ടിലൂടെയായിരുന്നു
ബസ് പോയത്. നാട്ടില്‍ നിന്നിരുന്നെങ്കില്‍ ഈ ബസില്‍ കയറി പോവാമായിരുന്നു. ഏതായാലും
തിരികെ വരുമ്പോള്‍ ഇവിടെയിറങ്ങാലോ. കുറച്ച് ദൂരെയാണ് പെണ്ണിന്റെ വീട്. ഏതാണ്ട് 60
കിലോമീറ്ററെങ്കിലും പോവണം.

യാത്രയ്‌ക്കൊടുവില്‍ അങ്ങനെ പെണ്ണിന്റെ വീട്ടിലെത്തി. ഞാനെന്റെ നോക്കിയ കാമറ
ഓണാക്കി. വിവാഹം വീഡിയോയില്‍ റെക്കോഡ് ചെയ്തു. എന്റെ മുമ്പില്‍ അംബികേച്ചി
നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്. എന്നെ പോലെ പല ചെക്കന്മാരും മൊബൈലിലെ ക്യാമറ ഓണ്‍ ചെയ്ത് വീഡിയോ
എടുക്കുന്നുണ്ട്. പെട്ടെന്ന് എന്റെ ചന്തിയില്‍ ആരോ കൈ തട്ടിയതായി എനിക്ക് തോന്നി.
ഞാനത് ആദ്യം കാര്യമാക്കിയില്ല. ഞാന്‍ കല്യാണം മൊബൈല്‍ വീഡിയോയില്‍ റെക്കോര്‍ഡ്
ചെയ്തു. ചുരിദാറിന്റെ ടോപ്പിനുള്ളിലൂടെ കയ്യിട്ട് അയാള്‍ എന്റെ ചന്തിയില്‍ ഒന്ന്
തടവി. ഞാന്‍ പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യത്തോടെ പിന്നോട്ട് തിരിഞ്ഞ് നോക്കി. ഒരു
നാല്‍പ്പത്തിയഞ്ച് വയസ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാള്‍. അയാള്‍ ഇന്‍ സൈഡ് ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.
ഹാല്‍ഫ് കൈ ഷര്‍ട്ടാണ് ധരിച്ചത്. വെളുത്ത നിറം. അയാള്‍ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന്
പുഞ്ചിരിച്ചു. എനിക്ക് ദേഷ്യവും ഭയവും തോന്നി. അപ്പോളേക്കും ഞാന്‍ കല്ല്യാണം
റെക്കോര്‍ഡ് ചെയ്യുന്ന ഫോണ്‍ പിടിച്ച കൈ താഴ്ത്തിയിരുന്നു.

അംബിക: ഏന്തേ കല്യാണം മൊബൈലില്‍ പിടിക്കുന്നില്ലേ..

ഇത് കേട്ട് ഞാന്‍ ഞെട്ടലോടെ കല്ല്യാണം റെക്കോര്‍ഡ് ചെയ്തു. ഈ വേളയില്‍ അയാള്‍
അയാളുടെ അരക്കെട്ട് എന്റെ ചന്തിയിലേക്ക് തള്ളിവെച്ചു. അത് എനിക്ക് പൊറുതി മുട്ടി.
ഞാന്‍ എങ്ങനെയെക്കെയോ വീഡിയോ എടുത്തു. അംബികേച്ചിയുടെ കൂടെ സ്ത്രീകള്‍
ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോയി. പിന്നെ അയാളെ കണ്ടില്ല. ഊണ് സമയമായി. ഞാനും അംബികേച്ചിയും ഒരു
ടേബിളിലിരുന്നു. എനിക്കഭിമുഖമായിരുന്നു അംബികേച്ചി ഇരുന്നത്. ഊണ് കഴിക്കാന്‍
ഇലയിട്ടു. പിന്നില്‍നിന്ന് എന്റെ പുറത്ത് ആരോ മുട്ടുകൈകൊണ്ട് ഉരയ്ക്കുന്നതു ഞാന്‍
അറിഞ്ഞു. തിരിഞ്ഞു നോക്കിയ ഞാന്‍ ഞെട്ടി. അതേ അയാള്‍ തന്നെ. ഞാനിരുന്ന സ്റ്റൂളിന്റെ
തൊട്ട പിന്നില്‍ അയാള്‍ ഇരിക്കുന്നു. അയാള്‍ എന്നെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.

അയാള്‍: എന്താ പേര്..?

ഒന്നും മിണ്ടാതെ ഞാന്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനിരുന്നു. ഈ സമയം അയാള്‍ സ്റ്റൂള്‍
പിന്നോട്ടിട്ടു. അയാളുടെ ചന്തി എന്റെ ചന്തിയിലേക്ക് അടുപ്പിച്ചു. ഞാന്‍
സ്റ്റൂളിന്റെ മുമ്പിലേക്ക് നീങ്ങിയിരുന്നു. രണ്ടുകൂട്ട് പായസവും സദ്യയും
ഉണ്ടായിട്ടും എനിക്കതൊന്നും ആസ്വദിച്ചു കഴിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. ഒരുവിധം ഭക്ഷണം
കഴിച്ചെന്ന് വരുത്തി. കൈ കഴുകാന്‍ നേരം അയാള്‍ എന്റെ പിന്നാലെ വന്നു അറിയാത്ത പോലെ
കൈകൊണ്ട് ചന്തിയില്‍ രണ്ട് മൂന്ന് തട്ടുതട്ടി.

കൈകഴുകി വരുന്ന നേരം അംബികേച്ചി: എന്താ മോളെ മുഖം വല്ലാതിരിക്കുന്നത്.. ഭക്ഷണവും
കഴിച്ചില്ലല്ലോ…

അനിത: ചേച്ചി പറഞ്ഞത് ശരിയാ.. ഈ ചുരിദാര്‍ ഇടേണ്ടില്ലായിരുന്നു..

അംബിക: എന്ത് പറ്റി.. വല്ല പ്രശ്‌നവും ഉണ്ടോ…

അനിത: ഒരുത്തന്‍ കുറച്ച് നേരായി എന്റെ ചന്തിയില്‍ തൊടാനും തലോടനും വരുന്നു

അംബിക: പുറത്ത് എവിടെങ്കിലും ആണെങ്കില്‍ ആരോടെങ്കിലും പറയായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ..
കല്ല്യാണ വീടല്ലേ.. നമ്മുടെ ബന്ധുക്കാരും കുടുംബക്കാരും ഉണ്ടാവും. അറിഞ്ഞാല്‍
മാനക്കേടാ. നമുക്കും…

അങ്ങോട്ടേക്ക് ഒരു സ്ത്രീവന്നുകൊണ്ട് സ്ത്രീ: ങാ അംബികേ എന്തുണ്ട് വിശേഷം

അവരോട് ചിരിക്കുന്ന അംബിക.

അനിത: ഞാന്‍ മൂത്രമൊഴിച്ച് വരാം ചേച്ചി

അംബിക: ശരി അനിതേ…

എന്നു പറഞ്ഞു പോവുന്ന അനിത.

സ്ത്രീ: ഗൗരിയമ്മ വന്നില്ലേ…

അംബിക: ഇല്ല അമ്മയ്ക്ക് വയ്യ. അതോണ്ട് വന്നില്ല…

സ്ത്രീ: അപ്പോള്‍ നീ മാേ്രത വന്നൊള്ളൂ…

അംബിക: അല്ല അനിതയുണ്ട്…

സ്ത്രീ: എന്നിട്ട് അവളെവിടെ…

അംബിക: അവളാണ് അങ്ങോട്ട് പോയത്.

സ്ത്രീ: ഹോ ഞാന്‍ കണ്ടില്ല..

അങ്ങോട്ട് കുറച്ച് പ്രായധികമുള്ള മറ്റൊരാള്‍ വന്നുകൊണ്ട് ആള്‍: അല്ല നിങ്ങള് ഇവിടെ
നില്‍ക്കാണോ.. നമുക്ക് പോണ്ടേ.. എല്ലാവരും ബസില്‍ കയറി. നേരം ഇരുട്ടുംമുമ്പ് അവിടെ
എത്തണം. വേഗം വാ….

സ്ത്രീ: ബസ് ഫുള്ളായിട്ടുണ്ടാവും… ശരി അംബികേ

എന്നു പറഞ്ഞുപോവുന്ന സ്ത്രീ.

അംബിക: ചേട്ടാ… അനിത വരാനുണ്ട്..

ആള്‍: അവള്‍ എവിടെ..

അംബിക: അവള് മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ പോയതാ…

ആള്‍: ന്നാ വേഗം പോയി വിളിക്ക്…

അനിത പോയ ഭാഗത്തേക്ക് പോവുന്ന അംബിക. കുറച്ചകലെ നിന്ന് വരുന്ന അനിതയെ കണ്ട് അംബിക:
വേഗം വാ മോളെ…

അനിത: നമ്മുടെ കൂടെയുള്ളവരെയൊന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ…

അംബിക: അവരൊക്കെ ബസില്‍ കയറി നീ വേഗം വാ….

അവര്‍ രണ്ടുപേരും ബസ് നിര്‍ത്തിയിട്ടടത്തേക്ക് നടന്നു. ബസില്‍ കയറി അംബികയും
അനിതയും ബസിലെ എല്ലാ സീറ്റിലും ആളിരിക്കുന്നതുകണ്ടു. അവര്‍ ബസിലൂടെ നേരെ
പിന്നിലേക്ക് നടന്നു. പിന്നാലെ അനിതയും.

അനിത: ചേച്ചി നമ്മള്‍ നില്‍ക്കേണ്ടിവരുമല്ലേ…

അംബിക: ഉം.. ഇത്ര ദൂരം നിന്നു യാത്ര ചെയ്യാന്ന് വെച്ചാ ബുദ്ധിമുട്ടാ…

അവര്‍ ബസിന്റെ അവസാനത്തെ വലതുഭാഗത്തെ രണ്ട് സീറ്റിന്റെ മുകലില്‍ പെണ്ണിന്റെ
വീട്ടുകാര്‍ തന്നുവിട്ട പാത്രം ചാക്കില്‍ കെട്ടിവെച്ചതുകണ്ടു. അതിന് എതിരെ അവസാന
വരിയിലെ ഇടതുഭാഗത്തെ മൂന്ന് സീറ്റില്‍ ഒന്ന് ഒഴിവുകണ്ട് അങ്ങോട്ട് പോയി
നിന്നുകൊണ്ട്

അനിത: ദാ ചേച്ചി ഇവിടെ ഒഴിവുണ്ട്.

അവിടേക്ക് വന്നു നിന്നു ആ അവസാന വരിയിലെ സീറ്റ് നോക്കിയ അംബിക പരിചയമുള്ള മുഖം
കണ്ട് ചിരിച്ചു. അതേ രാമനമ്മാവനും പുഷ്പ അമ്മായിയും.

ഇവരെ കണ്ട് പുഷ്പ അമ്മായി: വാ മക്കളെ ഇവിടെയിരിക്കാം…

പുഷ്പ അമ്മായി അറ്റത്തായിരുന്നു ഇരുന്നത്. അതിന് അടുത്ത് രാമനമ്മാവന്‍. വിന്‍ഡോ
സീറ്റ് ഒഴിവാക്കിയിരുന്നുകൊണ്ട്

രാമനമ്മാവന്‍: കുറെ പേര്‍ വഴിക്കല്‍ന്ന് കയറീട്ട്ണ്ട്. അതാ സീറ്റ് ഫുള്ളായത്. ഒരാള്
ഇവിടെയിരുന്നോ…

അനിത: ചേച്ചി ഇരുന്നോ.. ഞാന്‍ നിന്നോളാം… ആരെങ്കിലും ഇറങ്ങുവല്ലോ…

പുഷ്പഅമ്മായി: എന്നാ മോള് ഇരുന്നോ…

ഇതുകേട്ട് അംബിക ആ ബസിലെ അവസാന വരിയിലെ സീറ്റില്‍ വിഡോയോടു ചേര്‍ന്നിരുന്നു. തന്റെ
ഇടതുഭാഗത്ത് വന്നിരുന്ന അംബികയോടായി

രാമന്‍: ഇവള്‍ക്ക് വിന്‍ഡോ സീറ്റിലിരുന്നാല്‍ വെയിലടിക്കൂന്ന്.. അതാ
ഇവിടെയിരിക്കണ്.
എന്നുപറഞ്ഞു തന്റെ വലതുഭാഗത്തിരിക്കുന്ന ഭാര്യയെ നോക്കുന്ന രാമനമ്മാവന്‍. ശരിയാണ്
പുറത്തെ വെയില്‍ മുഴുവനും തന്റെ മുഖത്തേക്കാണ് അടിക്കുന്നത്. ആ ഭാഗത്താണെങ്കില്‍
കര്‍ട്ടണും ഇല്ല. ബസില്‍ നല്ല ചൂടും അംബികയ്ക്കും അനിതയ്ക്കും നന്നായി
വിയര്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കൂടെ മറ്റു യാത്രക്കാര്‍ക്കും. ഏ സി ഓണ്‍
ചെയ്തിരുന്നെങ്കില്‍ എന്ന് അവര്‍ ആശിച്ചുപോയി. കയ്യിലെ വെള്ളത്തിന്റെ കുപ്പി
തുറന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ട് പുഷ്പയോടായി.
രാമന്‍: നിനക്ക് വെള്ളം വേണോ…?

പുഷ്പ: വേണ്ട…

രാമന്‍: മക്കള്‍ക്ക് വേണോ..

അംബികയും അനിതയും: വേണ്ട അമ്മാവാ

എന്നു പറഞ്ഞു.

അനിത പുഷ്പ അമ്മായിയോടു ചേര്‍ന്ന് ബസിന്റെ പിന്നിലെ കമ്പി പിടിച്ചു നിന്നു.
എതിരെയുള്ള സീറ്റില്‍ വെച്ച ആ പാത്രങ്ങള്‍ എടുത്തിരുന്നെങ്കില്‍ അനിതയ്ക്ക് അതില്‍
ഇരിക്കാമായിരുന്നു. അനിത തന്റെ കയ്യില്‍ താന്‍ റെക്കോര്‍ഡ് ചെയ്ത കല്ല്യാണ വീഡിയോ
ഫോണ്‍ കാണുകയായിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ആ ബസിലേക്ക് പ്രായം പത്ത് പന്ത്രണ്ട്
തോന്നിക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടികള്‍ കയറിവന്നു. പിന്നാലെ വരുന്ന ആളെ കണ്ട് അനിത ഞെട്ടി.
അതേ തന്നെ ശല്യം ചെയ്ത ആ ആള്‍. അയാള്‍ ബസില്‍ മൊത്തെ കണ്ണോടിച്ചു. നേരെ എന്നെ
കണ്ടു. ഞാന്‍ ഞെട്ടലോടെ തലതാഴ്ത്തി. അയാള്‍ എന്റെയടുത്തേക്ക് വന്നു. എന്നെയൊന്ന്
നോക്കി. ഞാന്‍ വേഗം അയാളില്‍ നിന്ന് കണ്ണെടുത്തു മൊബൈലിലേക്ക് നോക്കി.

പുഷ്പ അമ്മായിയോടായി
അയാള്‍: എന്താ വല്ല്യമ്മേ ലാസ്റ്റായോ…?

പുഷ്പ: ങാ ആരിത്. സുരേന്ദ്രനോ… സീറ്റ് കിട്ടിയില്ലേ…

സുരേന്ദ്രന്‍: ഇല്ല വല്ല്യമ്മേ… ഞാനിവിടെ നിന്നോളാം…

എന്നുപറഞ്ഞു അനിതയെ നോക്കി അവളുടെ പിന്നാലെ നില്‍ക്കുന്ന സുരേന്ദ്രന്‍.
അപ്പോളേക്കും ആ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ അവിടേക്ക് വന്നുനിന്നു.

അപ്പോള്‍ ഇയാള്‍ ഇവരുടെ കുടുംബമാണെന്ന് അനിതയ്ക്ക് മനസിലായി അവള്‍ ഫോണില്‍ കളിച്ചു.
നല്ലരു ഭയം അവളെ പിടികൂടിയിരുന്നു.

ബസിന്റെ മുമ്പില്‍ നിന്ന്: മക്കളെ അങ്ങോട്ട് കയറി നിക്ക്.. ഇനിയും ആള് കയറാനുണ്ട്..

കൂടുതല്‍ കൂടുതല്‍ ആളുകള്‍ ബസില്‍ കയറി. നല്ല തിരക്കായി. ബസിന്റെ ഡോര്‍ അടഞ്ഞു. ഏസി
ഓണ്‍ ആയി. ബസ് സ്റ്റാട്ട് ചെയ്തു യാത്ര തുടങ്ങി. കുറച്ച് മുമ്പോട്ട് പോയ ബസില്‍
പിന്നില്‍ നിന്ന് അയാള്‍ അനിതയുടെ അരക്കെട്ടില്‍ കൈ വെച്ചു. ഞെട്ടലോടെ ഞാന്‍ മാറി.
അയാള്‍ വിടാന്‍ ഒരുക്കമല്ല. എന്നോട് അടുത്ത് ചേര്‍ന്നുനിന്നു. മുമ്പിലൊക്കെ ചെറിയ
പെണ്‍കുട്ടികള്‍. ആരും കാണാത്തത് അയാള്‍ മുതലെടുക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ബസ്
ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കെ അയാള്‍ അയാളുടെ അരക്കെട്ട് എന്റെ ചന്തിയിലേക്ക് തള്ളിവെച്ചു.
ഇടതു കൈ ബസിന്റെ മുകളിലെ കമ്പിയില്‍ പിടിച്ച് വലതു കൈകൊണ്ട് ചുരിദാറിന്റെ ടോപ്പ്
ഉയര്‍ത്തി. ഇയാള്‍ എന്താണ് ചെയ്യാന്‍ പോവുന്നത്. എനിക്കാകെ പേടിയായി. അയാള്‍ എന്റെ
ടൈറ്റ് ലെഗിന്‍സിന്റെ പുറത്തുകൂടെ കുണ്ണവെച്ച് ഉരയ്ച്ചു. ഞാന്‍ പുഷ്പ അമ്മായിയെ
നോക്കി. അവര്‍ ചെറുതായി ഉറക്കത്തിലാണ്. ഈ സന്ദര്‍ഭം അയാള്‍ മുതലെടുക്കുമെന്ന്
എനിക്കറിയാം… അയാള്‍ എന്റെ ചന്തികള്‍ ഓരോന്നും പിടിച്ചു തടവി അമര്‍ത്തി പിടിച്ചു.

ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ ചെവിയില്‍ ചുണ്ടടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സുരേന്ദ്രന്‍: എന്ത്
ചന്തിയാണ് നിനക്ക് മോളെ… ഹൂ…

അയാള്‍ അത് തുടര്‍ന്നു. വലതുകൈകൊണ്ട് ബസിലെ മുകളിലെ കമ്പിയില്‍ പിടിച്ച് ഇടതുകൈ
കൊണ്ട് എന്റെ ഇടത്തെ മുലയില്‍ അയാള്‍ പിടിച്ചു. അത് ഞാന്‍ തീരെ
പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. എന്റെ ഇടത്തെ മുല പിടിച്ചുടയ്ച്ചു. ബസിന്റെ അവസാന
ഭാഗമായതോണ്ട് ആരും ഇങ്ങോട്ട് ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല.

എന്റെ ചെവിയില്‍ ചുണ്ടടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് സുരേന്ദ്രന്‍: വെപ്പല്ല അല്ലേ… ഒറിജിനല്‍
തന്നെ…

ഇടത്തെ കൈ കമ്പിയില്‍ പിടിച്ച് വലത്തെ കൈകൊണ്ട് ടോപ്പിനുള്ളിലേക്ക് കയറ്റിയ
സുരേന്ദ്രന്‍ കമ്മീസിനു പുറകിലൂടെ വയറില്‍ തടവി. ഞാന്‍ കമ്മീസ് ചുരിദാറിന്റെ
പാന്റില്‍ ഇന്‍ ചെയ്തിരുന്നു. അയാള്‍ അത് മനസിലാക്കി. വയറിന്റെ ഭാഗത്ത് നിന്ന്
കമ്മീസ് വലിച്ച് പുറത്തിടാന്‍ നോക്കി.

ഞാന്‍ അയാളെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി. തട്ടിമാറ്റി.

സുരേന്ദ്രന്‍: ഒച്ചവെച്ച് ആളെ കൂട്ടിയാല്‍ നിനക്ക് തന്നെയാ മാനക്കേട്… കുറച്ച് സമയം
നിന്ന് താ.. ആരും അറിയാതെ ഞാന്‍ ചെയ്യേണ്ടത് ചെയ്തിട്ട് പൊയ്‌ക്കോളാം…

സുരേന്ദ്രന്‍ ഇടയ്ക്കിടെ എല്ലായിടത്തും വീക്ഷിച്ചു കമ്മീസ് പുറത്തിട്ട്
അതിനുള്ളിലൂടെ കൈ കടത്തി അനിതയുടെ പൊക്കിളില്‍ വിരലിട്ടു. അവള്‍ ഒന്ന് പുളഞ്ഞു.
നേരെ ആ കൈ പോയത് മുകളിലെ ബ്രായുടെ അടുത്തേക്ക്. ബ്രായില്‍നിന്ന് മുല
വേര്‍പ്പെടുത്താന്‍ നോക്കിയിട്ട് അയാള്‍ക്ക് സാധിച്ചില്ല..

ദയയോടെ അനിത സുരേന്ദ്രനെ നോക്കി.

സുരേന്ദ്രന്‍: ഉം നിന്നെ കൂടുതല്‍ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കുന്നില്ല… പത്തിരുപത് മിനുറ്റ്
കഴിഞ്ഞാല്‍ ഞാന്‍ ഇറങ്ങും. അതുവരെയുള്ളൂ…

അയാള്‍ തന്റെ സിബ്ബ് തുറന്ന് കുണ്ണ വെളിയിലിട്ടു. ലെഗ്ഗിന്‍സിന്റെ പുറത്തുകൂടെ
ഉരച്ചു. അത് പൂര്‍വ്വധികം ശക്തിയില്‍ ഉണര്‍ന്നിരുന്നു.
അയാള്‍ എന്റെ മുമ്പിലൂടെ കയ്യിട്ട് ലെഗിന്‍സിന്റെ പുറത്തുകൂടെ എന്റെ പൂറില്‍
പിടിച്ചു. അതില്‍ ഞാന്‍ ഞെട്ടി. ഒച്ചവെച്ച് ആളെ കൂട്ടിയാല്‍ ചിലപ്പോള്‍
നാണക്കേടാവും മിണ്ടാതിരിക്കാം. അനിത എല്ലാം സഹിക്കാന്‍ തയ്യാറായി. സുരേന്ദ്രന്‍
നല്ല നീളമുള്ള ആളായിരുന്നു. അതുപോലെ അത്യാവശ്യം തടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ലെഗിന്‍സിന്റെ മുകളിലൂടെ അനിതയുടെ തുടയില്‍ അയാള്‍ തടവി. പൂറിന്റെ ഭാഗത്ത്
ചൂണ്ടുവിരലും തള്ളവിരലും വെച്ചു ചെറുതായി പിടിച്ചു വിടാന്‍ തുടങ്ങി. അനിതയ്ക്കും
ചെറുതായി സുഖിച്ചു. ആ ഏസി ബസില്‍ അവള്‍ വിയര്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. ചുറ്റുപുറവും നോക്കി
അനിതയുടെ കഴുത്തിന്റെ പിറകില്‍ അയാള്‍ ചുംബിച്ചു. നാവിട്ടു നക്കാനും മറന്നില്ല.
ഇതെല്ലാം ഞെട്ടലോടെയാണ് അവള്‍ അനുവഭിച്ചത്. സുരേന്ദ്രന്‍ ഇപ്പോളും അനിതയുടെ
ചന്തിയിടുക്കില്‍ കുണ്ണവെച്ചുരയ്ക്കുകയായിരുന്നു. ബസ് അതിവേഗം
ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അയാള്‍ തന്റെ കൈ അനിതയുടെ പൂറിന്റെ ഭാഗത്ത്
നിന്നെടുത്ത് കുണ്ണയില്‍ പിടിച്ച് അതിവേഗം ചലിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. കുറച്ച് നേരം
അത് തുടര്‍ന്നു.

സുരേന്ദ്രന്‍: ആഹ്….

അതെ സുരേന്ദ്രന്റെ കുണ്ണയില്‍ നിന്ന് പാല്‍ ചീറ്റി. അത് അനിതയുടെ ചന്തിയുടെ ഭാഗത്ത്
വരുന്ന ചുരിദാറിന്റെ ടോപ്പില്‍ വീണു താഴോട്ട് ഒലിച്ചിറങ്ങി. കുണ്ണയിലെ അവസാന
തുള്ളിയും ആ ടോപ്പില്‍ അയള്‍ വെച്ചുരയ്ച്ചു കളഞ്ഞു. താഴ്ന്ന കുണ്ണ വേഗം അയാള്‍
ഷഡ്ഡികക്കത്താക്കി പാന്റിന്റെ സിബ്ബിട്ടു. പരിസരബോധം വീണ്ടെടുത്തു. അയാള്‍ക്ക്
പോയെന്ന് അനിതയ്ക്ക് മനസിലായി. അയാള്‍ കിടന്നു കിതച്ചു. സുരേന്ദ്രന്റെ
നിശ്വാസങ്ങള്‍ അനിത അറിഞ്ഞു. അയാള്‍ അനിതയെയും ഉറക്കംതൂക്കുന്ന പുഷ്പയെയും നോക്കി
വേഗം മുമ്പിലേക്ക് പോയി. ആശ്വാസത്തോടെ അനിത നിന്നു. ബസ് കുറച്ച് മുമ്പോട്ട് ഓടി.
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് റോഡരികില്‍ ആ ബസ് നിര്‍ത്തി. അതില്‍ നിന്ന് അയാള്‍ ഇറങ്ങി. ബസ്
യാത്ര തുടങ്ങി. റോഡരികില്‍ ഇറങ്ങിയ സുരേന്ദ്രന്‍ ബസിന്റെ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി.
പോവുന്ന ബസിന്റെ പിന്നിലേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ പിന്നിലേക്ക് നോക്കി റോഡരികില്‍
നില്‍ക്കുന്ന സുരേന്ദ്രനെ ദേഷ്യത്തോടെ നോക്കി അനിത അയാളില്‍ നിന്ന് മുഖം തിരിച്ചു.
അനിത ദീര്‍ഘമായി ശ്വാസം എടുത്തുവിട്ടു. അവള്‍ ആശ്വസിച്ചു. എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന്
അവള്‍ക്ക് ഒരു വേള സമയം എടുക്കേണ്ടിവന്നു ആലോചിക്കാന്‍. അവള്‍ ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു.
ആരും കണ്ടിട്ടില്ലാന്ന സമ്മാധാനം അവള്‍ക്കുണ്ടായി. എന്നാലും ആ ഞെട്ടല്‍ അവള്‍ക്ക്
മാറിയില്ല. അവളുടെ ദേഹം നന്നായി വിയര്‍ത്തിരുന്നു. ഇപ്പോള്‍ ഏസിയുടെ കുളിര്‍മ അവള്‍
അനുഭവിച്ചുതുടങ്ങി. അവള്‍ പുഷ്പ അമ്മായിയെ നോക്കി. ഭാഗ്യം, ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ല.
അവര്‍ തല ചാഴ്ച്ച് ഉറങ്ങുകയാണ്. ഇനി അംബികേച്ചിയോ, അമ്മാവനോ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവോ…
ഭഗവാനേ….

അവള്‍ അംബികേച്ചിയെയും അമ്മാവനെയും നോക്കി. ഇല്ല അവര്‍ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല. പക്ഷെ,
അംബികേച്ചിയുടെ മുഖം വല്ലാതായിട്ടുണ്ട്. എന്ത് പറ്റി.. ഈ കാര്യമെങ്ങാനും കണ്ടോ…?
കണ്ടാല്‍ കഥ കഴിഞ്ഞു. ഈശ്വരാ… അനിതയുടെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടി… മനസില്ലാമനസോടെ അവള്‍
അംബികേച്ചിയെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി…
അനിത ഞെട്ടി…..

എന്താണെന്നല്ലേ…? അത് അംബികേച്ചി തന്നെ പറയും….

———————————

അംബിക…

അനിതയുടെ കൂടെ ബസില്‍ കയറിയ അംബിക സീറ്റ് കിട്ടാതെ രാമനമ്മാവന്റെ അരികെ വിന്‍ഡോ
സീറ്റിലിരിക്കുന്നു. സൂര്യപ്രകാശം അവളുടെ മുഖത്ത് വല്ലാതെ അടിച്ചു. ചൂടുകൊണ്ട്
അംബിക വിയര്‍ത്തു. വെളുത്ത തൊലിക്കാരണം മറ്റുള്ളവരേക്കാള്‍ ചൂട് കൂടുതലായി
അംബികയ്ക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു. അടുത്തിരിക്കുന്ന രാമനമ്മാവന്‍ കയ്യിലെ വാട്ടര്‍
ബോട്ടിലില്‍ നിന്ന് വെള്ളം കുടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മാവന് ഏതാണ്ട്
അറുപത്തിയഞ്ച് വയസ് പ്രായമുണ്ട്. നല്ല തടിയുണ്ട്. കറുത്ത നിറമാണ്. മുണ്ടും
ഷര്‍ട്ടുമാണ് വേഷം. പുഷ്പ അമ്മായിക്ക് അറുപത് വയസ് കഴിഞ്ഞു. ക്ഷീണമുള്ളതിനാല്‍ നല്ല
മഴക്കത്തിലാണ്. പുഷ്പ അമ്മായിയെ ചാരി അനിത നില്‍ക്കുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ബസില്‍
വേറെയും കുറെ പേര്‍ വന്നുകയറി. ചൂടു വീണ്ടും കൂടി. ബസിലെ ഡോര്‍ അടഞ്ഞു. ഏസി ഓണ്‍
ചെയ്തു. ബസ് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു പുറപ്പെട്ടു. ഏസിയുടെ കുളിര്‍മ്മ എങ്ങും
വ്യാപിച്ചു. എല്ലാവര്‍ക്കും അതൊരു ആശ്വാസമായിരുന്നു. പക്ഷെ അംബികയ്ക്ക് അതൊരു
വീര്‍പ്പ് മുട്ടലായിരുന്നു. അത് എന്താണെന്നല്ലേ. അംബികയ്ക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍
മുട്ടുന്നു.

ശ്ശൊ…. എന്ത് ഇനി എന്താ ചെയ്യാ… അവള്‍ മനസില്‍ പറഞ്ഞു. ബസ് പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
രാവിലെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് ചായ കുടിച്ച് ഇറങ്ങിയതാണ്. കൂടാതെ ചെറുക്കന്റെ വീട്ടില്‍
നിന്ന് അവര്‍ തന്ന വെള്ളവും കുടിച്ചു. പെണ്ണിന്റെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് സദ്യയും രണ്ട്
കൂട്ട് പായസവും ദാഹമുള്ളതിനാല്‍ ഒരുപാട് വെള്ളവും കുടിച്ചു. ബസിലെ ഏസി ഓണ്‍
ചെയ്തപ്പോള്‍ മൂത്രശങ്ക കൂടി.

അംബിക: ഇനി എന്താ ചെയ്യാ…
മനസില്‍ പിറുപിറുത്തുകൊണ്ട് അവള്‍ ആശ്വസ്തതയോടെ ചുറ്റും നോക്കി.

ഇതുകണ്ട രാമനമ്മാവന്‍: എന്താ മോളെ… വെള്ളം വേണോ..?

താന്‍ കുടിച്ച വാട്ടര്‍ ബോട്ടിലെ വെള്ളം അംബികയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടികൊണ്ട്
രാമനമ്മാവന്‍ അത് ചോദിച്ചു.

ചെറുപുഞ്ചിരിയോടെ വേണ്ട എന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ അംബിക തലയാട്ടി. അവള്‍ അമ്മാവനില്‍
നിന്ന് തലതിരിച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കി. ബസ് അത്യാവശ്യം നല്ല വേഗത്തില്‍
പൊയ്‌ക്കോണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. മൂത്രശങ്ക അംബികയ്ക്ക് കൂടി കൂടി വരുന്നതുപോലെ
അവള്‍ക്ക് തോന്നി. പുഷ്പ അമ്മായിയെ വിളിച്ച് കാര്യം പറഞ്ഞാലോ… അംബിക ആലോചിച്ചു.
നോക്കിയപ്പോള്‍ സീറ്റില്‍ തല ചാരി ഉറങ്ങുകയാണ് അമ്മായി. അനിതയാണെങ്കില്‍
മറ്റെവിടെയോ നോക്കി നില്‍ക്കുകയാണ്. മൂത്രശങ്ക അതിരൂക്ഷമായി അംബികയ്ക്ക് തോന്നി.
പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റാത്ത അത്ര ശങ്ക. അവള്‍ തുടകള്‍ ഇറുക്കി വെച്ചു സഹിച്ചു
പിടിച്ചു. അംബിക മനസില്‍ പിറുപിറുത്തു. ഈ ബസില്‍ മൂത്രമൊഴിച്ചാല്‍ നാണക്കേടാണ്.
രാമനമ്മാവനും പുഷ്പ അമ്മായിയും അനിതയും കൂടാതെ മറ്റു യാത്രക്കാരും. കല്ല്യാണ
വീട്ടില്‍ നിന്ന് ഒഴിച്ചാല്‍ മതിയായിരുന്നു. ഇതിപ്പോ വളരെ കൂടുതലാണ്. സാധാരണ
ഇങ്ങനെയുണ്ടാവുമ്പോള്‍ പിടിച്ചു നില്‍ക്കാറാണ് പതിവ്. ഇതിപ്പോള്‍ കുറച്ച് ദൂരം
പോവണം. ഏതാണ്ട് ഒരുമണിക്കൂറിന് മുകളിലാവും നാട്ടിലെത്താന്‍. ബസ്സിറങ്ങിയാലും
വീട്ടിലേക്ക് നടന്നെത്താന്‍ അതില്‍ കുടുതലാവും. അംബികയ്ക്ക് ഒരു എത്തുംപിടിയും
കിട്ടിയില്ല. ഇതാ വീണ്ടും വരുന്നു ആ ശങ്ക. അവള്‍ തുടകള്‍ ഇറക്കി പിടിച്ചു
നിര്‍ത്തി. ആ ശങ്ക അവള്‍ക്ക് സഹിക്കാവുന്നതില്‍ അപ്പുറമായിരുന്നു. ഇതിപ്പോള്‍
രണ്ടും കഴിഞ്ഞ് മൂന്നാമത്തെ തവണയാണ് ശങ്ക വരുന്നത്. അടുത്തതില്‍ പിടിച്ചു
നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റില്ല. അംബികയ്ക്ക് ഏറെ വിഷമവും പ്രയാസവും തോന്നി. മൂത്രം പുറത്ത്
പോയാല്‍ നാണക്കേടാവും. നാണക്കേട് ഭയന്നിട്ട് കാര്യമില്ല. ബസിലുള്ളവരോട് പറഞ്ഞാല്‍
എവിടെങ്കിലും നിര്‍ത്തി തന്നാല്‍ പോയി മൂത്രമൊഴിച്ച് വരാം അംബിക തീരുമാനിച്ചു.

അംബിക: അമ്മാവാ… ബസ് എവിടെങ്കിലും നിര്‍ത്തോ…

രാമനമ്മാവന്‍: ബസ് പുറപ്പെട്ടിട്ടല്ലേ ഉള്ളൂ മോളെ… എന്ത് പറ്റി..?

അംബിക: അത് പിന്നെ..

രാമനമ്മാവന്‍: എന്താ മോളെ..

അംബിക: ഒന്നും ഇല്ല…

രാമനമ്മാവന്‍: അല്ല.. മോള്‍ക്ക് എന്തോ ഒരു പ്രയാസമുള്ളതുപോലെ ഉണ്ട്.. എന്താ..?

അംബിക: അത് പിന്നെ… ഒന്നും ഇല്ല…
അംബിക വിക്കി…

അമ്മാവന്‍: മോള് പറ… അമ്മാവനോട് പറ…

ഇനി മറച്ചുവെച്ചിട്ട് കാര്യമില്ല. അംബിക തുറന്ന് പറയാന്‍ തീരുമാനിച്ചു.

അംബിക: അത് അമ്മാവാ എനിക്ക് മൂത്രമൊഴിക്കാനുണ്ട്..

അമ്മാവന്‍: മോള് അവിടുത്ത് ഒഴിച്ചില്ലായിരുന്നോ..?

ദയനീയമായി അംബിക: ഇല്ല…

അമ്മാവന്‍: മോളെ മൂത്രം പിടിച്ചു നിര്‍ത്തുന്നത് കേടാ…

അംബിക: ബസ് എവിടെങ്കിലും നിര്‍ത്തോ…?

അമ്മാവന്‍: അങ്ങനെ നിര്‍ത്തുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല… ബസ് നിര്‍ത്തിയാലും ഏതെങ്കിലും
റോഡരികിലേ നിര്‍ത്തൂ.. ഞങ്ങള്‍ ആണുങ്ങള്‍ക്ക് പോയി മൂത്രമൊഴിക്കാം. നിങ്ങള്
പെണ്ണുങ്ങള്‍ അങ്ങനെയല്ലല്ലോ….

അംബിക: ഹാവൂ….

അംബിക വയറിനുതാഴെ കൈകൊണ്ടുപോയി സഹിച്ചുകൊണ്ട് മൂത്രം പിടിച്ചു നിര്‍ത്തുന്നു..

അമ്മാവന്‍: മോളെ ഇത് അപകടമാണ്… മോള് മൂത്രമൊഴിക്കാതെയിരിക്കുന്നത്…

അംബിക: ഞാനെന്ത് ചെയ്യും അമ്മാവാ…

അമ്മാവന്‍: സാരിയില്‍ ഒഴിച്ചാല്‍, സാരി നനയും. മാത്രമല്ല ഏസി ആയതോണ്ട്
മൂത്രത്തിന്റെ മണം എങ്ങും എത്തും.

ദയനീയമായി അംബിക: പിന്നെ എന്താ ചെയ്യാ….?

രാമനമ്മാവന്‍ ഒന്നാലോചിച്ച ശേഷം.

അമ്മാവന്‍: മോള് ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് (കയ്യിലെ വെള്ളകുപ്പി അംബികയ്ക്ക് നേരെ
കാണിച്ചുകൊണ്ട്) ഇതിലൊഴിച്ചോ…

ഞെട്ടലോടെ അതിലേക്ക് നോക്കി അംബിക: ഇതിലോ…?

അമ്മാവന്‍: അതെ.. മോളെ… അല്ലാതെ വേറെ മാര്‍ഗ്ഗമില്ല…

വീണ്ടും അംബികയ്ക്ക് മൂത്രശങ്കവന്നു.

അംബിക: ഹൂ…

അവള്‍ വീണ്ടും സഹിച്ചു പിടിച്ചു.

കയ്യിലെ ഒരു ലിറ്റര്‍ വലിപ്പമുള്ള വലിയ ദ്വാരമുള്ള ആ വാട്ടര്‍ബോട്ടില്‍ നിന്ന്
വെള്ളംകുടിച്ച് തീര്‍ക്കുന്ന രാമനമ്മാവന്‍. വെള്ളം കുടിച്ചു തീര്‍ത്തുകൊണ്ട് കുപ്പി
അംബികയ്ക്ക് നേരെ നീട്ടികൊണ്ട്

അമ്മാവന്‍: ദാ മോളെ.. ഇതിലൊഴിച്ചോ…

അംബിക: വേണ്ട… ആരെങ്കിലും കാണും അമ്മാവാ…

അമ്മാവന്‍: മോളെ.. ഇതിലൊഴിച്ചില്ലെങ്കിലാ നാണക്കേട്. മൂത്രത്തിന്റെ മണം മണത്ത്്
എല്ലാവരും ഇങ്ങോട്ട് നോക്കും. അത് പിന്നെ മോള്‍ക്ക് നാണക്കേടാ..

അംബിക: എന്നാലും

അമ്മാവന്‍: പുഷ്പ നല്ല ഉറക്കത്തിലാണ്… നമ്മളാണെങ്കില്‍ ഏറ്റവും പിന്നിലെ സീറ്റിലും.
ആരും കാണില്ല മോളെ…

അമ്മാവന്‍ പറയുന്നത് ശരിയാണെന്ന് അംബികയ്ക്ക് തോന്നി. ഇനി മൂത്രം പിടിച്ചു
നില്‍ക്കാന്‍ ആവില്ലെന്ന് അവള്‍ക്ക് ബോധ്യമായി. കാരണം ഓരോ തവണയും മൂത്രശങ്ക കൂടി
കൂടിവരുന്നു. സഹിക്കുന്നത് അവളെ സംബന്ധിച്ച് അസഹ്യമായിരുന്നു. അമ്മാവന്‍ പറഞ്ഞപോലെ
ആ വാട്ടര്‍ ബോട്ടിലില്‍ മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ അംബിക തീരുമാനിച്ചു. അമ്മാവനില്‍ നിന്ന് ആ
വാട്ടര്‍ ബോട്ടില്‍ അംബിക വാങ്ങി.

അമ്മാവന്‍: മോള് അതിലൊഴിച്ചോ.. ആരും കാണാതെ ഞാന്‍ നോക്കിക്കോളാം…

എന്നു പറഞ്ഞു സീറ്റിന് മുന്നിലേക്ക് നീങ്ങിയിരിക്കുന്ന രാമനമ്മാവന്‍. വലതുകയ്യില്‍
അമ്മാവന്‍ തന്ന കുപ്പിയുമായി മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുന്ന അംബിക. കുപ്പിയില്‍
മൂത്രമൊഴിക്കുന്നത് പ്രയാസമാണെന്ന് അംബികയ്ക്ക് തോന്നി. കാരണം അംബികയുടെ ഷഡ്ഡി
ഊരണം. അതിന് സീറ്റില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേല്‍ക്കണം. സീറ്റില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റാല്‍
കുറച്ച് മുമ്പില്‍ നില്‍ക്കുന്നവരുടെ ശ്രദ്ധ തന്നിലേക്ക് വരും. അവള്‍ നിസ്സഹായയോടെ
ഒന്നും ചെയ്യാന്‍ കഴിയാതെയിരുന്നു ആലോചിച്ചു.

അമ്മാവന്‍: എന്ത് പറ്റി മോളെ…?

അംബിക: എനിക്ക്… അത്…

അംബിക വിക്കി.

അമ്മാവന്‍: മോള് ഷെഡ്ഡി ഇട്ടിട്ടുണ്ടോ…?

അംബിക: ഉം

അംബിക മൂളി തലയാട്ടി.

അമ്മാവന്‍: മോള് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നാല്‍ മറ്റുള്ളവര്‍ ശ്രദ്ധിക്കും. ഒരു കാര്യം
ചെയ്യ് സാരി പൊക്കി വെച്ച് അഴിച്ചെടുത്തോ…

ഇതുകേട്ട് മൂളി അംബിക തന്റെ പച്ച സാരി താഴെ നിന്ന് മുകളിലേക്ക് കയറ്റിപിടിച്ചു.
പക്ഷെ നല്ല കനമുള്ള സാരിയായതിനാല്‍ സാരി താഴോട്ട് ഊര്‍ന്ന് വീഴുന്നു.

ഇതുകണ്ട് അമ്മാവന്‍: ഞാന്‍ സഹായിക്കാം മോളെ….

ആ ടൂറിസ്റ്റ് ബസിന്റെ ഇടുങ്ങിയ സീറ്റിലേക്ക് തലയിട്ട് അംബികയുടെ മുന്നിലെ സാരിയുടെ
ആ ഭാഗത്ത് പിടിച്ച് പാവാടയും സാരിയും രാമനമ്മാവന്‍ അവളുടെ മുട്ടുകാല്‍വരെ സാരി
ഉയര്‍ത്തി വെച്ചു. അംബികയുടെ വെളുത്തുതുടുത്ത അഴകാര്‍ന്ന കാലും കാല്‍മുട്ടും രാമന്‍
നായര്‍ കണ്ടു. അമ്മാവന്‍ ചെയ്യുന്നതില്‍ അംബികയ്ക്ക് നാണം തോന്നിയെങ്കിലും അവളുടെ
അപ്പോളത്തെ ആ സാഹചര്യത്തില്‍ അവള്‍ക്ക് അത് കാര്യമാക്കിയില്ല. അമ്മാവന്‍
കാല്‍മുട്ട് വരെ ഉയര്‍ത്തിവെച്ചു തന്ന സാരിയുടെയും പാവാടയുടെയും ഉള്ളിലേക്ക്
കയ്യിട്ട് ഷെഡ്ഡി ഊരാന്‍ അംബിക ശ്രമിച്ചു. അപ്പോള്‍ സാരിയും പാവാടയും
കാല്‍മുട്ടില്‍ നിന്ന് കുറച്ച് പിന്നോട്ട് മാറി. രാമന്‍ നായര്‍ അവിടേക്ക് കൊതിയോടെ
നോക്കി. അയാള്‍ക്ക് എവിടെയോ ഒരു മിന്നല്‍ പാളി. അപ്പോളേക്കും ബസില്‍ പാട്ടിട്ടു.
അംബിക ഉള്ളിലിട്ട കൈ ഷെഡ്ഡിയില്‍ പിടിച്ച് വലിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയെങ്കിലും ഷെഡ്ഡി
മാറുന്നില്ല. അവള്‍ വീണ്ടും ശ്രമിച്ചു. പരാജയപ്പെട്ടു.

അമ്മാവന്‍: എന്താ മോളെ… ഷെഡ്ഡി കിട്ടുന്നില്ലേ…

അംബിക ഇല്ലായെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടി.

അമ്മാവന്‍: ഞാന്‍ നോക്കാം മോളെ…

അംബിക: വേണ്ട അമ്മാവാ…

അമ്മാവന്‍: സാരമില്ല മോളെ.. ഇപ്പോളത്തെ അവസ്ഥയല്ലേ… നല്ല പോലെ സീറ്റിലേക്ക്
ചാരിയിരി

അവള്‍ക്ക് അമ്മാവനെ മനസ്സിലാമനസോടെ അനുസരിക്കേണ്ടിവന്നു. കാരണം, അത്രക്കുണ്ട്
അംബികയുടെ മൂത്രശങ്ക. അംബിക ബസിന്റെ സീറ്റിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു. രാമന്‍ നായര്‍
കാല്‍മുട്ടിനു മുകളിലേക്ക് ഉയര്‍ന്ന അംബികയുടെ സാരിയും പാവാടയും കണ്ടു നഗ്നമായ
അവളുടെ ആ കാല്‍മുട്ടിലേക്ക് കൊതിയോടെ നോക്കി. വണ്ണമാര്‍ന്ന തന്റെ വിരലുകളുള്ള കൈ
അംബികയുടെ വണ്ണമാര്‍ന്ന ആ രണ്ടു തുടയുടെ മുകളിലൂടെ അകത്തേക്ക് കടത്തി.

അംബിക: ഹാവൂ…

അവള്‍ അറിയാതെ ഇക്കിളിപൂണ്ടു. ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി വിനയേട്ടനല്ലാതെ ഒരാള്‍ തന്റെ
തുട കാണുന്നു, തൊടുന്നു. അതും തന്നെക്കാള്‍ നാല്‍പത് വയസിനു മുകളിലുള്ള ഒരു ആണ്.
വിനയേട്ടന്റെ അമ്മാവന്‍.
അംബികയുടെ തുടയിലൂടെ തടവി ഉള്ളിലേക്ക് കയ്യിട്ട രാമനമ്മാവന്റെ മനസില്‍ ഒരുപാട്
ചിന്തകള്‍ കൂടി. തന്റെ ഭാര്യയുടെ സഹോദരന്റെ മകന്‍ വിനയന്റെ ഭാര്യയാണ് അംബിക. ഇവളെ
കെട്ടികൊണ്ടുവന്ന കാലംമുതല്‍ താന്‍ ഈ മാദകതിടമ്പിനെ കൊതിയോടെ നോക്കിയിട്ടുണ്ട്.
തനിക്ക് ആയ കാലത്ത് ഇവളെ പോലത്തെ ഒന്നിനെ കിട്ടിയില്ലല്ലോ എന്ന വിഷമവും
ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാലും തറവാട്ടിലേക്ക് കെട്ടികൊണ്ടുവന്ന ഈ മാദകതിടമ്പിനെ കാണാന്‍
എത്ര തവണ താന്‍ ആ വീട്ടില്‍ പോയിരിക്കുന്നു. വീട്ടില്‍ മാക്‌സിയിട്ട്
നില്‍ക്കുന്നത് കണ്ടാല്‍ തന്നെ സാധനം ഉയരും. വിനയനും വിനോദിനും എന്നോട് നല്ല
ബഹുമാനമാണ്. ആ ബഹുമാനത്തിന് പിന്നില്‍ ഒരു കാരണമുണ്ട്. അവള്‍ ടൗണില്‍ കച്ചവടം
ചെയ്യുന്ന കട എന്റേതാണ്. നാളിതുവരെ ഞാന്‍ വാടകയൊന്നും വാങ്ങിയിട്ടില്ല. കൂടാതെ
അവര്‍ താമസിക്കുന്ന ആറ് ഏക്കറോളം വീടും സ്ഥലത്തിനും ഒരവകാശം രാമനമ്മാവനുമുണ്ട്..
അത് ഞാനിത് വരെ ചോദിച്ചിട്ടില്ല. അതാണ് ആ ബഹുമാനത്തിന് കാരണം. ഇന്ന് ബസില്‍
ഇടതുഭാഗത്ത് വന്നിരുന്നപ്പോള്‍ തന്നെ രാമന് എന്തെന്നില്ലാത്ത സന്തോഷം തോന്നി. തന്റെ
ഇടത്തെ കാലിന്റെ തുടയില്‍ അംബികയുടെ വലത്തെ കാല്‍തുട അമര്‍ന്നപ്പോള്‍ തന്നെ
അയാള്‍ക്ക് ഒരു സുഖാനുഭൂതി ലഭിച്ചിരുന്നു. ഇങ്ങനെയൊരു അവസരം ഇനി ജീവിതത്തില്‍
കിട്ടില്ല. കാത്തിരുന്ന നാള്‍ ഇതുതന്നെ. രാമന്‍ മനസില്‍ ചിന്തിച്ചു. അവസരം
മുതലെടുത്തേ മതിയാവൂ… അയാള്‍ അംബികയുടെ തുടയിലൂടെ തഴുകി. പക്ഷെ, വെണ്ണമാര്‍ന്ന
തുടുത്ത ആ തുട തഴുകാന്‍ സമയം അധികം ലഭിച്ചില്ല. ആ തുടയുടെ സംഗമസ്ഥലത്തെത്തി. അതേ
ഷെഡ്ഡിയുടെ ആ ഭാഗം വരുന്നത് അംബികയുടെ പൂറിന്റെ ഭാഗത്താണ്. വിനയന് മാത്രമേ ഇവളുടെ
എന്തൊക്കെ കാര്യങ്ങള്‍ എവിടെയൊക്കെയാണെന്ന് അറിയൂ… അതിപ്പോള്‍ താന്‍ തൊടുന്നു. ആ
കളിച്ചെന്ന് തന്റെ വിരലിനടുത്ത്. രാമനമ്മാവന്‍ ആ ഭാഗത്ത് വലതു കയ്യിലെ
ചൂണ്ടുവിരലുകൊണ്ടും തള്ളവിരലുകൊണ്ടും അമര്‍ത്തി.

അംബിക: ഹാാ…

അറിയാതെ പറഞ്ഞു.. അതെ അവിടെ രോമമുണ്ടെന്ന് രാമന് മനസിലായി. അയാള്‍ മുകളിലേക്ക്
കൈകൊണ്ടുപോയി. അരയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയ കൈ ഷെഡ്ഡിയുടെ മുകളിലെ ഇലാസ്റ്റിക്കില്‍ വെച്ചു
താഴോട്ട് താഴ്ത്തി. ഇല്ല കിട്ടുന്നില്ല. വീണ്ടും പിടിച്ചു വലിച്ചു. ഇല്ല
ഷെഡ്ഡിവരുന്നില്ല. രാമന്‍ നായര്‍ താഴോട്ട് കൈകൊണ്ടുപോയി. തുടയുടെ സംഗമസ്ഥാനത്ത്
അംബികയുടെ ഇടത്തെ തുടയുടെ ഭാഗത്തുള്ള ഷെഡ്ഡി താഴെ ഭാഗത്തൂടെ നാലുവിരലുകള്‍
ഷെഡ്ഡിയിലേക്ക് കടത്തി.

അംബിക: ഹൂൂൂൂ…. ഹാാ…

അതെ അംബികയുടെ രോമമാര്‍ന്ന നഗ്നമായ പൂറിനുതാഴെയാണ് രാമന്‍ നായരുടെ ആ നാലിവിരലുകളും
വന്നത്. അയാള്‍ തള്ളവിരന്‍ അംബികയുടെ വലത്തെ തുടയുടെ ഷെഡ്ഡിയും ഉള്ളിലേക്ക്
കടത്തി..

അംബിക: ഹാാ…

അവള്‍ മൂത്ര ശങ്ക മറന്നിരുന്നു.. തന്റെ പൂറില്‍ വിനയേട്ടനല്ലാത്ത ഒരാള്‍
തൊട്ടിരിക്കുന്നു. രാമന്‍ അംബികയുടെ പൂറില്‍ ആ ബലമാര്‍ന്ന തടിച്ച വിരലുകള്‍
തിരിച്ചുവെച്ചു ഒന്ന് തടവി. അംബിക പുളഞ്ഞു. ഷെഡ്ഡി താഴോട്ട് വലിക്കാന്‍ രാമന്‍
നായര്‍ ശ്രമിച്ചു. വരുന്നില്ല. അയാള്‍ കിതച്ചുകൊണ്ട് അംബികയോട് പതുകെ..

അമ്മാവന്‍: മോളെ, ചന്തിയൊന്ന് ഉയര്‍ത്ത്

ബോധത്തില്‍ നിന്ന് വീണ്ടെടുത്ത് അംബിക വലത്തെ ചന്തിയൊന്നുയര്‍ത്തി. രാമന്‍ ഷെഡ്ഡി
വലിച്ചു. വലതുഭാഗത്തെ ഷെഡ്ഡി വലതുചന്തിയില്‍ നിന്ന് താഴോട്ട് നീങ്ങി. ഇടത്തെ
ഭാഗത്തെ ചന്തിയിലെ ഷെഡ്ഡി വലിച്ചുകൊണ്ട്

അമ്മാവന്‍: മോളെ.. ചന്തിയൊന്ന്…

അപ്പോളും അമ്മാവന്റെ സ്വരത്തിലെ വിരയല്‍ അംബിക തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവള്‍ ഇടത്തെ ചന്തി
പൊക്കി. രാമന്‍ നായര്‍ ഷെഡ്ഡി വലിച്ചു. അതാ അംബികയുടെ ഇടത്തെ ചന്തിയില്‍ നിന്ന്
ഷെഡ്ഡി നീങ്ങിയിറങ്ങി. രാമന്‍ നായര്‍ അംബികയുടെ തുടയിലൂടെ ഷെഡ്ഡി വലിച്ച് താഴ്ത്തി.
കാല്‍മുട്ട് വരെ എത്തിയ ഷെഡ്ഡിയിലേക്ക് രാമന്‍ നോക്കി. അംബിക ധരിച്ച ചുവന്ന ഷെഡ്ഡി
അയാള്‍ കണ്ടു. അത് മുട്ടിന് താഴേക്ക് നീക്കിയിട്ടു. അംബിക വേഗം കുപ്പി
തുടയിടയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

അതുകണ്ട് അമ്മാവന്‍: താ മോളെ…

അംബിക: വേണ്ട അമ്മാവാ.. ഞാന്‍ വെച്ചോളാം.

അമ്മാവന്‍: സാരല്ല്യ മോളെ…

എന്നു പറഞ്ഞു കുപ്പി വാങ്ങി അംബികയുടെ തുടയിടുക്കിലേക്ക് ആ വാട്ടര്‍ ബോട്ടില്‍
കയറ്റി വെയ്ക്കുന്നു.

അമ്മാവന്‍: മോളെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയിരിക്ക്…

മുട്ടുവരെ ഉയര്‍ത്തിവെച്ച സാരിയും മുട്ടിനു താഴേക്ക് കാല്‍പ്പാദം വരെ ഇറങ്ങി
കിടക്കുന്ന ഷെഡ്ഡിയുമായി അംബിക മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയിരുന്നു. അംബികയുടെ കാല്‍പാദം വരെ
ഇറങ്ങിക്കിടക്കുന്ന ഷെഡ്ഡി കുനിഞ്ഞ് നിന്ന് കാലില്‍നിന്നെടുത്ത് താനിരിക്കുന്ന
സീറ്റിന്റെ പിന്നിലേക്ക് ആരും കാണാതെ വെച്ചു. മുന്നോട്ട് നീങ്ങിയിരിക്കുന്ന
അംബികയുടെ ചന്തിയില്‍ അമ്മാവന്‍ തന്റെ ഇടതു കൈ അവളുടെ പിന്നിലൂടെ ഇട്ട് ചന്തിയില്‍
പിടിച്ച് മുന്നോട്ട് തള്ളി. നല്ല മാര്‍ദ്ദവമുള്ള അംബികയുടെ ചന്തിയില്‍ അമ്മാവന്‍
കൈവിരലുകൊണ്ട് തടവി. അതെല്ലാം അംബിക അറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ അവള്‍ അതില്‍
പ്രതികരിക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥയില്‍ അല്ലായിരുന്നു. സീറ്റിനു മുമ്പിലേക്ക്
നീങ്ങിയിരുന്ന അംബികയുടെ പൂറിന് മുമ്പിലേക്കായി അമ്മാവന്‍ തുറന്ന വാട്ടര്‍
ബോട്ടിലിന്റെ ദ്വാരം അടുപ്പിച്ചുവെച്ചു. കുപ്പിയുടെ ദ്വാരം പൂറിലാണോ എന്ന്
ഉറപ്പുവരുത്താന്‍ അമ്മാവന്‍ തന്റെ വലതുകയ്യില്‍ പിടിച്ച ആ കുപ്പിയുടെ മുകളിലേക്ക്
കൈവിരല്‍ കൊണ്ടുപോയി അംബികയുടെ നഗ്നമായ രോമാവൃതമായ പൂറില്‍ വിരല്‍കൊണ്ട് തടവി. ഒരു
വിരല്‍ കടത്തി കറക്കി.

അംബിക: ആഹ്….

അവളില്‍ വികാരവും മൂത്രശങ്കയും ഒരുപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു. അംബികയുടെ പൂറിനുള്ളിലെ
വഴുവഴപ്പ് രാമനമ്മാവന് മനസിലായി. അവള്‍ക്ക് പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ ആയില്ല. മൂത്രം
ശൂ… ശൂ… എന്ന ശക്തിയോടെ അമ്മാവന്‍ നീട്ടിപിടിച്ച ആ കുപ്പിയിലേക്ക് വന്നു വീണു.
അംബികയുടെ മൂത്രം താന്‍ പിടിച്ച കുപ്പിയിലേക്ക് വീഴുന്നത് അമ്മാവന്‍ അറിഞ്ഞു.
അയാള്‍ ചുറ്റും നോക്കി ആരും കാണുന്നില്ല. അംബിക കണ്ണടച്ചു ഇരുന്നു. മൂത്രം
പോവുംതോറും അവള്‍ ഒരാശ്വാസം കൊണ്ടു. അംബികയുടെ മൂത്രം വീണ കുപ്പിക്ക് ഭാരം
കൂടുന്നത് അമ്മാവനറിഞ്ഞു. ആ കുപ്പിയില്‍ അംബികയുടെ മൂത്രം വന്നു വീഴുകയാണ്.
അംബികയുടെ അവസാന തുള്ളി മൂത്രവും ആ കുപ്പിയില്‍ വന്നുവീണു. അംബിക കണ്ണു തുറന്ന്
ആശ്വാസംപോലെ അമ്മാവനെ നോക്കി.

അമ്മാവന്‍: മൂത്രം മുഴുവനും ഒഴിച്ചോ മോളെ…

അമ്മാവനോട് ചെറുനാണത്തോടെ അംബിക ചിരിച്ചുതലയാട്ടി. അവളെ ഇപ്പോള്‍ ചെറുതായി നാണം
പിടിക്കൂടിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. ഇതുകേട്ട് അമ്മാവന്‍ അംബികയുടെ തുടയിടുക്കില്‍
നിന്ന് ആ കുപ്പി വെളിയിലിടുത്തു. അതിലേക്ക് നോക്കി. ആ കുപ്പിയുടെ മുക്കാല്‍
ഭാഗത്തോളം അംബികയുടെ മൂത്രം ഉണ്ടായിരുന്നു. കുപ്പിയുടെ മുകളില്‍ നല്ല പതയുണ്ട്.
മഞ്ഞനിറമുള്ള അംബികയുടെ മൂത്രം പതയ്ക്ക് താഴെ അമ്മാവന്‍ കണ്ടു. അയാള്‍ സീറ്റില്‍
വെച്ച മൂടിയെടുത്ത് അത് മൂടി താനിരിക്കുന്ന സീറ്റിന്റെ പിന്നിലേക്ക് വെച്ചു. തന്റെ
വലതു കയ്യിലെ വിരലില്‍ അംബികയുടെ കുറച്ച് മൂത്രം ആയിട്ടുണ്ട്. വേഗം അരയില്‍ നിന്ന്
ടവ്വലെടുത്ത് അത് തുടച്ചു.

ടവ്വലില്‍ തന്റെ വിരലുകള്‍ തുടച്ചുകൊണ്ട് അമ്മാവന്‍: മോളെ പൂറ് തുടയ്‌ക്കേണ്ടേ…

ഇതുകേട്ട് അംബിക നാണിച്ചു തലതാഴ്ത്തി. തന്റെ അമ്മാവനില്‍ നിന്ന് പൂറ് എന്ന വാക്ക്
അവള്‍ ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി കേള്‍ക്കുകയായിരുന്നു.

അമ്മാവന്‍: തുടയ്‌ക്കേണ്ടേ… ഞാന്‍ തുടച്ച് താരം

ഞെട്ടലോടെ അമ്മാവനെ തടഞ്ഞുകൊണ്ട് അംബിക: വേണ്ട.. ഞാന്‍ തുടച്ചോളാം.

നിരായനായികൊണ്ട് അമ്മാവന്‍: ന്നാ മോള് തുടയ്ക്ക്…. ദാ ടവ്വല്

അമ്മാവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു നാണത്തോടെ അംബിക: വേണ്ട…. തുടയ്‌ക്കേണ്ട..

അമ്മാവന്‍: വൃത്തിക്കേടാ മോളെ… ഉം തുടയ്ക്ക്

എന്നു പറഞ്ഞ് ടവ്വല് നീട്ടുന്ന അമ്മാവന്‍. മനസ്സില്ലാമനസോടെ വലതു കൈകൊണ്ട് ആ ടവ്വല്
വാങ്ങി അംബിക തുടയിടുക്കിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി പൂറിതള്‍ ഭാഗത്ത് തുടച്ചു. അമ്മാവന്‍
പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്. കുറച്ച് മൂത്രം തട്ടി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട് അവിടെ. അവിടെയെല്ലാം
അംബിക നന്നായി തുടച്ചു. ആ ടവ്വല് അമ്മാവന് കൊടുത്തു. അയാള്‍ അത് വാങ്ങി കയ്യില്‍
പിടിച്ചു. അംബിക മുട്ടുവരെ ഉയര്‍ന്ന സാരിയും പാവാടയും കാല്‍പാദങ്ങളിലേക്ക് താഴ്ത്തി
സീറ്റില്‍ നിവര്‍ന്നിരുന്നു. അപ്പോളാണ് തന്റെ ഷെഡ്ഡിയുടെ കാര്യം ഓര്‍മ്മ വന്നത്.
അത് നേരത്തെ അമ്മാവന്‍ എടുത്ത കാര്യം അംബികയ്ക്ക് ഓര്‍മ്മവന്നു. അമ്മാവനോട്
ചോദിക്കാന്‍ അവള്‍ക്ക് ഒരു മടി. പക്ഷെ ചോദിച്ചല്ലേ പറ്റൂ..

അമ്മാവനെ നോക്കി അംബിക: അമ്മാവാ.. ന്റെ..

അമ്മാവന്‍: എന്താ മോളെ…?

അംബിക: അത് പിന്നെ.. അമ്മാവാ… എന്റെ ഷെഡ്ഡി…

അമ്മാവന്‍: അത് എന്റെയടുത്ത് ഉണ്ട് മോളെ,

അംബിക: താ അമ്മാവാ എന്റെ ഷെഡ്ഡി….

അമ്മാവന്‍: ഷെഡ്ഡി ഊരിയപോലെയല്ല, ഇരുന്ന് ഇടാന്‍ കഴിയില്ല. ഇറങ്ങാന്‍ നേരത്ത് തരാം…

അമ്മാവന്‍ പറയുന്നത് ശരിയാണെന്ന് അംബികയ്ക്ക് തോന്നി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അമ്മാവന്‍
കയ്യിലുള്ള ആ ടവ്വലെടുത്തു. അംബികയുടെ പൂറ് തുടച്ച് മൂത്രംകൊണ്ട് നനഞ്ഞ ആ
ടവ്വലിന്റെ ഭാഗം അയാള്‍ നിര്‍ത്തി. അംബിക അതിലേക്ക് നോക്കി. അതില്‍ ഒരു രോമം
കിടക്കുന്നത് അമ്മാവനും അംബികയും കണ്ടു. ആ ഒരു രോമം കയ്യിലെടുത്ത് അംബികയെ
കാട്ടികൊണ്ട്

അമ്മാവന്‍: ദേ.. കണ്ടില്ലേ… മോളുടെ അവിടുത്തെ രോമം….

ഇത് കണ്ടും കേട്ടും അംബികയ്ക്ക് ആകെ നാണംവന്നു. അവള്‍ തലതാഴ്ത്തി. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ്
ആ മൂത്രം തുടച്ച ടവ്വലിന്റെ ഭാഗം അമ്മാവന്‍ മണക്കുന്നു. അതെ അത് തോന്നലല്ല
സത്യമാണെന്ന് അംബികയ്ക്ക് മനസിലായി. അയാള്‍ അതില്‍ ചുംബിക്കുന്നു നക്കുന്നു.
വായയിലിട്ട് ഊമ്പുന്നു. അംബിക ഞെട്ടലോടെ അത് നോക്കിയിരുന്നു. ഇത് ആരെങ്കിലും
കാണുന്നുണ്ടോ എന്നറിയാന്‍ അംബിക ചുറ്റും കണ്ണോടിച്ചു. അപ്പോളേക്കും ബസിലിട്ട
പാട്ടില്‍ എല്ലാവരും ലയിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. ഉയര്‍ന്ന സീറ്റായതുകൊണ്ട് ആരും
ഇതൊന്നും കാണുന്നില്ല സമാധാനം അംബികയ്ക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നു. അനിതയുടെ ഭാഗത്തുകൂടെ
അംബിക നോക്കി. അനിതയുടെ കാഴ്ച കണ്ട് അംബിക ഞെട്ടി. അതാ അവളുടെ മാറിടത്തില്‍
ഒരാണിന്റെ കൈ. അയാള്‍ അനിതയുടെ മുല പിടിച്ചുടയ്ക്കുന്നു. ആരാ അത്.. സംശയത്തോടെ
അംബിക അങ്ങോട്ട് നോക്കി. അതെ സുരേന്ദ്രേട്ടന്‍. നമ്മുടെ ബന്ധുക്കാരന്‍ തന്നെ.
ശ്ശൊ.. അങ്ങേര്‍ക്ക് അനിത ആരാണെന്ന് അറിയില്ലേ…? അംബിക ഒരുവേള അത് ചിന്തിച്ചു.

ടവ്വലിന്റെ ആ ഭാഗം നക്കികൊണ്ട് അമ്മാവന്‍: മോളെ അവിടെ നല്ല മണമാണല്ലോ….?

ഇതുകേട്ട് അമ്മാവനെ ഞെട്ടലോടെ നോക്കുന്ന അംബിക. തന്റെ മൂത്രമായ ഭാഗം മുഴുവന്‍
നക്കിയ ടവ്വല്‍ കീശയിലേക്കിടുന്ന അമ്മാവനെ കണ്ട് അവള്‍ ഞെട്ടി. കുറച്ച് നേരത്തെ
അംബിക ഒഴിച്ച് വെച്ച മൂത്രത്തിന്റെ കുപ്പിയെടുത്ത് തുറക്കുന്ന അമ്മാവനെ ഞെട്ടലോടെ
അംബിക നോക്കിയിരുന്നു. തുറന്ന കുപ്പിയിലെ മൂത്രം മണക്കുന്ന അമ്മാവന്‍. അംബിക
ഞെട്ടലോടെ അതും നോക്കി കണ്ടു.

അമ്മാവന്‍: മോളെ മൂത്രത്തിന് നല്ല മണം…

അംബിക തലതാഴ്ത്തി. അംബികയെ വീണ്ടും ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മാവന്‍ ആ തുറന്ന കുപ്പിയിലെ
മൂത്രം കുടിക്കുന്നു. അത് അംബികയില്‍ ഒരു ആളല്‍ ഉണ്ടാക്കി. തന്റെ മൂത്രം ആദ്യമായി
ഒരാള്‍ കുടിക്കുന്നു. അതും തന്റെ മുമ്പില്‍ വെച്ച്. വിനയേട്ടന്റെ അമ്മാവന്‍. മൂത്രം
കുടിച്ച് അംബികയോടായി
അമ്മാവന്‍: മോളെ മൂത്രത്തിനും നല്ല രുചിയാ…

എന്നു പറഞ്ഞു ചിരിച്ചു ചുണ്ടുതുടയ്ക്കുന്ന അമ്മാവന്‍. അറുപ്പോടെ അംബിക അയാളെ
നോക്കി. കൂടാതെ അയാള്‍ക്ക് വലതുഭാഗത്തിരിക്കുന്ന പുഷ്പ അമ്മായിയെയും നോക്കി. പാവം
അമ്മായി ഇതൊന്നും അറിയാതെ സീറ്റിലിരുന്ന് ഉറങ്ങുകയാണ്. അംബികയ്ക്ക് അമ്മാവനോട്
അറുപ്പ് തോന്നി. അയാള്‍ കുപ്പി മൂടി തന്റെ സീറ്റിന് പിറകിലേക്ക് വെച്ചു. ഇതുകണ്ട്
അംബിക വെറുപ്പോടെയും അറുപ്പോടെയും മുഖം ഇടതുഭാഗത്തേക്ക് തിരിച്ചു. ബസിന്റെ
ഗ്‌ളാസിലൂടെ പുറത്തെ കാഴ്ചകള്‍ നോക്കിയിരുന്നു. കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് അംബികയെ
ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അമ്മവന്‍ തന്റെ ഇതടത്തെ കൈയുടെ മുട്ട് അംബിയുടെ മുലയിലേക്ക് തട്ടി
അവളുടെ മുമ്പിലുള്ള മുമ്പിലെ സീറ്റിന്റെ പിന്നിലെ കമ്പിപിടിച്ചു. ഞെട്ടലോടെ അംബിക
അമ്മാവനെ നോക്കി. അംബികയിലേക്ക് അയാള്‍ ചേര്‍ന്നിരുന്നു. ഞെട്ടലോടെ അംബിക അയാളെ
നോക്കി. അയാള്‍ തന്റെ വലത്തെ കൈകൊണ്ടുപോയി അംബികയുടെ ഇടത്തെ ഭാഗത്തെ പച്ച സാരി
വയറിന്മേല്‍നിന്ന് മാറ്റി. വെളുത്തു തുടുത്ത് സ്വല്‍പം പുറത്ത് കാണുന്ന ആ വയറില്‍
വലതുകയ്യിലെ വിരലുകൊണ്ട് തടവി. അംബിക അത് തടഞ്ഞു.

അംബിക: അമ്മാവാ…

അയാള്‍ മുകളിലേക്ക് കൈകൊണ്ടുപോയി പച്ച ബ്‌ളൈസില്‍ തിങ്ങി നില്‍ക്കുന്ന അംബികയുടെ
ഇടത്തെ മുലയില്‍ വലതുകൈകൊണ്ട് പിടിച്ചു.

ഞെട്ടലോടെ കുറച്ച് ദേഷ്യത്തോടെ അംബിക: വിട് അമ്മാവാ…

അമ്മാവന്‍: എന്തൊരു മുലയാണ് മോളെ നിനക്ക്…

അമ്മാവന്‍ വലതുകൈകൊണ്ടുപോയി അംബികയുടെ തലപിടിച്ച് വലത്തോട് അടുപ്പിച്ച് അംബികയുടെ
മുഖത്ത് ചുംബിച്ചു.

ഇഷ്ടപ്പെടാതെ കൈ തട്ടിമാറ്റികൊണ്ട് ദേഷ്യത്തോടെ അംബിക: വിടൂ അമ്മാവാ….

ഇതുകേട്ട് തന്റെ വലതുകൈകൊണ്ട് അംബികയുടെ വലതുകൈപിടിച്ച് മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക്
കൊണ്ടുപോയി കുണ്ണയില്‍ പിടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്

അമ്മാവന്‍: പിടിച്ച് താ മോളെ…

ദേഷ്യത്തോടെ അംബിക: ്അമ്മാവാ എന്താ ഇത്… ഞാന്‍ നിങ്ങളെ അനന്തരവളാ.. അത് മറക്കരുത്…

അമ്മാവന്‍: ആ തോന്നല്‍ നിനക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ നീ ഇവിടെ വന്നിരിക്കോ… ഞാന്‍
വിളിച്ചിട്ടാണോ നീ ഇവിടെ വന്നിരുന്നേ…

ഇതുകേട്ട് അംബിക ആലോചിച്ചു. ശരിയാണ് തന്റെ അടുത്താണ് തെറ്റ്. ഇവിടെ
വന്നിരിക്കേണ്ടിയില്ലായിരുന്നു.

അമ്മാവാന്‍: തുട കാണിച്ച് മനുഷ്യന്റെ സമനില തെറ്റിച്ചല്ലോ നീ….

അംബിക ഒന്നും മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്ക് നോക്കി.

അമ്മാവന്‍: നിന്നെയൊക്കെ കണ്ടാല്‍ ഏത് കിളന്റെ സാധനം പൊങ്ങും…

ചുറ്റുപുറവും ഒന്ന് കണ്ണോടിച്ച് അമ്മാവന്‍ തന്റെ ഇടതുകൈകൊണ്ട്
നിക്കറിനുള്ളില്‍നിന്ന് കുണ്ണ വലിച്ച് പുറത്തിട്ടു. അംബികയുടെ കൈപിടിച്ചു
മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി.

ബലംപിടിച്ചു നിസ്സഹായായികൊണ്ട് അംബിക: അമ്മാവാ ആരെങ്കിലും കാണും…

അമ്മാവന്‍: ആരും കാണില്ലെടീ… നീ പിടിക്ക്

അംബികയുടെ കൈ മുണ്ടിനുള്ളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അയാളുടെ ആ തടിച്ച കുണ്ണയില്‍
അംബികയുടെ കൈകള്‍ കൊണ്ട് പിടിപ്പിച്ചു. അംബിക ഒന്ന് ഞെട്ടി. തടിച്ച് ചൂടുള്ള
ഉറപ്പുള്ള ഒരു മാംസകഷ്ണത്തില്‍ പിടിച്ചപോലെ തോന്നി. അതിന് നല്ല വണ്ണമുണ്ട്. തന്റെ
കുണ്ണയില്‍ പിടിച്ച അംബികയുടെ കൈ മുണ്ടുകൊണ്ട് മറച്ചുകൊണ്ട്

അമ്മാവന്‍: അടിച്ച് താ മോളെ…

അംബിക മനസില്ലാമനസോടെ അത് ചെയ്യേണ്ടിവന്നു. അവള്‍ക്കും എന്ത്
ചെയ്യണമെന്നറിയില്ലായിരുന്നു. എങ്ങനെയെങ്കിലും വീട് എത്തിയാല്‍ മതിയെന്നായിരുന്നു.
പക്ഷെ ഇനിയും കുറെ പോവാനുണ്ട്. വിനയേട്ടന്റെ കുണ്ണ പിടിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ ഇത്രയും
പ്രായം ചെന്ന ഒരാളെ കുണ്ണ തന്റെ കൈകള്‍ കൊണ്ടി പിടിപ്പിക്കുന്നത് ആദ്യം.
ജീവിതത്തില്‍ ഇങ്ങനെ ഒരു അവസ്ഥ വരുമെന്ന് അംബിക ആലോചിച്ചില്ല. വിനയേട്ടന്റെ
കുണ്ണപോലെയല്ല ഇയാളുടേത്.. അതിന് നല്ല വലിപ്പവും വണ്ണവുമുണ്ടെന്ന് അംബികയ്ക്ക്
മനസിലായി. ചമ്പകശേരി നായര്‍ തറവാട്ടിലെ മൂത്ത മരുമകള്‍ അംബികയ്ക്ക്
അറുപത്തിയഞ്ചുകാരനായ കിളവന്റെ കുണ്ണയില്‍ പിടിക്കേണ്ടി വന്നത് യോഗം. അംബികയുടെ
വെളുത്ത വലതു കൈയില്‍ ഇപ്പോള്‍ രാമനമ്മാവന്റെ കറുത്ത കറുമാടി കുണ്ണയാണ്. അയാള്‍ക്ക്
അത് സ്വപ്‌നം കാണുന്നതിനുമപ്പുറമായിരുന്നു. അയാളെ കുണ്ണ വീണ്ടും ബലം വെച്ചു. അംബിക
ഇതറിഞ്ഞു. അമ്മാവന്‍ കുണ്ണയിലുള്ള അംബികയുടെ കൈ താഴോട്ടും മുകളിലോട്ടും
ചലിപ്പിക്കാന്‍ തുടങ്ങി. പെട്ടെന്ന് ബസ് നിര്‍ത്തി. ആരോ ഇറങ്ങാനുണ്ട്. അപ്പോള്‍
അമ്മാവന്‍ അടി നിര്‍ത്തി. ഞാന്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. മുന്നിലെ ഡോര്‍
തുറന്ന് ആരോ ഇറങ്ങി. ഇറങ്ങിയ ആളെ അംബിക കണ്ടു. അതെ സുരേന്ദ്രേട്ടന്‍.. അവള്‍ക്ക്
അനിതയുടെ മുല അയാള്‍ പിടിച്ച കാര്യം ഓര്‍മ്മ വന്നു. പക്ഷെ അതിനേക്കാള്‍ വേവലാതി
തന്റെ വലതുഭാഗത്തിരിക്കുന്ന അമ്മാവന്റെ കുണ്ണയില്‍ പിടിച്ച തന്റെ
വലതുകയ്യിലായിരുന്നു. ബസ് വീണ്ടും പുറപ്പെട്ടു. അമ്മാവന്‍ വീണ്ടും കുണ്ണയിലുള്ള
അംബികയുടെ കൈ ചലിപ്പിച്ചു. അവള്‍ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. ആ ഏസിയിലും അംബിക
വിയര്‍ത്തൊലിക്കുകയായിരുന്നു. അമ്മാവന്‍ അംബികയുടെ കൈകൊണ്ട് തന്റെ കുണ്ണയില്‍
പതുക്കെ പതിക്കെ ചലിപ്പിച്ചു. അംബികയ്ക്ക് സമ്മതിച്ചുകൊടുക്കവെ
നിവര്‍ത്തിയുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ.. അവള്‍ അമ്മാവന്റെ ചലനത്തിനനുസരിച്ച് കൈകള്‍
വിട്ടുകൊടുത്തു.
———————————————–
അനിതയുടെ ശ്രദ്ധ ഈ സമയത്താണ് ഇവരിലേക്ക് എത്തിയത്. അത് അനിതയില്‍ ഞെട്ടലുണ്ടാക്കി.
അംബികേച്ചി അറിഞ്ഞുകൊണ്ടാണോ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. അവള്‍ സംശയിച്ചു. ഇടംകണ്ണിട്ട്
അനിത അത് നോക്കികണ്ടു. അംബികേച്ചിക്ക് അതില്‍ താല്‍പര്യമില്ലാന്ന് അനിതയ്ക്ക്
മനസിലായി. കാരണം അംബികേച്ചി പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരിക്കുകയാണ്. പത്തിരുപത്
മിനുറ്റിനു മുകളില്‍ അമ്മാവന്‍ ഇതു ചെയ്തു. ആരും കാണുന്നില്ലാന്നുള്ള ബോധ്യത്തില്‍
അമ്മാവന്‍ അംബികയെകൊണ്ട് വാണമടിപ്പിച്ചു. പിന്നെ അയാള്‍ ആ ചലനത്തിന് വേഗതകൂട്ടി.
അതെ അംബികയുടെ കൈ മുറുകെ പിടിപ്പിച്ചു വേഗത്തില്‍ കുലുക്കി. കുറച്ച് സമയം അത്
തുടര്‍ന്നു. അംബിക പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. അമ്മാവന് എവിടെയൊക്കെയോ തരിപ്പ്
അനുഭവപ്പെട്ടു. അയാള്‍ക്ക് പിടിച്ചു നില്‍ക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല..

അമ്മാവന്‍: ഹാാ ഉഫ്….

അതാ അമ്മാവന്റെ കുണ്ണയില്‍ നിന്ന് പാല്‍ ചീറ്റുന്നു. അംബികയുടെ വലത്തെ കയ്യിലേക്ക്
അയാള്‍ അത് ചീറ്റിച്ചു. തന്റെ വലതുകയ്യില്‍ ചൂടുള്ള ഒരു ദ്രാവകം വന്നത് അംബിക
അറിഞ്ഞു. അമ്മാവന്‍ അവസാന പാല്‍ തുള്ളി മുഴുവനും അംബികയുടെ കയ്യിലേക്കൊഴിച്ചു.
അമ്മാവന്‍ നന്നായി കിതച്ചു. അംബിക പുറത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു.
മുണ്ടിനുള്ളില്‍ നിന്ന് അംബികയുടെ വലതുകൈയെടുത്ത് അംബികയുടെ പച്ചസാരിയുടുത്ത
മടിയിലേക്ക് വെച്ചു. താഴ്ന്ന കുണ്ണ അയാള്‍ നിക്കറിനുള്ളിലേക്കിട്ടു, സീറ്റിലേക്ക്
ചാരിയിരുന്നു. തന്റെ വലതു കൈ മോചിപ്പിച്ചതറിഞ്ഞ അംബിക മടിയിലേക്ക് നോക്കി ഞെട്ടി.
അതെ തന്റെ കയ്യില്‍ അമ്മാവന്റെ ശുക്‌ളം വീണിരിക്കുന്നു. തൈരില്‍ കൈ മുക്കിയാല്‍
എങ്ങനെയുണ്ടാവോ അതുപോലെ. അവള്‍ക്ക് അറുപ്പും വെറുപ്പും തോന്നി. ഇതെല്ലാം അനിത
കാണുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവള്‍ ഇടംകണ്ണിട്ട് എല്ലാം കാണാന്‍ ശ്രമിച്ചു. തന്റെ
അടുത്തുള്ള അംബികയുടെ ചുവന്ന ഷെഡ്ഡിയെടുത്ത് പൂറ് വരുന്ന ഭാഗത്ത് മണക്കുന്ന
അമ്മാവനെ ഞെട്ടലോടെ അനിത നോക്കി. ഈ ഷെഡ്ഡി വുമന്‍സിന്റേതാണല്ലോ…? അവള്‍ ചിന്തിച്ചു.
ഇത് അംബികേച്ചിയുടെ ഷെഡ്ഡിയല്ലേ… അതേ അവള്‍ ഓര്‍മ്മിച്ചെടുത്തു. ഇത് തന്റെ
അംബികേച്ചിയുടെ ഷെഡ്ഡിയാണ്. ഇത് എങ്ങനെ അമ്മാവന്റെ കൈകളില്‍ വന്നു. അവള്‍
ചിന്തിച്ചു.

അംബികയുടെ ഷെഡ്ഡിയില്‍ മുഖം തുടച്ച് ആ ഷെഡ്ഡി അംബികയ്ക്ക് നീട്ടികൊണ്ട് അമ്മാവന്‍:
തുടയ്ക്ക് മോളെ…

ദേഷ്യത്തോടെയും വിഷമത്തോടെയും അമ്മാവനില്‍ നിന്ന് തന്റെ ഷെഡ്ഡി വാങ്ങി വലതു
കയ്യില്‍ പുരണ്ട അമ്മാവന്റെ ശുക്‌ളം അംബിക ആ ഷെഡ്ഡിയില്‍ തുടച്ചു കളഞ്ഞു. എല്ലാം
കണ്ടു അനിത നിന്നു. അപ്പോളേക്കും അമ്മാവന്‍ കുപ്പി തുറന്ന് അംബികയുടെ മൂത്രം
കുടിച്ചു അംബികയെ നോക്കി ചിരിച്ചു. അവള്‍ അയാളില്‍ നിന്ന് തലതിരിച്ചു.

അമ്മാവന്‍: മോള്‍ക്ക് ഒത്തിരി വിഷമമായെന്ന് അമ്മാവന് അറിയാം… മോള് ക്ഷമിക്ക്…
അമ്മാവനല്ലേ…

അംബിക ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല.

ഉറക്കത്തില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് പുഷ്പ അമ്മായി: സ്ഥലം എത്തിയോ..?

ഞെട്ടലോടെ അങ്ങോട്ട് നോക്കികൊണ്ട് അമ്മാവന്‍: ഇല്ല… നീ ഉറങ്ങിയല്ലേ..

അംബിക വേഗം അമ്മായി കാണാതെ ആ ഷെഡ്ഡി താനിരിക്കുന്ന സീറ്റിന്റെ ഇടതുഭാഗത്തേക്ക്
തിരികിവെച്ചു.

സീറ്റില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് പുഷ്പഅമ്മായി: ഞാന്‍ കുറച്ച് നേരം
നില്‍ക്കട്ടെ… മോള് ഇരിക്ക്…
എന്നു പറഞ്ഞ് അനിതയ്ക്ക് സീറ്റൊഴിഞ്ഞ് കൊടുക്കുന്ന പുഷ്പ.

അമ്മാവന്‍: ഇരുന്നോ മോളെ… കുറെ നേരമായില്ലേ നില്‍ക്കുന്നു…

അമ്മായി എഴുന്നേറ്റ സീറ്റില്‍ അനിത വന്നിരുന്നു. ആ സീറ്റിനരികെ നിന്നുകൊണ്ട്
പുഷ്പ: അംബിക ഉറങ്ങാണോ…

ഞെട്ടലോടെ തല തിരിച്ച് പുഷ്പമ്മായിയെ നോക്കി ഇല്ലായെന്നര്‍ത്ഥത്തില്‍ തലയാട്ടുന്ന
അംബിക. എപ്പോളും ചുണ്ടില്‍ പുഞ്ചിരിയുമായി നടക്കുന്ന അംബികയുടെ മുഖത്തെ ആ പുഞ്ചിരി
കാണാതെ സംശയത്തോടെ

പുഷ്പ: എന്ത് പറ്റി അംബികേ.. ക്ഷീണിച്ചോ..

നിങ്ങളെ ഭര്‍ത്താവ് കാരണം ക്ഷീണിച്ചുവെന്ന് പറയാന്‍ പുറപ്പെട്ടെങ്കിലും അംബിക
നിര്‍ത്തി.

അംബിക: ഏയ് ഒന്നുമില്ല അമ്മായി…

അത് പറയുമ്പോള്‍ അംബികേച്ചിയുടെ വാക്കിലെ ഇടര്‍ച്ച അനിത ശ്രദ്ധിച്ചു. ചേച്ചി ആകെ
ഭയന്നിരിക്കുന്നു. തനിക്കുള്ളതുപോലെ മറ്റൊരനുഭവം ഈ ബസില്‍ ചേച്ചിക്കുണ്ടായി എന്ന്
അവള്‍ക്ക് ബോധ്യമായി. തന്റെ ഇടതുഭാഗത്തിരിക്കുന്ന അമ്മാവന്‍ കുപ്പി തുറന്ന് അതിലെ
വെള്ളം കുടിക്കുന്നത് അനിത ശ്രദ്ധിച്ചു. പക്ഷെ ആ വെള്ളത്തിന് ഒരു മൂത്രത്തിന്റെ മണം
അടിക്കുന്നത് അനിതയ്ക്ക് മനസിലായി അവള്‍ ആ കുപ്പിയിലേക്ക് നോക്കി. മുകളില്‍
പതയുണ്ട്. താഴെ മഞ്ഞ നിറവും. വീണ്ടും അയാള്‍ വെള്ളം കുടിച്ചു. മണം വീണ്ടുമെത്തി.
അതെ ഇത് മൂത്രം തന്നെ. ഇയാള്‍ മൂത്രം കുടിക്കുമോ…? അനിത സംശയിച്ചു. അമ്മാവന്
ഇപ്പോള്‍ സന്തോഷമാണ്. കാരണം ചമ്പകശേരിയിലെ രണ്ട് മരുമക്കള്‍ തന്റെ ഇടവും വലവും.
അതില്‍ ഒന്നിനെകൊണ്ട് താന്‍ വാണമടിപ്പിച്ചു. ബസ് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.
നാലുപേരും പിന്നെയൊന്നും സംസാരിച്ചില്ല. അങ്ങനെ നാട്ടിലേക്ക് ബസ്
എത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

അനിത: അംബികേച്ചി ഇറങ്ങാറായി.

ഇതുകേട്ട് ഞെട്ടലോടെ പുറത്ത് നിന്ന് കണ്ണെടുത്ത് തന്റെ ഇടതുഭാഗത്തുള്ള
ഷെഡ്ഡിയെടുത്ത് വയറിന് മധ്യത്തില്‍ സാരിയില്‍ തിരുകി. അത് അനിത ഇടംകണ്ണിട്ട്
നോക്കി.

അമ്മാവന്‍: മോളെ ഷെഡ്ഡി നന്നായി കഴുകണം കേട്ടോ… എന്നിട്ട് ഉടുത്താല്‍ മതി.

അംബിക കേള്‍ക്കാത്തപോലെ നടിച്ചു.

സീറ്റില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കൊണ്ട് അമ്മാവനോടും പുഷ്പ അമ്മായിയോടുമായി അനിത:
ഞങ്ങള് ഇറങ്ങാ

പുഷ്പ അമ്മായി: ശരി മക്കളെ…

തന്റെ ഇടതുഭാഗത്തെ സീറ്റില്‍ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ മുട്ടിനെ ഉരച്ച് പോവുന്ന
അംബികയുടെ ചന്തിയില്‍ ആ വേളയില്‍ അമ്മാവന്‍ കൈകൊണ്ട് ഒന്നു തടവി അമര്‍ത്തി
പിടിച്ചു. ദേഷ്യത്തോടെ അംബിക കൈ തട്ടിമാറ്റി. പുഷ്പ അമ്മായിയും അനിതയും തന്റെ
ഷെഡ്ഡി കാണാതിരിക്കാന്‍ അംബിക തന്റെ സാരി നന്നായി മറിച്ചുപിടിച്ചു. പുഷ്പ
അമ്മായിയോട് ഒന്ന് ചിരിച്ച് അംബികയും അനിതയും അവരുടെ വീടിനടുത്തുള്ള ഭാഗത്ത്
ബസിറങ്ങി. അവര്‍ ഇറങ്ങിയ ശേഷം ബസ് അതിവേഗം കടന്നുപോയി. അംബികയും അനിതയും
വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. അംബിക വേഗത്തില്‍ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. അവര്‍ രണ്ടുപേരും ഒന്നും
മിണ്ടിയില്ല. ചെറിയ അങ്ങാടി കഴിഞ്ഞ് അവര്‍ പാടവരമ്പിലൂടെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുകയാണ്.
സമയം സന്ധ്യയോടടുക്കുന്നു. ചുറ്റും ആരും ഇല്ല.

അനിത: എന്തു പറ്റി അംബികേച്ചി ?

പാടവരമ്പിലൂടെ മുന്നില്‍ നടന്നുകൊണ്ട് അംബിക: ഒന്നുംല്ല…

പിന്നാലെ നടന്നുകൊണ്ട് അനിത: അമ്മാവന്‍ ചേച്ചിയോട് മോശമായി പെരുമാറിയല്ലേ..?

നടത്തം നിര്‍ത്തി പിന്‍ തിരിഞ്ഞുകൊണ്ട് ഞെട്ടലോടെ അംബിക: അത് നീയെങ്ങനെ അറിഞ്ഞു…

അനിത: ഞാന്‍ നോക്കിയപ്പോള്‍ അംബികേച്ചിയുടെ കൈപിടിച്ച് അമ്മാവന്‍ മുണ്ടിനുള്ളില്‍
വെച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു….

അംബിക: മോളെ… ഇത് ഇവിടെ ആരോടും പറയരുത്…

അനിത: എന്താ സംഭവിച്ചത് ചേച്ചീ..?

വിഷമത്തോടെ അംബിക: നിനക്കറിയാലോ ഞാന്‍ മൂത്രം ഒഴിക്കാതെയാണ് ബസില്‍ കയറിയതെന്ന്. ആ
ഏസി കൂടെ ഓണ്‍ ചെയ്തപ്പോള്‍ ശങ്ക കൂടി. സഹിക്കാനാവാതെ ആയപ്പോള്‍ അയാളോട് പറയേണ്ടി
വന്നു.

അനിത: അപ്പോള്‍ ചേച്ചി ഒഴിച്ച മൂത്രമാണോ അയാളുടെ കുപ്പിയിലുള്ളത്.

അംബിക: അതെ അനിതേ..

അനിത: അപ്പോള്‍ ചേച്ചിയുടെ ഷെഡ്ഡി എങ്ങനെ അയാളെ കയ്യില്‍ വന്നു..?

അംബിക: അത് മൂത്രമൊഴിക്കാന്‍ നേരത്ത് എനിക്ക് ഇരുന്ന് അഴിക്കാന്‍
ബുദ്ധിമുട്ടായതോണ്ട് അയാള്‍ അഴിച്ചെടുത്തതാ…

അനിത: അമ്മാവനെന്താ ഇങ്ങനെ…?

അംബിക: നിന്നെയും ശല്ല്യം ചെയ്തല്ലോ…

അനിത: അതേ ചേച്ചീ… ചേച്ചി അത് കണ്ടിരുന്നുവല്ലേ… കല്ല്യാണ സമയത്ത് വീഡിയോ
എടുക്കുമ്പോള്‍ ഒരുത്തന്‍ എന്റെ ചന്തിയില്‍ തടവുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അതേപോലെ ഭക്ഷണം
കഴിക്കാന്‍ നേരത്തും. അതിന്റെ ബാക്കിയ ആ തെണ്ടി ബസില്‍ ചെയ്തത്. ആരാ അത് ചേച്ചീ…

അംബിക: അത് സുരേന്ദ്രേട്ടന്‍… വിനയേട്ടന്റെയും വിനോദിന്റെയും മൂന്നാമത്തെ
അമ്മായിയുടെ മരുമകന്‍.

അനിത: എന്തായാലും ഇവര്‍ക്ക് ഇതൊക്കെ അവരുടെ ഭാര്യമാരില്‍ ചെയ്താല്‍ പോരെ.. എന്തിനാ
നമ്മളെ ശല്ല്യം ചെയ്യണത്.

അംബിക: സുരേന്ദ്രേട്ടന്‍ വിവാഹം ചെയ്തിട്ടില്ല..

അനിത: ഉം… ഈ സ്വഭാവം കൊണ്ട് നടന്നാല്‍ പെണ്ണ് കിട്ടില്ല. ചേച്ചി ഈ കാര്യമൊന്നും
അമ്മയോടും വിനയേട്ടനോടും പറയല്ലേ…

അംബിക: ഇല്ല മോളെ.. അതുപോലെ എന്റെ കാര്യവും നീ ആരോടും പറയരുത്..

അംബിക ചുറ്റും നോക്കി. തന്റെ സാരി മാറ്റി അവിടെ നിന്ന് ആ ചുവന്ന ഷെഡ്ഡിയെടുത്തു.
അറപ്പോടെ അനിത അതിലേക്ക് നോക്കി.

അനിത: നോക്കട്ടെ ചേച്ചീ…

എന്നു പറഞ്ഞു അനിത അംബികയുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് ഷെഡ്ഡി വാങ്ങി നിര്‍ത്തി. അതില്‍
അവിടെയും ഇവിടെയും കട്ടിപിടിച്ചു കിടക്കുന്ന ദ്രാവകം അനിത കണ്ടു.

അംബിക: അത് കളഞ്ഞേക്ക് അനിതേ…

നിവര്‍ത്തിപിടിച്ച ഷെഡ്ഡിയുമായി നിന്ന് അംബികയെ നോക്കി

അനിത: കളയണോ ചേച്ചീ… കഴുകിയാല്‍ ഉപയോഗിച്ചൂടെ…

അംബിക: വേണ്ട അനിതേ.. അതിലെന്തൊക്കെ ഉണ്ടാവൂന്ന് അറിയില്ല. രോഗം വരാന്‍ അത് മതി..

അനിത: ശരിയാ ചേച്ചി… നല്ല ഷെഡ്ഡിയായിരുന്നു.. കളഞ്ഞേക്കാം

അനിത പാടവരമ്പില്‍ നിന്ന് ചുരുട്ടിയ ആ ഷെഡ്ഡി പാടത്തേക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞു. ദൂരെ പോയി
അത് വീണു.

അംബിക: വിനയേട്ടന്‍ വാങ്ങി തന്ന് അതിന്ന് ആദ്യമായി ഉടുത്തതായിരുന്നു. അതിപ്പോള്‍
ഇങ്ങനെയായി…

അനിത: അല്ല ആ ഷെഡ്ഡി കാണാതായാല്‍ വിനയേട്ടന്‍ ചോദിക്കില്ലേ…? അപ്പോള്‍ എന്ത് പറയും…

അംബിക: ഉണക്കാനിട്ടിട്ട് കാണാനില്ലെന്ന് പറയാം… അല്ലാതെ എന്ത് പറയാനാ..

അനിത: ഉം

അതുകേട്ട് മൂളി തലതാഴ്ത്തി.

അംബിക: നീ വേഗം നടക്ക് നേരം ഇരുട്ടുന്നു. വീട്ടിലെത്തേണ്ടേ… വേഗം പോയി
നന്നായിയൊന്ന് കുളിക്കണം..

അനിത: ശരി ചേച്ചി

എന്നു പറഞ്ഞു അംബികയ്ക്ക് മുമ്പില്‍ കയറി നടക്കുന്ന അനിത. അവളുടെ പിന്നിലേക്ക്
നോക്കിയ അംബിക ഞെട്ടി.

അംബിക: അനിതേ.. ഇത് എന്താ

അനിത നടത്തം നിര്‍ത്തി നിന്നു. പിന്നാലെ വന്ന അംബിക അനിതയുടെ ചന്തിയുടെ ഭാഗത്ത്
വരുന്ന ടോപ്പ് ഉയര്‍ത്തി കാട്ടികൊടുത്തു. ആ മെറൂണ്‍ കളറുള്ള ടോപ്പില്‍ ആ
വെള്ളത്തിന്റെ കറ അനിത കണ്ടു.

അംബിക: വല്ല കറയും ആയതായിരിക്കും.

അനിതയ്ക്ക് കാര്യം മനസിലായി. അനിത: അല്ല ചേച്ചി. ചേച്ചിയുടെ ഷെഡ്ഡിയില്‍ കയ്യില്‍
അമ്മാവന്‍ ഒഴിച്ച പോലെ എന്റെ ഈ ടോപ്പില്‍ അയാള് ചെയ്ത പണിയാ ഇത്.

ഇതുകേട്ട് അംബിക ഞെട്ടി. അംബിക: തന്നെയോ മോളെ…

അനിത: അതെ ചേച്ചി….

പാടത്ത് തളംകെട്ടികിടക്കുന്ന വെള്ളം കണ്ട് അംബിക: വെള്ളംകൊണ്ട് കഴുകണോ…

അനിത: വേണ്ട ചേച്ചി കുറച്ചൂടെ ഉണങ്ങിയാല്‍ പോവുമായിരിക്കും…

അംബിക: വീട്ടില്‍ ചെന്ന് വേഗം കഴുകാം…

അനിത: എന്നാലും ചേച്ചി നമ്മുടെ ബന്ധുക്കാര്‍ തന്നെ നമ്മോട് ഇങ്ങനെ ചെയ്തല്ലോ…
എത്രയോ തിരക്കുള്ള ബസില്‍ ഞാന്‍ കയറിയിട്ടുണ്ട്. ഇങ്ങനെയൊന്ന് ആദ്യമായിട്ടാ..
നമ്മള്‍ ഈ തറവാട്ടിലെ ഭാര്യമാരാണ്. അവരുടെ മക്കളാണ്. നമ്മളേക്കാള്‍ ഇരട്ടി
പ്രായമുള്ളവരാണ് ഇതുപോലെ ചെയ്തത്.

അംബിക: എന്ത് ചെയ്യാനാണ് മോളെ… ഞാന്‍ ആദ്യമേ പറഞ്ഞില്ലേ.. നമ്മളെ പോലെയുള്ള
സ്ത്രീകള്‍ സുരക്ഷിതരല്ല.. പുറത്ത് പറഞ്ഞാല്‍ ആരെങ്കിലും വിശ്വസിക്കുമോ…
അമ്മാവനില്‍ നിന്ന് ഞാനിത് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല…

അനിത: ശരിയാ ചേച്ചീ… നമ്മളെ രണ്ടുപേരെയും ഒരേ സമയത്ത് രണ്ടുപേര്‍ മുതലെടുത്തു.
ചേച്ചീ, നമ്മളിത് ആരോടും പറയേണ്ട..

അംബിക: അതാണ് നല്ലത് അനിതേ… വേഗം വാ… സമയം വൈകി അമ്മ അന്വേഷിക്കും.

അവര്‍ ആ പാടവരമ്പിലൂടെ ചമ്പകശേരി തറവാട്ടിലേക്ക് നടന്നു. ധൃതിയിലുള്ള അവരുടെ
നടത്തത്തില്‍ മത്സരം ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് എന്താണെന്നല്ലേ.. അനിതയുടെ ഇടത്തെ ചന്തിയും
വലത്തെ ചന്തിയും അതുപോലെ അംബികയുടെ വലത്തെ ചന്തിയും ഇടത്തെ ചന്തിയും താളം
പിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ആര്‍ക്കാണ് നന്നായി താളമെന്നത് പിന്നാലെ വരുന്ന
വഴിയാത്രക്കാര്‍ ആരെങ്കിലും തീരുമാനിക്കട്ടെ…..

—————————————————————–
ഈ കഥ ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നുവെന്ന് എനിക്ക് പറയാം. പറയണോ..?

പക്ഷെ, ഈ കഥ തുടരണോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കേണ്ടത് നിങ്ങളാണ്..

നിങ്ങളെ അഭിപ്രായം ഒന്ന് മാത്രം..

Leave a Reply